tag:blogger.com,1999:blog-62038234107256067102011-04-21T13:26:48.987-07:00บล็อกแลกเปลี่ยนเรียนรู้สำหรับครูครับชมรมผู้บริหารมัธยมพลัดถิ่นสระบุรีhttp://www.blogger.com/profile/15525528908019300328noreply@blogger.comBlogger301100tag:blogger.com,1999:blog-6203823410725606710.post-49911730766361385552009-02-17T03:07:00.000-08:002009-02-17T03:14:09.077-08:00การบริหารงานโดยมุ่งผลสัมฤทธิ์*<br />(Results Based Management - RBM)<br /><br />เมธินี จิตติชานนท์<br />ผู้อำนวยการกองฝึกอบรม<br />สำนักงานประกันสังคม<br /><br /> สถานการณ์ปัจจุบันนี้ทุกท่านคงทราบดีว่าเราอยู่ในช่วงของการพัฒนาระบบราชการ ทำไมถึงต้องมีการพัฒนา เพราะโลกมีการเปลี่ยนแปลง โลกไร้พรมแดนที่เรียกว่า โลกาภิวัตน์ การติดต่อสื่อสารไปมาได้รวดเร็ว ใครทำอะไรที่ไหนเราก็รู้ได้โดยรวดเร็ว หากเป็นเรื่องที่ดีเราก็จะเลียนแบบและทำตาม เพราะฉะนั้น ตัวแรกที่ก่อให้เกิดการพัฒนาระบบราชการไทยคือ โลกาภิวัตน์ ตั้งแต่ปี 2540 ช่วงที่เกิดเศรษฐกิจวิกฤตทำให้เราต้องหันกลับมาทบทวนดูว่า ราชการไทยจะยังคงดำเนินต่อไปในรูปแบบเดิมได้หรือไม่ ในช่วงนี้เมื่อเกิดสถานการณ์เกิดการเปลี่ยนแปลงขึ้นมาเราขยับตัวไม่ทันทำให้เกิดวิกฤติเศรษฐกิจอย่างรุนแรง นี้คือ ปัจจัยตัวที่ 2 ส่วนปัจจัยที่ 3 เราจะเห็นได้ชัดเจนและเชื่อว่า กลุ่มพวกท่านจะสัมผัสอย่างชัดเจนที่สุดก็คือ ความต้องการมีส่วนร่วมของประชาชน ปัจจัยที่ 4 ความเข้มแข็งของภาคเอกชน ภาคเอกชนมีความเข้มแข็งกว่าภาคราชการมากเพราะเป็นผลจากโลกาภิวัตน์ การเรียนรู้ประสบการณ์ของต่างประเทศก็ไปได้เร็ว เพราะเราได้รับทราบข่าวสารจาก CNN ปัจจัยสุดท้ายคือ รัฐธรรมนูญใหม่ค่อนข้างชัดเจนว่า ภาครัฐต้องรู้จักการบริการที่ตอบสนองความต้องการของประชาชน เหล่านี้คือที่มาของการพัฒนาระบบราชการไทย<br />การพัฒนาระบบราชการไทย<br /> การพัฒนาระบบราชการไทยเว้นไม่ได้ที่จะต้องกล่าวถึง พระราชบัญญัติระเบียบบริหาร<br />ราชการแผ่นดิน(ฉบับที่ 5) พ.ศ.2545 ว่าด้วยเรื่องของมาตรา 3/1<br /> มาตรา 3/1 ค่อนข้างกำหนดเป้าหมายในการปฏิบัติหน้าที่ของส่วนราชการไว้อย่างชัดเจนว่าจะต้องดำเนินการไปโดยคำนึงถึง ประโยชน์สุขของประชาชน จะต้องดำเนินการให้เกิดผลสัมฤทธิ์ต่อ<br />ภารกิจของรัฐ ภารกิจใด ๆของรัฐก็ตามจะต้องทำให้เกิดผลสัมฤทธิ์ให้จงได้ รวมทั้งการใช้ทรัพยากรต่าง ๆจะต้องคำนึงถึงความมีประสิทธิภาพ ความคุ้มค่าในเชิงภารกิจแห่งรัฐ ส่วนที่สำคัญต่อไปคือ ขั้นตอนในการทำงานทั้งหลายทำอย่างไรจะลดลงให้ได้ ปี 2550 ซึ่งเป็นช่วงรอยต่อของแผนพัฒนาระบบราชการไทย เขาบอกว่า ในกระบวนการทั้งหลายที่แต่ละหน่วยราชการมีนั้นจะต้องปรับลดขั้นตอนการปฏิบัติงานให้ได้ครึ่งหนึ่ง สมมุติว่าเรามีอยู่ 20 กระบวนการ ภายในปี 2550 จะต้องลดให้ได้ 10 กระบวนการ นี้คือ<br />เป้าหมายการลดภารกิจและยุบเลิกหน่วยงานที่ไม่จำเป็นก็อาจจะเกิดขึ้นได้ และในวันพรุ่งนี้จะมีการแถลงผลการพัฒนาระบบราชการไทยครบ 2 ปี ที่หอประชุมกองทัพเรือ <br /><br />*ถอดเทปการบรรยายและเอกสารประกอบการบรรยายจากหลักสูตรนายอำเภอรุ่นที่ 56 เมื่อวันที่ 1 ตุลาคม 2547<br />เวลา 13.00 - 16.00 น. ณ โรงเรียนนายอำเภอ วิทยาลัยการปกครอง กรมการปกครอง กระทรวงมหาดไทย<br /><br /><br /> นอกจากนี้ยังจะต้องมองการกระจายภารกิจและทรัพยากรให้แก่ท้องถิ่น ตรงนี้มีเป้าหมายอยู่แล้วว่าเราจะกระจายงบประมาณให้ท้องถิ่น เพราะยังทำได้ไม่เต็มที่ การกระจายอำนาจการตัดสินใจจะเห็นว่า ผู้ว่า CEO จะได้รับมอบอำนาจมากขึ้นจากระดับกรม ฯ จากส่วนกลาง เรื่องต่อมาคือ การอำนวยความสะดวกและการตอบสนองความต้องการของประชาชน และสุดท้ายคือ มีความรับผิดชอบต่อผลของงาน และยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบราชการไทย<br /> เมื่อมีพ.ร.บ.ระเบียบบริหารราชการแผ่นดินแล้ว สำนักงาน ก.พ.ร. ได้กำหนดยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบราชการไทยไว้ 7 ยุทธศาสตร์ดังนี้คือ<br />การปรับเปลี่ยนกระบวนการและวิธีการทำงาน<br />การปรับปรุงโครงสร้างการบริหารราชการแผ่นดิน<br />การปรับรื้อระบบการเงินและการงบประมาณ<br />การสร้างระบบบริหารบุคคลและค่าตอบแทนใหม่<br />การปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์ วัฒนธรรม และค่านิยม<br />การเสริมสร้างราชการให้ทันสมัย<br />การเปิดระบบราชการ ให้ประชาชนเข้ามามีส่วนร่วม<br />การปรับเปลี่ยนกระบวนการและวิธีการทำงาน<br /> เป็นการวางเงื่อนไขให้ส่วนราชการต่าง ๆนำระบบการบริหารแบบมุ่งผลสัมฤทธิ์มาประยุกต์ใช้อย่างจริงจัง โดยให้มีการทำยุทธศาสตร์และแผนดำเนินงานอย่างเป็นระบบ มีความสอดคล้องและเชื่อมโยงกับนโยบายและเป้าหมายเชิงยุทธศาสตร์ของรัฐบาล โดยให้มีการกำหนดตัวชี้วัดผลสัมฤทธิ์ที่ชัดเจนเป็นรูปธรรมและสามารถวัดผลได้ในทุกระดับ ตั้งแต่ระดับองค์การ(Organization Scorecard) ลงไปจนถึงระดับตัวบุคคล (Individual Scorecard) รวมถึงให้แต่ละส่วนราชการจัดให้มีการรายงานผลสัมฤทธิ์รายปี เพื่อเผยแพร่ต่อสาธารณะ เพราะฉะนั้นต่อไป เขาจะมี KPI (Key Performance Indicator) ตัวชี้วัด ระดับบุคคล ก่อนจะข้ามไปถึงเรื่อง RBM ขอพูดถึงกรอบของกระบวนการในการเปลี่ยนแปลงมี ขั้นตอนของการทำงานในปัจจุบันอยู่ 3 ขั้นตอนดังนี้คือ<br /> ขั้นที่ 1 การละลาย Unfreezing <br />แจ้งการเปลี่ยนแปลง<br />จงใจพนักงานให้ยอมรับการเปลี่ยนแปลง<br />ละลายพฤติกรรม ค่านิยม และทัศนคติ<br />ขั้นที่ 2 การเปลี่ยนแปลง (Moving)<br />ปฏิบัติตามการเปลี่ยนแปลง<br />แนะนำความรู้ใหม่ รูปแบบพฤติกรรมใหม่ ค่านิยมและความเชื่อถือใหม่<br />ละลายพฤติกรรม ค่านิยม และทัศนคติ<br />ขั้นที่ 3 การก่อรูปใหม่ Refreezing<br />เสริมและสนับสนุนรูปแบบใหม่<br />ทำให้การเปลี่ยนแปลงมั่นคงและจัดให้มีขั้นในองค์การ<br />ละลายพฤติกรรม ค่านิยม และทัศนคติ<br />ทั้ง 3 ขั้นตอนนี้จะนำไปสู่การทำงานในอนาคต(Future performance)<br /> เมื่อมีการเปลี่ยนแปลงในการทำงานแล้วเรายอมรับกันหรือเปล่า หากยอมรับบางส่วนก็จะมีการต่อต้านการเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้นไม่ว่าจะอยู่ไหนก็ตาม สาเหตุการต่อต้านการเปลี่ยนแปลงนักวิชาการได้รวบรวมและสรุปไว้ดังนี้ คือ<br />การเปลี่ยนแปลงนั้นทำให้ผลประโยชน์ส่วนตัวขาดหายไปที่เคยได้มากอาจจะลดลง บางเรื่องได้มากขึ้นแต่ก็ต่อต้านได้<br />การขาดความเข้าใจและความเชื่อถือ ไม่เข้าใจว่าหลังจากการเปลี่ยนแปลงแล้วทำอะไรดีขึ้น<br />ความไม่แน่นอน การเปลี่ยนแปลงในช่วงของการละลายไปสู่การเปลี่ยน เพราะอาจไม่แน่นอนเหมือนกัน ไม่แน่ใจเหมือนกันว่าเปลี่ยนแล้วมันจะเป็นอย่างไร ยึดตามแนวนี้ได้ไหมหรือจะต้องเปลี่ยนวิธีการใหม่อีก<br />การรับรู้ที่แตกต่างกัน<br /> ทั้ง 4 สาเหตุของการต่อต้านการเปลี่ยนแปลงนี้นำไปสู่วิธีการที่จะจัดการกับการบริหารการเปลี่ยนแปลง<br />การให้การศึกษาและการติดต่อสื่อสาร<br />การมีส่วนร่วม ลดแรงต่อต้านได้<br />การอำนวยความสะดวกและการสนับสนุน ให้กับผู้ที่ต่อต้านนั้น เช่น เขาไม่พอใจเรื่องใดเรื่องหนึ่งขึ้นมาก็ต้องใช้วิธีจับเข่าคุยกัน เป็นการอำนวยความสะดวกให้ไม่ได้ปฏิเสธเขา<br />การเจรจาต่อรอง หลักของการเจรจาต่อรองพยายามให้ฝ่ายตรงข้ามเปิดเผยจุดยืนของเขาก่อนเพื่อนำไปปรับใช้<br />การแทรกแซง ส่งใครก็ได้เข้าไปเจรจาต่อรอง<br />การบังคับ การทำงานโดยวิธีการบังคับนั้นสำเร็จแต่ไม่ได้ใจเขา<br /><br />แนวคิด หลักการ และรูปแบบของการบริหารมุ่งผลสัมฤทธิ์<br /> การบริหารมุ่งผลสัมฤทธิ์ <br /> เป็นเทคนิควิธีการบริหารจัดการสมัยใหม่ที่นำมาประยุกต์ใช้เพื่อให้เกิดการปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์และวิธีการบริหารงานภาครัฐไปจากเดิมที่ให้ความสำคัญต่อทรัพยากรหรือปัจจัยนำเข้า (input) และอาศัยกฏระเบียบ เป็นเครื่องมือในการดำเนินงานเพื่อให้เกิดความถูกต้อง สุจริตและเป็นธรรม โดยหันมาเน้นถึงวัตถุประสงค์และสัมฤทธิ์ผลของการดำเนินงานทั้งในแง่ของผลผลิต(Output) และผลลัพธ์ (Outcome) และความคุ้มค่าของเงิน (Value for money) รวมทั้งการพัฒนาคุณภาพและสร้างความพึงพอใจให้แก่ประชาชน ผู้รับบริการ<br /> การบริหารมุ่งผลสัมฤทธิ์ (Results Based Management - RBM)<br />แยกออกเป็น ผลสัมฤทธิ์ = ผลผลิต + ผลลัพธ์<br /> (RESULTS) (OUTPUTS) (OUTCOMES)<br />การบริหารมุ่งผลสัมฤทธิ์คืออะไร<br /> คือ วิธีการบริหารจัดการที่เป็นระบบมุ่งเน้นที่ผลสัมฤทธิ์หรือผลการปฏิบัติงานเป็นหลัก โดยมีการวัดผลการปฏิบัติงานที่ชัดเจนเพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ที่ตั้งไว้<br />ที่มาของการบริหารมุ่งผลสัมฤทธิ์<br /> มาจากแนวคิดของการบริหารจัดการภาครัฐแนวใหม่ (New Public Management : NPM ) (3 E) ที่มุ่งเน้นให้ความสำคัญต่อ <br />ความประหยัด (Economy) การใช้ต้นทุนหรือทรัพยากรการผลิตอย่างเหมาะสม และมีความคุ้มค่าที่สุด<br />ประสิทธิภาพ (Efficiency) ประสิทธิภาพการปฏิบัติงานให้ได้ผลงานในระดับที่สูงกว่าปัจจัยนำเข้า<br />ประสิทธิผล (Effectiveness) ประสิทธิผลการปฏิบัติงานให้บรรลุวัตถุประสงค์ที่ตั้งไว้<br /><br />กรอบแนวคิดเรื่อง การบริหารมุ่งผลสัมฤทธิ์<br /> ผลสัมฤทธิ์ <br /> <br /> ความประหยัด ประสิทธิภาพ ประสิทธิผล<br /> และการบริหารงานโดยมุ่งผลสัมฤทธิ์นั้นต้องใช้หลักการบริหารกิจการบ้านเมืองและสังคมที่ดีด้วย (ตามระเบียบสำนักนายกรัฐมนตรีว่าด้วยการสร้างระบบบริหารกิจการบ้านเมืองและสังคมที่ดี พ.ศ.2542) โดยมีหลักปฏิบัติ 6 ประการ แต่การบริหารงานโดยมุ่งผลสัมฤทธิ์นั้นนำมาใช้เพียง 4 หลักปฏิบัติตั้งแต่ข้อ 3 ถึง ข้อ 6 <br />1.หลักนิติธรรม (Rule of Law) หมายถึง การตรากฎหมายที่ถูกต้องเป็นธรรม การบังคับการให้เป็นไปตามกฎหมาย การกำหนดกฎ กติกาและการปฏิบัติตามกฎ กติกาที่ตกลงกันไว้อย่างเคร่งครัดโดยคำนึงสิทธิ เสรีภาพ ความยุติธรรมของสมาชิก<br /> 2. หลักคุณธรรม (Ethics) หมายถึง การยึดมั่นในความถูกต้องดีงาม การส่งเสริมสนับสนุนให้ประชาชนพัฒนาตนเองไปพร้อม ๆกัน เพื่อให้คนไทยมีความซื่อสัตย์ จริงใจ ขยัน อดทน มีระเบียบวินัย ประกอบอาชีพสุจริตจนเป็นนิสัยประจำชาติ<br />3. หลักความโปร่งใส (Transparency) หมายถึง การสร้างความไว้วางใจซึ่งกันและกันของคนในชาติโดยปรับปรุงกลไกการทำงานขององค์กรทุกวงการให้มีความโปร่งใส<br />4. หลักการมีส่วนร่วม (Participation) หมายถึงการเปิดโอกาสให้ประชาชนมีส่วนร่วมรับรู้และเสนอความเห็นในการตัดสินใจปัญหาของประเทศ ไม่ว่าด้วยการแจ้งความเห็น การไต่สวนสาธารณะการประชาพิจารณ์ การแสดงประชามติหรืออื่น ๆ<br />5. หลักความรับผิดชอบ (Accountability) หมายถึง การตระหนักในสิทธิหน้าที่ความสำนึกในหน้าที่รับผิดชอบ ตลอดจนการเคารพในความคิดเห็นที่แตกต่าง และความกล้าที่จะยอมรับผลดีและผลเสียจากการกระทำของตน เช่น รับผิดชอบต่อลูกค้า ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องยอมรับต่อผลการดำเนินการ<br />6. หลักความคุ้มค่า (Utility) หมายถึงการบริหารจัดการและใช้ทรัพยากรที่มีจำกัดเพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดแก่ส่วนรวม โดยรณรงค์ให้คนไทยมีความประหยัด ใช้อย่างคุ้มค่าสร้างสรรค์สินค้า และบริการที่มีคุณภาพสามารถแข่งขันได้ในเวทีโลก และรักษาพัฒนาทรัพยากรธรรมชาติให้สมบูรณ์ยั่งยืน RBM : Results เกี่ยวข้องกับทุกกระบวนการของการบริหาร ได้แก่<br /> Plan ต้องกำหนดวัตถุประสงค์/เป้าหมายชัดเจน (ต้องการผลสัมฤทธิ์อะไร)<br /> Do ปฏิบัติมุ่งให้เกิดผลสัมฤทธิ์ตามที่วางแผนไว้<br /> Check วัดว่าปฏิบัติได้ผลสัมฤทธิ์ตามที่วางแผนหรือไม่ (KPI ชัดเจน)<br /> Act ปรับปรุงแก้ไขให้ได้ผลสัมฤทธิ์ตามที่วางแผนไว้<br /> การติดตามประเมินผลการปฏิบัติงาน (Performance Monitoring)<br /> เป็นเรื่องที่สำคัญอย่างยิ่งเพราะเรื่องนี้<br />เป็นกระบวนการวัดผลการปฏิบัติงานของหน่วยงานอย่างสม่ำเสมอและต่อเนื่อง<br />เป็นการกำกับ ตรวจสอบการใช้ทรัพยากรในการปฏิบัติงาน<br />สามารถนำไปประยุกต์ใช้กับโครงการของรัฐได้<br />ประโยชน์ของการติดตามประเมินผลการปฏิบัติงาน<br />กระตุ้นให้เกิดการสื่อสารระหว่างกัน<br />ปรับปรุงการกำหนดนโยบาย<br />สามารถแสดงภาพรวมของสถานภาพ<br />สนับสนุนการวิเคราะห์แนวโน้มผลการปฏิบัติงาน <br /> การบริหารมุ่งผลสัมฤทธิ์ เกี่ยวข้องกับการกำหนด<br />วิสัยทัศน์<br />พันธกิจหรือภารกิจ<br />ปัจจัยหลักแห่งความสำเร็จ<br />ตัวชี้วัดผลการดำเนินงานหลัก<br />วิสัยทัศน์ (Vision) <br /> คือ ภาพที่องค์การต้องการจะเป็นหรือเป็นเป้าประสงค์โดยรวมที่องค์การต้องการ ณ เวลาใดเวลาหนึ่งในอนาคต<br />พันธกิจ (Mission)<br />เป็นหลักการพื้นฐานจุดมุ่งหมายหรือวัตถุประสงค์ของการก่อตั้งองค์การและขอบข่ายการดำเนินงานขององค์กร<br />ปัจจัยหลักแห่งความสำเร็จ (Critical Success Factor)<br /> “สิ่งที่เราต้องการทำให้มีหรือให้เกิดขึ้นเพื่อให้บรรลุวิสัยทัศน์ขององค์กรคืออะไร”<br /> ถ้าหากว่า เรากำหนดวิสัยทัศน์ขององค์กรไว้แล้ว การที่เราจะบรรลุวิสัยทัศน์นั้นเราต้องทำอะไรบ้างหรือมีอะไรเกิดขึ้นบ้าง องค์กรจึงจะบรรลุวิสัยทัศน์ ฉะนั้นจึงต้องมีเกณฑ์การกำหนดปัจจัยหลักแห่งความสำเร็จ ดังนี้<br />เกี่ยวข้องกับผลสัมฤทธิ์โดยมุ่งความสำคัญที่ผลผลิตและผลลัพธ์<br />เชื่อมโยงกับวิสัยทัศน์ พันธกิจ และวัตถุประสงค์ขององค์กร<br />มีความเฉพาะเจาะจงและสามารถเข้าใจได้<br />เป็นที่ยอมรับจากระดับผู้บริหาร<br />อยู่ภายใต้อิทธิพลการควบคุมขององค์กร <br />ตัวชี้วัดผลการดำเนินงานหลัก (Key Performance Indicator)<br /> “เราจะวัดความก้าวหน้าของการบรรลุปัจจัยหลักแห่งความสำเร็จได้อย่างไร”<br /> ตัวชี้วัดผลการดำเนินงานหลัก คือสิ่งที่สะท้อนว่า เราจะวัดอะไร อะไรที่แสดงถึงความก้าวหน้าของเรา ในการกำหนดตัวชี้วัดมีข้อที่จะต้องคำนึงถึงเช่นกันว่า เวลากำหนดขึ้นมานั้นจะต้องรับได้ไหม วัดได้จริง ๆไหมแล้วจะต้องทำได้ และบรรลุได้ ทำความเข้าใจได้ ตรวจสอบได้ วัดได้ภายในเวลาที่กำหนด หากจะจำง่าย ๆนั้นก็คือ SMART เป็นการกำหนดตัวชี้วัด<br />เกณฑ์การกำหนดตัวชี้วัด<br />สามารถวัดผลการปฏิบัติงานได้จริง<br />สามารถบรรลุได้ มีความสมเหตุสมผลที่จะใช้เป็นตัวชี้วัด ไม่วัดในสิ่งที่อยู่นอกเหนือจากความสามารถของส่วนราชการ<br />สามารถสื่อสารทำความเข้าใจได้ตรงกัน มีความเฉพาะเจาะจง<br />สามารถตรวจสอบได้<br />สามารถวัดผลได้อย่างเท่าเทียมกัน ผลงานเหมือนกันควรใช้ตัวชี้วัดเดียวกัน<br />สามารถวัดผลการปฏิบัติงานภายในเวลาที่กำหนด<br />ความหมายของคำว่า Smart มีดังนี้<br /> S pecific - เฉพาะเจาะจง ชัดเจน<br /> M easurable - สามารถวัดได้<br /> A chievable - สามารถบรรลุได้<br /> R ealistic - สอดคล้องกับความเป็นจริง<br /> T imely - วัดได้เหมาะสมตามช่วงเวลาที่กำหนด<br /> การกำหนดตัวชี้วัดต้องกำหนดอย่าง SMART พอเป็นตัวชี้วัดแล้วก็ต้องมาดูการแสดงค่าให้ชัดเจน ดังนั้น ตัวชี้วัดที่ชัดเจนที่ดีจะต้องแสดงค่าที่แสดงออกมาเป็นตัวเลขอันใดอันหนึ่ง เช่น เป็นร้อยละ (Percentage) อัตราส่วน (Ratio) ค่าเฉลี่ย (Average or Mean) จำนวน ( Number) อัตรา <br />(Rate) และสัดส่วน (Proportion) <br />บทเรียนจากประสบการณ์ <br /> ตัวอย่างการทำงานเรื่องการบริหารงานโดยมุ่งผลสัมฤทธิ์ของสำนักงานประกันสังคมพอสรุปได้ดังนี้<br />ประโยชน์ของ RBM ที่ผู้บริหารนำมาใช้ในราชการ มีดังนี้<br />เป็นเครื่องมือในการติดตามงาน<br />เป็นเครื่องมือในการจัดสรรทรัพยากร<br />ผู้บริหารระดับสูงจะทราบว่าองค์กรอยู่ ณ ตำแหน่งใด<br />สนับสนุนให้องค์กรมีวิสัยทัศน์<br />ข้อเสนอแนะในการนำระบบนี้มาใช้<br />บุคลากรมีความเข้าใจ<br />ลดความยุ่งยากในการเก็บข้อมูลการประมวลผล<br />กำหนดตัวชี้วัดที่สำคัญ<br />ผู้บริหารเห็นความสำคัญนำไปใช้ประโยชน์<br />มีทีมงานที่มีความสามารถ<br />ปัญหาและแนวทางแก้ไข<br /> ปัญหาที่พบ<br />ความไม่เข้าใจของเจ้าหน้าที่<br />ปริมาณงานที่เพิ่มขึ้น (เก็บข้อมูลทุกวัน)<br />การวิเคราะห์ผลการปฏิบัติงาน<br /><br />แนวทางแก้ไข<br />จัดอบรมสัมมนาปีละ 2 ครั้ง<br />ทำเอกสารคู่มือ VDO ออกติดตามงาน<br />ตั้งทีมงาน กระจายงาน เฉพาะงานที่จำเป็น<br />ประชุมวิเคราะห์ผลร่วมกัน<br />มีประโยคที่น่าสนใจอยู่ 3 ประโยคฝากไว้สำหรับผู้ที่จะก้าวเป็นนักบริหารในอนาคตต่อไป<br /> 1. If you can’ t measure, you can’ t manage วัดไม่ได้ บริหารไม่ได้<br />2. If you can’ t measure, you can’ t improve วัดไม่ได้ พัฒนาไม่ได้<br />3. What gets measured, gets done สิ่งไหนที่วัด สิ่งนั้นคนจะสนใจ<br />ตอนท้ายของเรื่อง การบริหารงานโดยมุ่งผลสัมฤทธิ์นั้นจะสำเร็จได้ต้อง มีพื้นฐานของการสื่อสารที่ดี การมีส่วนร่วม และการมีความมุ่งมั่นต่อความสำเร็จของบุคลากร โดยมีขั้นตอนดังนี้<br />การเตรียมการพัฒนาระบบ RBM <br />การพัฒนาระบบ RBM<br />การติดตามและพัฒนาอย่างต่อเนื่อง <br />ทั้ง 3 ข้อ เมื่อดำเนินการเสร็จแล้วจะเป็นการสร้างวัฒนธรรมการบริหารผลการปฏิบัติงานได้ต่อไป<br />เป้าหมายในการปรับเปลี่ยนวัฒนธรรมข้าราชการใหม่มี ดังนี้<br /> ภาษาอังกฤษใช้คำว่า I AM READY ย่อมาจาก<br /> * I (Intergrity) การทำงานอย่างมีศักดิ์ศรี<br /> * A (Activeness) ขยัน ตั้งใจทำงาน<br /> * M (Moral) มีศีลธรรม<br /> * R (Relevancy) มีการเรียนรู้และปรับตัวให้ทันกับปัญหา<br /> * E (Efficiency) การทำงานที่มุ่งเน้นประสิทธิภาพ<br /> * A (Accountability) การมีความรับผิดชอบต่อผลงาน<br /> * D (Democracy) มีใจและการกระทำที่เป็นประชาธิปไตย<br /> * Y (Yield) มีผลงานเป็นที่ประจักษ์และปฏิบัติงานโดยเน้นผลสัมฤทธิ์ <br /> จากการบรรยายดังกล่าวนั้นหวังว่าทุกท่านจะนำไปใช้ให้เกิดประโยชน์และนำไปปฏิบัติให้เกิดความคล่องตัวขึ้นได้ในอนาคตและเป็นตัวอย่างที่ดีสำหรับประสบการณ์การเรียนรู้เรื่อง การบริหารงานโดยมุ่งผลสัมฤทธิ์ ขอขอบคุณ<br />*************************<br /> ถอดเทปการบรรยาย/รวบรวม/พิมพ์โดย<br /> นางพรรณธิภา ธนสันติ นพบ. 6<br /> วิทยาลัยการปกครอง<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6203823410725606710-4991173076636138555?l=sub-admin1.blogspot.com' alt='' /></div>ชมรมผู้บริหารมัธยมพลัดถิ่นสระบุรีhttp://www.blogger.com/profile/15525528908019300328noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6203823410725606710.post-90337980956524066072009-02-16T04:24:00.001-08:002009-02-16T04:37:23.509-08:00ยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบราชการไทย<br />วิสัยทัศน์ใหม่ของการพัฒนาระบบราชการ<br />คณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ (ก.พ.ร.) ได้กำหนดวิสัยทัศน์ใหม่ของการพัฒนาระบบราชการ ในช่วงระยะปี พ.ศ. 2551 -พ.ศ.2555 ไว้ดังต่อไปนี้<br /> “ ระบบราชการไทย มุ่งเน้นประโยชน์สุข ของประชาชนและรักษาผลประโยชน์ของประเทศชาติ มีขีดสมรรถนะสูง สามารถเรียนรู้ ปรับตัวและตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลง ยึดมั่นในหลักจริยธรรมและธรรมาภิบาล”<br /><br />ระบบราชการไทยเป็นกลไกของรัฐที่มีความสำคัญอย่างสูงต่อการบริหารกิจการบ้านเมืองภายใต้การปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข โดยเฉพาะการขับเคลื่อนนโยบายและยุทธศาสตร์ของรัฐบาล การอำนวยความสะดวกและให้บริการประชาชน รวมถึงการดำเนินการบังคับให้เป็นไปตามกฎหมาย อันมีจุดหมายปลายทางเพื่อประโยชน์สุขของประชาชนและรักษาผลประโยชน์ของประเทศชาติระบบราชการไทยที่พึงประสงค์จะต้องให้คุณค่าความสำคัญและยึดมั่นในปรัชญา หลักการ และแนวทางดังต่อไปนี้ระบบราชการไทยมุ่งเน้นประโยชน์สุของประชาชนและรักษาผลประโยชน์องประเศชาติมีขีดรรถนะส􀂎 ต้องให้ประชาชนเป็น “ศูนย์กลาง” ในการทำงานโดยต้องรับฟังความคิดเห็น ตอบสนองความต้องการและอำนวยประโยชน์ ลดขั้นตอนและภาระในการติดต่อของประชาชน มีระบบการแก้ไขปัญหาและรับเรื่องราวร้องทุกข์ที่มีประสิทธิภาพและประสิทธิผล ตลอดจนเป็นที่พึ่งของประชาชนในยามมีปัญหาและความเดือดร้อน<br />􀂎 ปรับเปลี่ยนบทบาทของระบบราชการให้เป็นผู้สนับสนุนและอำนวยความสะดวก ไม่เป็นผู้ดำเนินการเสียเองหรือคงมีอำนาจมากจนเกินไป รวมทั้งต้องมีขนาดกำลังคนและใช้ทรัพยากรอย่างเหมาะสม ไม่พยายามเข้าแทรกแซงและขยายตัวเกินไปจนเป็นภาระของประเทศหรือมีผลกระทบต่อภาคส่วนอื่นและสิทธิเสรีภาพของประชาชน<br />􀂎 ประสานการทำงานกับผู้บริหารราชการแผ่นดินฝ่ายการเมืองเพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อประเทศสามารถให้ความคิดเห็นหรือข้อเสนอแนะเชิงนโยบายอย่างมีเหตุผล ตั้งมั่นในความถูกต้อง เป็นกลาง ปราศจากอคติ และอยู่บนพื้นฐานของหลักจรรยาบรรณวิชาชีพนอกจากนี้ยังควรต้องให้การยอมรับและไม่เข้าไปแทรกแซงบทบาทและอำนาจหน้าที่ซึ่งกันและกันมีความพร้อมและทัศนคติในการทำงานเป็นทีมสามารถสร้างเครือข่ายร่วมมือกับภาคส่วนอื่น ๆ ในสังคมรวมทั้งยังต้องสามารถบูรณาการและเชื่อมโยงการทำงานภายในระบบราชการเองในทุกระดับเข้าด้วยกัน<br />􀂎 มีขีดความสามารถในการรับรู้ เรียนรู้ มองไปข้างหน้าและคาดการณ์ล่วงหน้า มีความยืดหยุ่นคล่องตัวรวดเร็ว สามารถคิดริเริ่มและสร้างนวัตกรรม (agility)รวมถึงการบริหารการเปลี่ยนแปลงเพื่อขับเคลื่อนและปรับตัวได้อย่างราบรื่นเหมาะสม ทันต่อการเปลี่ยนแปลงและความไม่แน่นอนของสภาพแวดล้อม<br />􀂎 สร้างระบบธรรมาภิบาลในการกำกับดูแลตนเองที่ดีเพื่อให้เกิดความโปร่งใสและความเชื่อมั่นศรัทธา เปิดให้ประชาชนเข้ามามีส่วนร่วม ลดการใช้ดุลยพินิจในการตัดสินใจ รวมทั้งต้องมีความรับผิดชอบต่อสังคม เป็นแบบอย่างของการประพฤติปฏิบัติให้ถูกต้องตามกฎหมายไม่ใช่เป็นผู้สร้างปัญหาหรือภาระแก่สังคมเสียเอง<br />􀂎 มีความเป็นเลิศในการปฏิบัติงานและสร้างคุณค่าต่อสังคม ในการทำงานและการตัดสินใจต้องอาศัยข้อมูลสารสนเทศที่ถูกต้อง แน่นอน และทันกาล โดยอาศัยเทคโนโลยีสมัยใหม่เข้ามาประยุกต์ใช้ในการทำงานรวมทั้งต้องมีเป้าหมายในการทำงานที่ชัดเจนและสามารถตรวจสอบวัดผลสัมฤทธิ์ได้<br />􀂎 แสวงหา พัฒนาและธำรงรักษาบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถค่านิยมและกระบวนทัศน์อัน<br />เหมาะสมและเอื้อต่อการบริหารงานภาครัฐแนวใหม่ตลอดจนทำ ให้บุคลากรในระบบราชการตั้งมั่นอยู่ใน<br />ศักดิ์ศรีและจรรยา สามารถแยกแยะผลประโยชน์ส่วนตนจากหน้าที่ทางการงาน ไม่แสวงหาประโยชน์ให้แก่ตนเองหรือผู้อื่นในทางมิชอบ<br />ประเด็นยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบราชการ<br />ประเด็นยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบราชการไทยในช่วงระยะปี พ.ศ. 2551 - พ.ศ. 2555<br />สามารถแยกออกได้เป็น 4 ประการ ดังนี้<br />1. ยกระดับการให้บริการและการทำงาน เพื่อตอบสนองความคาดหวังและความต้องการ<br />ของประชาชนที่มีความสลับซับซ้อน หลากหลายและเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว<br />2. ปรับรูปแบบการทำงานให้มีลักษณะเชิงบูรณาการ เกิดการแสวงหาความร่วมมือและสร้าง<br />เครือข่ายกับฝ่ายต่าง ๆ รวมทั้งเปิดให้ประชาชนเข้ามามีส่วนร่วม<br />3. มุ่งสู่การเป็นองค์การที่มีขีดสมรรถนะสูง บุคลากรมีความพร้อมและความสามารถ ในการ<br />เรียนรู้ คิดริเริ่ม เปลี่ยนแปลงและปรับตัวได้อย่างเหมาะสมต่อสถานการณ์ต่าง ๆ<br />4. สร้างระบบการกำกับดูแลตนเองที่ดี เกิดความโปร่งใส มั่นใจ และสามารถตรวจสอบได้<br />รวมทั้งทำให้บุคลากรปฏิบัติงานอย่างมีจิตสำนึกความรับผิดชอบต่อตนเอง ต่อประชาชนและต่อสังคมโดยรวม<br />การนำยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบราชการไทยไปสู่การปฏิบัติ<br />ระบบราชการไทยมีขนาดค่อนข้างใหญ่และมีความซับซ้อนค่อนข้างมาก การนำยุทธศาสตร์<br />ไปปฏิบัติแบบก้าวเดินไปพร้อมกันทั้งระบบอาจไม่เห็นผลการเปลี่ยนแปลงอย่างก้าวกระโดดใน<br />ระยะเวลาสั้นๆ ได้ แม้ว่าจะได้มีการปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม ครั้งใหญ่ไปแล้วเมื่อปี พ.ศ. 2545<br />แต่ก็พบว่าการจัดระเบียบโครงสร้างการบริหารราชการของฝ่ายพลเรือนก็ยังคงติดยึดกับแนวความคิด<br />ที่ต้องการให้ระบบราชการมีความเป็นหนึ่งเดียวเพื่อให้สามารถยึดโยงเปรียบเทียบกันได้ หรือต้องมี<br />ลักษณะเป็นระเบียบแบบแผนที่เหมือนกัน ไม่ได้แยกแยะและออกแบบให้มีความแตกต่างกัน ทั้งใน<br />แง่ของมิติลักษณะธรรมชาติงาน เช่น งานประเภทนโยบาย งานประเภทกำกับควบคุม งานประเภท<br />บริการ งานขับเคลื่อนนโยบายพิเศษของรัฐบาล หรือในแง่ของมิติกลุ่มผู้รับบริการ เช่น ธุรกิจเอกชน<br />ผู้มีรายได้จากการทำงานประจำ ประชาชนผู้ยากจนและด้อยโอกาส เป็นต้น ทำให้เกิดข้อจำกัดในการ<br />ปฏิบัติงานที่ต้องตอบสนองความหลากหลายดังกล่าว<br />กล่าวอีกนัยหนึ่ง มีความจำเป็นต้องเปิดให้มีการสร้างระบบย่อย (Sub-systems) ในระบบ<br />ราชการ โดยเฉพาะการศึกษาเชิงลึกเพื่อให้เห็นสภาพปัญหาอุปสรรคและวางแนวทางการจัดระบบ<br />เพื่อปรับปรุงการทำงานของแต่ละระบบย่อยให้มีความเหมาะสม ซึ่งอาจมีรูปแบบและลักษณะการ<br />บริหารงานเป็นการเฉพาะของตนเอง ทั้งในแง่ของโครงสร้างองค์การ ระบบงาน กฎระเบียบ การ<br />บริหารงานบุคคลและการงบประมาณ รวมถึงการวัดผลการดำเนินงาน ทั้งนี้ เพื่อให้มีความยืดหยุ่น<br />คล่องตัวทางการบริหาร เกิดผลสัมฤทธิ์อย่างเป็นรูปธรรม สามารถคิดริเริ่มและตอบสนองต่อความท้าทาย<br />ในด้านต่างๆ อันเป็นผลมาจากการเปลี่ยนแปลงในยุคโลกาภิวัตน์<br />การพัฒนาระบบราชการในก้าวต่อไปนั้น จึงจำเป็นต้องยอมรับความแตกต่างหลากหลายไม่<br />พยายามดึงให้เข้ามาอยู่ในระเบียบแบบแผนเดียวกันทั้งหมด รวมทั้งจะต้องไม่ตั้งสมมติฐานว่า<br />หน่วยงานราชการจะต้องเป็นผู้ดำเนินการทุกอย่างเอง หรือพยายามปรับปรุงให้ระบบราชการมีขีด<br />สมรรถนะสูงในภารกิจงานที่ไม่ควรดำเนินการเองอีกต่อไปแล้ว นอกจากนี้ยังอาจต้องใช้ยุทธวิธี<br />ดำเนินการแบบคู่ขนานทั้งในแง่ของการขับเคลื่อนยุทธศาสตร์ให้เคลื่อนตัวไปพร้อมกันทั้งหมดและ<br />การเลือกเน้นบางจุดมาดำเนินการพัฒนาให้บังเกิดผลก่อน<br />ฉะนั้น ในช่วงระยะประมาณ 6 เดือนแรกของการนำแผนยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบราชการ<br />ไทย (พ.ศ. 2551 - พ.ศ. 2555) ไปสู่การปฏิบัตินั้น ก.พ.ร. จะประสานการดำเนินงานร่วมกับ<br />หน่วยงานกลางที่เกี่ยวข้อง ดังต่อไปนี้<br />􀂂 ทบทวนบทบาทและภารกิจของภาครัฐในอนาคตที่เปลี่ยนแปลงไปตามสภาพแวดล้อม<br />ของประเทศและของโลก ดังรายละเอียดปรากฏตามแผนภาพที่ 3 รวมถึงการสอบทาน<br />พันธกิจและอำนาจหน้าที่ โครงสร้างและระบบงาน ผลสัมฤทธิ์ การใช้ทรัพยากรและ<br />อัตรากำลังของส่วนราชการและหน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องในทุกระดับใหม่อีกครั้งหนึ่ง<br />โดยคำนึงถึงความคิดเห็นหรือความต้องการของประชาชน และความพร้อมของฝ่ายต่างๆ ที่จะรับถ่ายโอนภารกิจของภาครัฐไปดำเนินการแทน ทั้งนี้ การวิเคราะห์ดังกล่าวจะมุ่งเน้นให้ความสำคัญเป็นอันดับแรกในประเด็นวาระที่มีความสำคัญเชิงยุทธศาสตร์ต่อการพัฒนาประเทศและการบริหารราชการแผ่นดิน เช่น ลอจิสติกส์ อาหารและสินค้าเกษตร การท่องเที่ยว การบริหารจัดการเรื่องทรัพยากรน้ำ<br />􀂂 หากมีความจำเป็นที่ภาครัฐยังคงต้องมีบทบาทและภารกิจอยู่ต่อไป ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการวางนโยบาย การกำกับควบคุม หรือการดำเนินงานเอง ก็จะมีการออกแบบระบบย่อย โดยนำกลยุทธ์ต่างๆ ตามที่ปรากฎในแผนยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบราชการไทย(พ.ศ. 2551 - พ.ศ. 2555) อาทิเช่น การสร้างเครือข่าย การให้ประชาชนมีส่วนร่วมการเสริมสร้างขีดสมรรถนะและการกำกับดูแลตนเองที่ดี มาประยุกต์ใช้ให้มีความเหมาะสม<br />ปัจจัยเงื่อนไขแห่งความสำเร็จในการพัฒนาระบบราชการไทย<br />ในการนำแผนยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบราชการไทย (พ.ศ. 2551 - พ.ศ. 2555) ไปสู่การ<br />ปฏิบัติให้ประสบความสำเร็จนั้น จำเป็นต้องได้รับการสนับสนุนเพื่อให้มีปัจจัยเกื้อหนุนรองรับหลาย<br />ประการ กล่าวคือ<br />1. การสร้างความเป็นเจ้าของในการบริหารการเปลี่ยนแปลง<br />􀂂 ต้องมีการเสริมสร้างภาวะผู้นำของผู้บริหารระดับสูงในแต่ละหน่วยงานให้มีความ<br />สนใจและสนับสนุนในเรื่องการบริหารการเปลี่ยนแปลงอย่างจริงจัง รวมถึงการกำหนดให้มีผู้บริหารระดับสูง เช่น ตำแหน่งที่ปรึกษาการพัฒนาระบบบริหาร เพื่อทำหน้าที่และรับผิดชอบในการบริหารการเปลี่ยนแปลงเป็นการเฉพาะและปฏิบัติงานอย่างเต็มเวลาขึ้นในแต่ละส่วนราชการ<br />􀂂 กำ หนดให้แต่ละหน่วยงานต้องมีการวางเป้าหมายหรือปักหมุดที่พึงประสงค์<br />(Milestones) ในการพัฒนาและเปลี่ยนแปลงองค์การ รวมทั้งดำเนินการจัดทำแผนที่นำทาง (Roadmap) ให้มีความชัดเจน ในรูปแบบของแผนปฏิบัติการเกี่ยวกับการพัฒนาระบบบริหารราชการของกระทรวง ซึ่งมีความเชื่อมโยงและรองรับต่อยุทธศาสตร์การเสริมสร้างธรรมาภิบาล/การบริหารจัดการที่ดี หรือที่เรียกชื่ออย่างอื่น<br />ในแผนปฏิบัติราชการ 4 ปีของแต่ละกระทรวง<br />􀂂 ยกระดับความสำคัญและเสริมสร้างขีดความเข้มแข็งของกลุ่มพัฒนาระบบบริหารโดยเฉพาะในระดับกระทรวง ให้สามารถรับผิดชอบในการขับเคลื่อนแผนปฏิบัติการเกี่ยวกับการพัฒนาระบบบริหารราชการของกระทรวงสู่การปฏิบัติได้อย่างบรรลุผลโดยเฉพาะการบูรณาการและเชื่อมโยงหน่วยงานภายในของกระทรวง รวมทั้งเป็นเครือข่ายในการพัฒนาระบบราชการ<br />􀂂 ต้องมีการจัดสรรงบประมาณเพื่อลงทุนในการพัฒนาองค์การและทรัพยากรบุคคล<br />ให้แก่แต่ละหน่วยงานอย่างเหมาะสมและเพียงพอ โดยยึดตามแผนปฏิบัติการเกี่ยวกับการพัฒนาระบบบริหารราชการดังกล่าวข้างต้นเป็นหลัก<br />2. การร่วมเป็นเจ้าภาพในการพัฒนาระบบราชการ <br />􀂂 ส่งเสริมให้หน่วยงานของรัฐพัฒนาขีดความสามารถในการปฏิบัติราชการของตน ให้<br />สามารถเทียบเคียงสมรรถนะกับภาคเอกชน หรือหน่วยงานในภาครัฐที่มีประสิทธิภาพสูงกว่า หรือองค์กรที่เป็นผู้นำ ที่เป็นกรณีศึกษาที่เป็นตัวอย่างดำเนินการ (Best Practices) เพื่อเป็นพันธมิตรเชิงยุทธศาสตร์ ร่วมกับ ก.พ.ร. ซึ่งอาจจะมาจากการลงทุนสร้างหรือเสาะแสวงหา “หน่วยงานต้นแบบ” ซึ่งมีการคิด<br />ริเริ่มสิ่งใหม่ ๆ หรือสามารถดำเนินการด้านใดด้านหนึ่งเป็นผลสำเร็จจนเป็นที่ยอมรับหรือมีความเป็นเลิศ และนำมาใช้เป็นต้นแบบเพื่อการเทียบเคียง (Benchmarking)และเป็นศูนย์ถ่ายทอดองค์ความรู้ แหล่งทัศนศึกษา ดูงาน ในเรื่องต่างๆ เกี่ยวกับการพัฒนาระบบราชการให้แก่หน่วยงานอื่นๆ ต่อไป <br />ทั้งนี้ ในบางกรณีอาจเป็นรูปแบบของการประกวดหรือแสวงหาหน่วยงานต้นแบบภายในกระทรวงเดียวกันเช่น โรงเรียนหรือโรงพยาบาล “ในฝัน” ขึ้นมาเป็นตัวต้นแบบสำหรับการเทียบเคียงก็ได้<br />􀂂 ส่งเสริมให้มีกลไกประสานและเชื่อมโยงการทำงานของหน่วยงานกลางเข้าด้วยกัน<br />เพื่อให้การขับเคลื่อนนโยบายและยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบราชการเป็นไปในทิศทางเดียวกันอย่างมีเอกภาพ รวมทั้งลดความซ้ำซ้อนและไม่สร้างภาระให้แก่ส่วนราชการจนเกินความจำเป็น<br />􀂂 แสวงหาความร่วมมือจากภาคธุรกิจเอกชนให้เข้ามาร่วมมือกับ ก.พ.ร. มากขึ้น เพื่อ<br />ช่วยถ่ายทอดประสบการณ์ ความรู้ หรือเทคโนโลยีบางอย่างให้แก่ข้าราชการและหน่วยงานของรัฐ ในฐานะของการเป็นบรรษัทพลเมืองที่ดี (Good CorporateCitizenship) ซึ่งมีความรับผิดชอบต่อสังคม ตัวอย่างเช่น ในปัจจุบันเจ้าหน้าที่ผู้บริหารสูงสุดของหลายบริษัทได้ทำหน้าที่เป็นผู้ให้คำปรึกษา/พี่เลี้ยง เพื่อฝึกงาน<br />ให้แก่ข้าราชการในโครงการพัฒนานักบริหารการเปลี่ยนแปลงรุ่นใหม่ (นปร.) เป็นต้น<br />􀂂 ร่วมมือกับสถาบันการศึกษาและองค์กรการพัฒนาระหว่างประเทศเพื่อสร้าง “ศูนย์<br />นวัตกรรมเพื่อการพัฒนาระบบราชการไทย” ในการศึกษาวิจัย สร้างกรณีศึกษาต้นแบบ และแสวงหานวัตกรรมและความคิดริเริ่มใหม่มาปรับใช้กับการพัฒนาระบบราชการของไทย รวมถึงการเปิดให้ประชาชนและข้าราชการได้แสดงความคิดเห็นและข้อแนะนำในการปรับปรุงการทำงานของทางราชการ เช่น กรณีของการส่งเสริมมีโครงการ “ความคิดไร้ขีดจำกัด” (Ideas are free) โดยเปิดโอกาสให้ผู้ปฏิบัติงาน<br />แสดงความเห็นอย่างอิสระ ซึ่งความคิดเห็นเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็สามารถเป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญและนำไปสู่การปรับปรุงเปลี่ยนแปลงองค์การขนานใหญ่ได้<br />เครื่องมือในการนำยุทธศาสตร์ไปสู่การปฏิบัติให้บังเกิดผล<br />1. การสื่อสารเพื่อการเปลี่ยนแปลง<br />􀂂 มีการสร้างความเข้าใจ กระตุ้น เร่งเร้า สื่อสาร ทำความเข้าใจกับข้าราชการในทุก<br />ระดับอย่างต่อเนื่องและจริงจัง โดยเฉพาะสร้างความเข้าใจที่ชัดเจนให้กับกลุ่มข้าราชการ ประชาชน และผู้ที่เกี่ยวข้อง กระตุ้นให้เกิดการประสานเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างเป็นรูปธรรม สร้างความรู้สึกในการมีส่วนร่วม (Create emotional trigger)รวมทั้งสร้างความตื่นเต้นและการประสานงานอย่างสอดคล้องในระบบการทำงาน<br />และการให้บริการต่าง ๆ ผ่านกิจกรรมสื่อสารสร้างความเข้าใจ เช่น การฝึกอบรมการประชุมเชิงปฏิบัติการ การจัดสัมมนา การเดินสายเผยแพร่ พร้อมสื่อ เช่นโปสเตอร์ แผ่นพับ ซีดี นิตยสาร คู่มือ เพื่อนำไปสู่ความภาคภูมิใจและความเชื่อมั่นในการปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์ สร้างความรู้ ความเข้าใจในการพัฒนาระบบราชการไทยต่อไป<br />􀂂 เพิ่มช่องทางการเข้าถึงข้าราชการแต่ละบุคคลในทางตรงมากขึ้น รวมถึงการเปิดช่องทางการสื่อสารสองทางให้ข้าราชการได้ร่วมแสดงความคิดเห็นเชิงสร้างสรรค์โดยเฉพาะระบบสื่อสารผ่านทางระบบอิเล็กทรอนิกส์ เช่น ระบบไปรษณีย์อิเล็กทรอนิกส์หรือสื่ออิเล็กทรอนิกส์อื่น ๆ เช่น e-Newsletter, Weblog, Wikipedia, Webboard และการสำรวจแบบออนไลน์<br />􀂂 ปรับปรุงเนื้อหาหลักสูตรฝึกอบรมและพัฒนาข้าราชการให้มีความทันสมัยและรองรับ<br />ต่อการพัฒนาระบบราชการมากขึ้นและบังเกิดผลคุ้มค่าต่อการลงทุน ไม่ใช่เป็นเพียงเรื่องของการพบปะเพื่อสร้างเครือข่ายทางสังคมเท่านั้น ในการนี้ควรมุ่งเน้นความเข้มข้นทางวิชาการ วางระบบตรวจสอบและประกันคุณภาพ เน้นกรณีศึกษาและทดลองปฏิบัติงานจริงมากกว่าฟังการบรรยาย รวมทั้งพยายามให้การฝึกอบรม<br />และพัฒนาข้าราชการมีผลต่อการปรับเปลี่ยนค่านิยมและกระบวนทัศน์อย่างแท้จริง<br /><br />2. ผลักดันพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยหลักเกณฑ์และการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี<br /> พ.ศ. 2546<br />􀂂 ให้มีการบังคับใช้พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการบริหารกิจการ<br />บ้านเมืองที่ดี พ.ศ. 2546 อย่างจริงจังและเป็นไปตามเจตนารมณ์ของมาตรา 3/1แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (แก้ไขเพิ่มเติมฉบับที่ 5) พ.ศ.2545 โดยเฉพาะส่งเสริมให้ข้าราชการและเจ้าหน้าที่ของรัฐ ได้รับการพัฒนาความรู้ความเข้าใจในเรื่องธรรมาภิบาล ตามที่กำ หนดไว้ในพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี พ.ศ. 2546<br />􀂂 สำรวจและจัดให้มีการแก้ไขกฎหมาย มติคณะรัฐมนตรี กฎ ระเบียบ คำสั่ง ที่เป็น<br />อุปสรรคต่อการพัฒนาระบบราชการ/การให้บริการประชาชน หรือการเสริมสร้างขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศ ตามนัยของมาตรา 35 และมาตรา 36แห่งพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี พ.ศ.2546 โดยประสานความร่วมมือกับสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาและองค์กรเพื่อการปฏิรูปกฎหมาย ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ 2550<br />3. การสร้างแรงจูงใจ<br />􀂂 รักษาระบบการสร้างแรงจูงตามผลการปฏิบัติงานให้เป็นไปอย่างต่อเนื่อง ทั้งในรูปของ<br />ตัวเงิน ได้แก่ การจัดสรรเงินเพิ่มพิเศษสำหรับผู้บริหารและเงินรางวัลสำหรับผู้ปฏิบัติงานประจำปี เงินงบประมาณเหลือจ่ายเพื่อนำมาจัดสรรเป็นสิ่งจูงใจ และในรูปที่ไม่ใช่ตัวเงิน เช่น การให้เข้าร่วม ฝึกอบรม <br />ดูงาน หรือการเข้าร่วมประชุมระดับนานาชาติตามความต้องการสำหรับผู้บริหารการเลื่อนชั้นตราของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ได้เร็วขึ้น การได้รับการเชิดชูเกียรติหรือได้ใบประกาศเกียรติคุณ นอกจากนี้ ควรให้ความสำคัญกับมาตรการเชิงลบอย่างจริงจังมากขึ้น เช่น การสับเปลี่ยนให้ไปดำรงตำแหน่งอื่นในกรณีที่ปฏิบัติงานไม่เป็นไปตามเป้าหมาย<br />4. เพิ่มบทบาทการมีส่วนร่วมของประชาชนและสื่อมวลชนในการพัฒนาระบบราชการ กล่าวคือ<br />􀂂 ในส่วนของประชาชนสามารถเข้ามามีส่วนร่วมได้ทั้งในแง่ของบทบาทในฐานะเป็นผู้เฝ้าระวัง เช่น คณะกรรมการธรรมาภิบาลจังหวัด (กธจ.) ตามพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2550 ซึ่งจะได้มีการขยายให้ครอบคลุมทุกส่วนราชการต่อไป และบทบาทในฐานะผู้ให้ข้อคิดเห็นป้อนกลับเกี่ยวกับการพัฒนาระบบราชการ และคุณภาพการให้บริการแก่ประชาชน เพื่อใช้เป็น<br />ข้อมูลในการปรับปรุงและพัฒนาการทำงานผ่านทางช่องทางต่างๆ<br />􀂂 ในส่วนของสื่อมวลชนสามารถเข้ามามีส่วนร่วมได้เช่นกัน โดยเฉพาะการเผยแพร่<br />ข้อมูลเกี่ยวกับความสำเร็จและ/หรือปัญหาอุปสรรคข้อขัดข้องในการปฏิบัติราชการและร่วมติดตามการทำงานของส่วนราชการ รวมทั้งเป็นสื่อกลางในการนำความคิดเห็นของประชาชนฝ่ายต่างๆ มานำ เสนอเพื่อประโยชน์ในการพัฒนาระบบราชการ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6203823410725606710-9033798095652406607?l=sub-admin1.blogspot.com' alt='' /></div>ชมรมผู้บริหารมัธยมพลัดถิ่นสระบุรีhttp://www.blogger.com/profile/15525528908019300328noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6203823410725606710.post-8261896723850762042009-02-10T05:05:00.000-08:002009-02-10T05:30:54.516-08:00<span style="font-weight:bold;"> การบริหารความเสี่ยง (Risk Management)<br />โดย ดร. สุรพงษ์ มาลี สำนักงาน ก.พ.</span><br /> บทบาทของรัฐในการจัดการความเสี่ยง<br />ความเสี่ยงจากภัยเทคโนโลยีและภัยทางสังคม<br />ความเสี่ยงจากภัยธรรมชาติ<br />ความเสี่ยงจากนโยบายและการดำเนินงาน<br /> ความเสี่ยง (Risk) คืออะไร<br />􀂈 ความไม่แน่นอนว่าผลลัพธ์จะเกิดขึ้นตามที่ตั้งเป้าหมายไว้หรือไม่<br />􀂈 การกระทำหรือเหตุการณ์ที่อาจจะมีผลบั่นทอนความสามารถขององค์กรที่จะบรรลุเป้าประสงค์ที่ตั้งไว้<br />􀂈 การกระทำหรือเหตุการณ์ซึ่งอาจเป็นได้ทั้งโอกาส หรือสิ่งคุกคาม<br />􀂈 กินความถึงแนวโน้มหรือโอกาสที่จะเกิดความเสี่ยงและผลกระทบหากเหตุการณ์อุบัติขึ้นจริง<br /> ทำไมต้องบริหารความเสี่ยง<br />􀂈 สอดคล้องกับหลักการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี<br />􀂈 เป็นส่วนหนึ่งของการบริหารเชิงกลยุทธ์ คำรับรองการปฏิบัติราชการ และมาตรฐานการควบคุมภายใน 2544<br />􀂈 เพิ่มโอกาสและช่วยให้ส่วนราชการบรรลุเป้าประสงค์ และพันธกิจที่ตั้งไว้มากยิ่งขึ้น (ลด Surprises)<br />􀂈 พัฒนาผลงานขององค์กร เช่น การพัฒนาคุณภาพการส่งมอบบริการให้ประชาชน การใช้ทรัพยากรอย่างมีประสิทธิภาพ เป็นต้น<br /> ความสัมพันธ์ของเป้าประสงค์ ความเสี่ยง และการควบคุม<br />เป้าประสงค์<br />สิ่งที่ส่วนราชการต้องการบรรลุ<br />สิ่งที่อาจขัดขวางหรือเป็นอุปสรรค ทำให้ส่วนราชการไม่สามารถบรรลุเป้าประสงค์ที่ตั้งไว้<br />สิ่งที่จะช่วยให้ส่วนราชการบรรลุเป้าประสงค์ได้ หากมีการบริหารจัดการที่ดี<br /> <span style="font-weight:bold;">การวิเคราะห์และการบริหารความเสี่ยง</span><br />การวิเคราะห์ความเสี่ยง (Risk Analysis) คือ การรวบรวมและประมวลผลข้อมูลเกี่ยวกับความเสี่ยง ที่องค์กรต้องเผชิญ (exposure to risks) ซึ่งจะช่วยให้องค์กรตัดสินใจกำหนดแนวทางในการบริหารความเสี่ยงได้อย่างเหมาะสม<br /> <span style="font-weight:bold;">การบริหารความเสี่ยง (Risk Management) คืออะไร</span><br />􀂈 กระบวนการระบุหาความเสี่ยงที่สำคัญขององค์กร ประเมินผลกระทบของความเสี่ยง พัฒนาแนวทางการจัดการกับความเสี่ยงและนำไปปฏิบัติอย่างเป็นระบบ โดยมีการบูรณาการและ เน้นความสอดคล้องระหว่างกลยุทธ์ บุคลากร กระบวนงานและเทคโนโลยี เพื่อเพิ่มคุณค่าสูงสุดให้กับองค์การ<br />􀂈 กิจกรรมที่เกี่ยวข้องกับการระบุหาและควบคุมความเสี่ยง ซึ่งมีผลกระทบต่อการบรรลุพันธกิจและเป้าประสงค์ขององค์กร<br />การบริหารความเสี่ยงเป็นหน้าที่ของใคร<br />􀂈 ทุกคนเกี่ยวข้องกับการบริหารความเสี่ยงในฐานะที่เป็นผู้ระบุว่ามีความเสี่ยงอะไรบ้าง ในหน่วยงาน/โครงการหรืองานของตน<br />􀂈 ฝ่ายบริหารของหน่วยงาน<br />􀂈 เจ้าของหรือเจ้าภาพความเสี่ยง (Risk Owners)<br />􀂾 ผู้บังคับบัญชาของหน่วยงาน<br />􀂾 เจ้าของโครงการ/เจ้าของงาน<br />􀂾 ผู้ที่ไดรับมอบหมายเฉพาะ<br />􀂾 คณะกรรมการบริหารความเสี่ยง (Risk Management and Review Committee)<br />เจ้าของ/เจ้าภาพความเสี่ยง (Risk Ownership)<br />􀂈 มีการตกลงและมอบหมายการเป็นเจ้าภาพความเสี่ยงอย่างเป็นทางการ<br />􀂈 อาจไม่ใช่คนที่รับผิดชอบการประเมินความเสี่ยงก็ได้ แต่ต้องเป็นคนที่สามารถติดตามดูแลให้มีการบริหารความเสี่ยงอย่างมีประสิทธิภาพ<br />􀂈 ต้องมีความชัดเจนว่าใครทำหน้าที่อะไร<br />􀂾 ใครเป็นผู้กำหนดนโยบายว่าส่วนราชการจะรับความเสี่ยงได้แค่ไหน<br />􀂾 ใครรับผิดชอบการบริหารความเสี่ยงในแต่ละระดับ<br />􀂾 ใครรับผิดชอบแต่ละกระบวนการ/ขั้นตอนของการบริหารความเสี่ยง<br />􀂾 ใครดูแลการนำมาตรการบริหารความเสี่ยงไปปฏิบัติ<br />􀂾 ใครดูแล กรณีที่เป็นความเสี่ยงร่วม (Interdependent risks)<br />การกำหนดกรอบนโยบายการบริหารความเสี่ยง<br />􀂈 กำหนดกรอบนโยบายการบริหารความเสี่ยง จาก<br />􀂾 ข้อกำหนดทางกฎหมาย ระเบียบ นโยบาย<br />􀂾 ระบุความคาดหวังของผู้มีส่วนได้เสีย<br />􀂈 กำหนดวิสัยทัศน์ของการบริหารความเสี่ยง (Risk Vision Statement)<br />􀂈 มีแนวทางในการระบุ ประเมิน และรายงานด้านความเสี่ยง<br />􀂈 กำหนดเป้าหมาย และระบุอุปสรรคของการบริหารความเสี่ยง<br />􀂈 กำหนดแนวทางการประเมินผลความสำเร็จของการบริหารความเสี่ยง ตามมาตรฐานคุณภาพ<br />􀂈 ระบุเจ้าภาพความเสี่ยง<br />􀂈 สื่อสารกรอบนโยบายที่ชัดเจนให้ทั่วถึงทั้งองค์กร<br /> <span style="font-weight:bold;">ประโยชน์ของบริหารความเสี่ยง</span><br />􀂈 ประโยชน์ด้านยุทธศาสตร์ขององค์กร (Strategic Benefits)<br />􀂈 ประโยชน์ด้านการเงิน (Financial Benefits)<br />􀂈 ประโยชน์ต่อการบริหารแผนงานโครงการ (Programme Benefits)<br />􀂈 ประโยชน์ต่อกระบวนงาน (Business Process Benefits)<br />􀂈 ประโยชน์ต่อการบริหารจัดการโดยรวม (Overall Management Benefits)<br /> <span style="font-weight:bold;">ขั้นตอนการบริหารความเสี่ยง</span><br />ขั้นตอนที่ 1 การระบุและจำแนกความเสี่ยง (Risk Identification)<br />การระบุหาและจำแนกความเสี่ยงในองค์กร<br />􀂈 สำรวจว่ามีความเสี่ยงใดที่อาจทำให้การทำงานไม่เป็นไปตามเป้าประสงค์ของส่วนราชการ หรือหน่วยงาน (Risks must be identified relation to strategic objectives)<br />􀂈 จำแนกความเสี่ยงนั้น ๆ ว่าเกิดขึ้นในระดับใด และเป็นความเสี่ยงประเภทใด (อาจใช้ตาราง Matrix)<br />􀂈 จัดทำ/เขียน Risk Statement ซึ่งระบุสาเหตุของความเสี่ยงและผลกระทบที่อาจเกิดขึ้น (What, Why and How Thines can arise)<br />􀂈 การระบุหาและจำแนกความเสี่ยงอาจใช้<br />􀂾 คณะกรรมการบริหารความเสี่ยง<br />􀂾 เจ้าภาพ/เจ้าของความเสี่ยง ประเมินโดยใช้ (Risk Self Assessment)<br />􀂾 การประชุมสัมมนาเชิงปฏิบัติการ<br />􀂈 สร้างความมั่นใจว่าผู้เกี่ยวข้องกับการบริหารความเสี่ยง และข้าราชการทุกคน เข้าใจตรงกันเกี่ยวกับความเสี่ยงที่ระบุ (ไม่ควรใช้การลงคะแนนหากไม่จำเป็น ควรใช้การอภิปรายรับฟังความคิดเห็น)<br />􀂈 เก็บข้อมูลความเสี่ยงอย่างเป็นระบบเพื่อง่ายแก่การทบทวน และการจัดทำ Risk Registers and Risk Profile<br />ลำดับชั้นของความเสี่ยง ระดับ ยุทธศาสตร์ (Strategic Risk) ระดับแผนงาน/โครงการ (Programme Risk) ระดับกิจกรรมและงานปฏิบัติ (Operational Risk) Strategic decision Decisions transferring Strategy into action Decisions Required for implementation<br />ขั้นตอนที่ 2 การประเมินความเสี่ยง<br />การประเมินความเสี่ยง (Risk Assessment/Evaluation)<br />ขั้นตอนการประเมินความเสี่ยง<br />ผลผลิต<br />1. เลือกความเสี่ยงที่ระบุในขั้นตอนการระบุและจำแนกความเสี่ยง มาอภิปรายเพื่อหาสาเหตุ ผลกระทบ การควบคุมในปัจจุบัน และประสิทธิผลของการควบคุมนั้น<br />มีรูปแบบข้อมูลความเสี่ยงเบื้องต้นของส่วนราชการ (Risk Register2Profile)<br />2. ดำเนินการประเมินความเสี่ยงโดยวิเคราะห์ทั้งผลกระทบ (Impact) และโอกาส (Likelihood) ที่ความเสี่ยงจะเกิด<br />มีแผนที่ความเสี่ยง (Risk Map) ที่แสดง “ความเสี่ยงซึ่งวิกฤติ”<br />3. จัดลำดับความเสี่ยง (Risk Prioritisation) โดยนำผลการวิเคราะห์ในขั้นที่ 2 มาวิเคราะห์ร่วมกับความสามารถ/โอกาสในการปรับปรุงความเสี่ยงและกรอบเวลาดำเนินการ<br />ได้รายการของความเสี่ยงที่จะนำไปจัดทำแผนบริหารความเสี่ยง (Risk Management/Response Plan)<br />การวิเคราะห์โอกาสและผลกระทบของความเสี่ยง<br />ผลหรือระดับของผลกระทบหากความเสี่ยงเกิดขึ้นจริง<br />(Impacts)<br />โอกาส/ความน่าจะเป็น/แนวโน้มที่จะเกิดความเสี่ยง (Probabilities/Likelihood)<br />เชิงกึ่งคุณภาพมีการกำหนดค่าให้กับ Ranking Scale แต่ไม่ใช่ค่าจริงๆ ของความเสี่ยง<br />ระดับของความเสี่ยง<br />มีการกำหนดค่าที่เป็นตัวเลขซึ่งสะท้อน<br />การวิเคราะห์เชิงปริมาณ:<br />ในส่วนราชการ<br />เชิงคุณภาพ : ใช้คำพูดอธิบาย<br />โอกาส และผลกระทบ<br />การจัดทำ Risk Map : Risk/Tolerance Matrix<br />ระดับความเสี่ยงที่ยอมรับได้<br />ผลกระทบ<br />ความน่าจะเป็น/โอกาส<br />การจัดลำดับความสำคัญของความเสี่ยง (Risk Prioritisation)<br />ลำดับความสำคัญของความเสี่ยงในส่วนราชการ<br />1. การประเมินประสิทธิผลของการควบคุมความเสี่ยงในปัจจุบัน<br />2. โอกาสและความสามารถที่จะปรับปรุงการบริหารความเสี่ยง<br />3. ระยะเวลาที่จะสามารถเริ่มลงมือปฏิบัติ<br />ขั้นตอนที่ 3 การจัดการกับความเสี่ยง (Risk Responses)<br />หลักการจัดการกับความเสี่ยง (Address Risk Responses)<br />ลดโอกาสที่จะเกิดความเสี่ยง<br />แสวงหาประโยชน์จากความเสี่ยง<br />ลดผลกระทบของความเสี่ยง<br />หลักการจัดการกับความเสี่ยง (Addressing Risk Responses)<br />การยอมรับความเสี่ยง (Tolerate)<br />ยอมรับให้มีความเสี่ยงบ้าง เพราะต้นทุนการจัดการความเสี่ยง<br />อาจไม่คุ้มกับผลประโยชน์ที่อาจจะเกิดขึ้น<br />การจัดการควบคุมความเสี่ยง<br />(Treat and Control)<br />มิใช่การขจัดความเสี่ยงให้หมดไป (Obviate) แต่ควบคุม (Contain) ทั้งโอกาสและผลกระทบของความเสี่ยงให้อยู่ในระดับที่รับได้<br />การแบ่ง/ผ่องถ่ายความเสี่ยง (Share/Transfer)<br />ผ่องถ่ายให้บุคคลที่สามร่วมรับความเสี่ยง เช่น การประกันภัย<br />การยกเลิก/สิ้นสุดกิจกรรมที่มีความเสี่ยง (Terminate)<br />ความเสี่ยงบางอย่างอาจควบคุมได้ ด้วยการยกเลิกเป้าหมาย โครงการ งานหรือกิจกรรมที่มีความเสี่ยง<br />การฉวยโอกาสจากสถานการณ์ที่มีความเสี่ยง (Take the Opportunity)<br />ความเสี่ยงบางอย่างอาจนำมาซึ่งโอกาสในการบริหารจัดการ<br />การจัดการความเสี่ยงกับการควบคุมภายใน<br />􀂈 การจัดการความเสี่ยง มีเป้าหมายเพื่อเปลี่ยนความไม่แน่นอน (Uncertainty) ให้เป็นผลประโยชน์ (Benefits) ของส่วนราชการ โดยฉกฉวยโอกาสที่เกิดขึ้น<br />􀂈 มาตรการหรือการกระทำทุกอย่างของส่วนราชการในการจัดการความเสี่ยง ถือเป็นส่วนหนึ่งของการควบคุมภายใน<br />รูปแบบของการควบคุม<br />-การกำหนดให้ทำตามหลัก กฎเกณฑ์ และกระบวนการที่กำหนดไว้ เพื่อหลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่มีความเสี่ยง เช่น ชุดทำงานในที่อันตราย การฝึกอบรมก่อนทำงาน<br />-การควบคุมที่มุ่งผลกระทบอันไม่พึงประสงค์ให้เหลือน้อยที่สุด เช่น การเซ็นเช็ค การสั่งจ่าย การให้สัมภาษณ์<br />การควบคุมที่มุ่งค้นหาว่า ผลลัพธ์ที่ไม่พึงประสงค์นั้น เกิดขึ้นมาได้อย่างไร เพื่อเป็นบทเรียนสำหรับอนาคต เช่น การตรวจนับสินค้า<br />รูปแบบของการควบคุม รายละเอียดคงคลัง <br />-การทบทวนหลังการนำนโยบายบางอย่างไปปฏิบัติ<br />-การควบคุมที่มุ่งแก้ไขผลลัพธ์ที่ไม่พึงประสงค์ หรือ บรรเทาผลกระทบให้ทุเลาลง เช่น การเขียนเงื่อนไขในสัญญาให้มีการชดใช้ หากมีการจ่ายเงินเกิน หรือการประกันภัย<br />ขั้นตอนที่ 4 การจัดทำแผนบริหารความเสี่ยง (Risk Management Plan)<br />องค์ประกอบของแผนบริหารความเสี่ยง<br />ชื่อความเสี่ยง<br />เขียนอธิบายสั้น ๆ ว่าประเด็นความเสี่ยงคืออะไร<br />ลำดับความเสี่ยงเพื่อการปฏิบัติ<br />ระบุลำดับคะแนน อาจใช้สีไฟจราจร<br />คะแนนลำดับความสำคัญ<br />ระบุคะแนนผลกระทบโอกาส การควบคุม การปรับปรุง และระยะเวลา<br />ประเภทของความเสี่ยง<br />ระบุว่าเป็นความเสี่ยงประเภทใด<br />พื้นฐานของความเสี่ยง<br />ระบุสาเหตุและผลกระทบต่อเป้าประสงค์ใด<br />การควบคุมความเสี่ยงในปัจจุบัน<br />ระบุแนวทางดำเนินการในปัจจุบัน<br />แผนปฏิบัติเพื่อควบคุมความเสี่ยง<br />ระบุแนวทางดำเนินงาน เป้าหมาย เวลา แผนสำรอง เจ้าภาพผู้รับผิดชอบ ผู้มีส่วนได้เสีย<br />ตัวชี้วัดความคืนหน้าและความสำเร็จ<br />ระบุว่าถ้าทำตามตัวชี้วัดแล้ว ความเสี่ยงลดลงหรือไม่<br />แนวทางการตรวจสอบและรายงาน<br />ระบุความคืบหน้าในการดำเนินการ (ร้อยละ)<br />ขั้นตอนที่ 5 การรายงานและทบทวนการบริหารความเสี่ยง (Risk Management Review, Report & Presentation)<br />􀂈 เพื่อติดตามว่ารูปแบบของความเสี่ยง (Risk Profile) เปลี่ยนแปลงหรือไม่<br />􀂈 เพื่อให้มั่นใจว่าการบริหารความเสี่ยงนั้นได้ผลจริง หากพบปัญหาก็จะได้หามาตรการใหม่/ใช้มาตรการสำรองเพื่อจัดการกับความเสี่ยงหากจำเป็น<br />􀂈 เครื่องมือและเทคนิคที่ใช้ในการทบทวน : แนวทางของกระทรวงการคลังอังกฤษ<br />􀂾 Risk Self Assessment (RSA)<br />􀂾 Stewardship Reporting : ผู้บริหารแต่ละระดับรายงานการบริหารความเสี่ยงของตนในสถานการณ์ต่าง ๆ ที่เปลี่ยนแปลงไป ขึ้นไปยังหน่วยเหนือ (Upward Reporting)<br />􀂾 Risk Management Assessment Framework : Statement on Internet Control ซึ่งเป็น Public Statement เกี่ยวกับการทบทวนระบบการควบคุมภายใน<br />สามารถปฏิบัติตามแผนได้อย่างประสบความสำเร็จ และได้ผลตามที่ตั้งเป้าหมายในการลดความเสี่ยงทุกประการ<br /><span style="font-weight:bold;">ประโยชน์ของการทบทวนการบริหารความเสี่ยง</span><br />􀂈 ทราบความเสี่ยงที่มีอยู่ในส่วนราชการ (Inherent Risk)<br />􀂈 ทราบความเสี่ยงที่ยังเหลืออยู่ แม้มีการจัดการความเสี่ยงแล้ว (Residual Risk)<br />􀂈 ตัดสินใจได้ว่าจะรับความเสี่ยงได้ในระดับใด (Acceptable Risk)<br />การสื่อข้อความและการเรียนรู้ (Risk Communication & Learning)<br />􀂈 เกิดขึ้นในทุกกระบวนการของการบริหารความเสี่ยง ไม่ใช่ขั้นตอนที่แยกต่างหาก<br />􀂈 ส่วนราชการต้องสื่อให้สมาชิกทุกคนในองค์กรทราบว่า<br />􀂾 ความเสี่ยงขององค์กรคืออะไร<br />􀂾 กลยุทธ์เกี่ยวกับความเสี่ยง (Risk Strategy) ขององค์กร คืออะไร<br />􀂾 ลำดับความสำคัญของความเสี่ยง (Risk Priority)<br />􀂾 บทบาทของ Risk Owners<br />􀂈 เรียนรู้จากผลการบริหารความเสี่ยงที่เกิดขึ้น<br /><span style="font-weight:bold;">การปรับกระบวนทัศน์ด้านการบริหารความเสี่ยง</span><br />กระบวนทัศน์เดิม<br />กระบวนทัศน์ใหม่<br />แยกส่วน<br />บูรณาการ<br />ทำเป็นครั้งคราว<br />ทำอย่างต่อเนื่อง<br />เน้นในมุมแคบ<br />เน้นในมุมกว้าง<br />เน้นการควบคุมกระบวนการ<br />เน้นการบรรลุยุทธศาสตร์<br />4Cs เพื่อความสำเร็จในการบริหารความเสี่ยง<br />􀂈 เป้าหมาย (Common Goals)<br />􀂈 การติดต่อสื่อสาร (Communications)<br />􀂈 มุ่งมั่น (Commitment)<br />􀂈 การประสานงาน (Co-ordination)<br />****************************************** <br />อ้างอิง<br />http://www.onab.go.th/e-Books/RegulateExaminer/RegulateExaminer10.pdf<br />...........................................................................<br />เตรียมสอบภาค ก วันที่ 21-22 กุมภาพันธ์ 2552 ที่ศูนย์พัฒนามูลนิธิอีสาน(ศูนย์เน็ต) อ.เมือง จ.สุรินทร์<br /><br /> วันที่ 7-8 มีนาคม 2552 ที่สำนักงานเ ขตพื้นที่การศึกษาสงขลา เ ขต 1 <br />สนใ จ ติดต่อ ผอ.โ จ้ ในบล็อก หรือ โทร Sub-Admin1 089 204 2943 suntha at thaimail.com<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6203823410725606710-826189672385076204?l=sub-admin1.blogspot.com' alt='' /></div>ชมรมผู้บริหารมัธยมพลัดถิ่นสระบุรีhttp://www.blogger.com/profile/15525528908019300328noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6203823410725606710.post-81190763542738000912009-02-02T05:36:00.000-08:002009-02-02T05:45:28.590-08:00<span style="font-weight:bold;"> ขอขอบคุณข้อมูลจาก BonJoviQC.</span><br /><br /> ความขัดแย้ง<br /><br />ความหมาย และความเป็นมา<br />ความขัดแย้ง (Conflict) หมายถึง ความสัมพันธ์ระหว่างบุคคลที่เกี่ยวข้องกับจุดมุ่งหมาย หรือวิธีการ หรือทั้งสองอย่างแต่เป็นการพึ่งพาอาศัยในทางลบอาจกล่าวอย่างกว้างๆได้ว่า ความขัดแย้ง หมายถึง การที่แต่ละฝ่ายไป ด้วยกันไม่ได้ในเรื่องเกี่ยวกับความต้องการ ไม่ว่าจะเป็นความต้องการจริง หรือศักยภาพที่จะเกิดตามต้องการ (เสริมศักดิ์ วิศาลาภรณ์, 2540:11) ส่วนแนวคิดเกี่ยวกับความขัดแย้งในปัจจุบัน เสริมศักดิ์ วิศาลาภรณ์ ( 2540) ได้รวบรวมประเด็นความขัดแย้งไว้ว่าความขัดแย้งอาจเป็นการส่งเสริมการปฏิบัติงานในองค์การ ควรจะมีการบริหารความขัดแย้งให้เกิดผลดีที่สุด ความขัดแย้งอาจจะมีประโยชน์หรืออาจมีโทษขึ้นอยู่กับวิธีการบริหารในองค์การที่ดีที่สุดจะมีความขัดแย้งในระดับที่เหมาะสมซึ่งจะช่วยกระตุ้นแรงจูงใจให้คนปฏิบัติงานอย่างมีประสิทธิภาพ ความขัดแย้งเป็นส่วนหนึ่งในองค์การ ความขัดแย้งเป็นของดีเพราะจะช่วยกระตุ้นให้คนพยายามหาทางแก้ปัญหาซึ่งมีปัจจัยหลายอย่างที่ส่งผลต่อการทำงานของคน ปัจจัยเหล่านี้ผู้บริหารไม่สามารถควบคุมได้ เช่น ปัจจัยทางด้านจิตวิทยา นักทฤษฎีทางด้านจิตวิทยา ได้ศึกษาพฤติกรรมเกี่ยวกับความขัดแย้ง และมีบทความข้อเขียนทางด้านวิชาการหลายท่าน ได้ให้แนวคิดเกี่ยวกับปัญหาความขัดแย้ง(Robbihns,1983 อ้างใน สิทธพงศ์ สิทธขจร, 2535) โดยได้จำแนกแนวความคิดเกี่ยวกับความขัดแย้งเป็น 3 กลุ่ม ซึ่งแตกต่างกัน ดังนี้<br />1. แนวคิดสมัยดั้งเดิม (Traditional View) สันนิษฐานว่า ความขัดแย้งเป็นสิ่งไม่ดี และมีผลกระทบด้านลบต่อองค์การอยู่เสมอ ดังนั้น หากหลีกเลี่ยงได้ควรหลีกเลี่ยง ผู้บริหารจะต้องมีความรับผิดชอบที่จะต้องกำจัดความขัดแย้งขององค์การ วิธีแก้ปัญหาความขัดแย้ง ก็คือ การออกกฎระเบียบ กระบวนการที่เข้มงวด เพื่อที่จะทำให้ความขัดแย้งหมดไป แต่ตามความเป็นจริงแล้ว ความขัดแย้งก็ยังคงมีอยู่<br />2. แนวคิดด้านมนุษย์สัมพันธ์ (Human Relations View) ยืนยันว่า ความขัดแย้งอาจจะเกิดขึ้นตาม ธรรมชาติ และหลีกเลี่ยงไม่ได้ภายในทุกองค์การ เนื่องจากไม่สามารถหลีกเลี่ยงความขัดแย้งได้ มุมมองด้าน มนุษยสัมพันธ์ จึงสนับสนุนการยอมรับความขัดแย้ง โดยอธิบายไว้ว่า เหตุผลของการมีความขัดแย้ง เพราะไม่สามารถถูกกำจัดได้ และความขัดแย้งอาจจะมีประโยชน์ต่อภายในองค์การได้บ้างในบางเวลา มุมมองด้าน มนุษยสัมพันธ์นี้ ได้ครอบงำความคิดของนักวิชาการเกี่ยวกับความขัดแย้งตั้งแต่ปลายปี 2483 จนถึงปี 2513<br />3. แนวคิดสมัยใหม่ (Contemporary View) เมื่อแนวคิดด้านมนุษยสัมพันธ์ยอมรับความขัดแย้ง มุมมองที่เป็นแนวความคิดสมัยใหม่ จึงสนับสนุนความขัดแย้งบนรากฐานที่ว่า องค์การที่มีความสามัคคี ความสงบสุข ความเงียบสงบ และมีความร่วมมือ หากไม่ยอมรับปัญหาที่เกิดขึ้น จากความขัดแย้ง การให้ความร่วมมือแก่องค์การจะกลายเป็นความเฉื่อยชา อยู่เฉย และไม่ตอบสนองต่อความต้องการเพื่อการเปลี่ยนแปลง และการคิดค้นใหม่ๆ ดังนั้นแนวความคิดสมัยใหม่สนับสนุนให้ผู้บริหารรักษาระดับความขัดแย้งภายในองค์การให้อยู่ในระดับต่ำสุด เพียงพอที่จะทำให้องค์การเจริญเติบโตและสร้างสรรค์<br /><br />ประเภทของความขัดแย้ง<br />ความขัดแย้งแบ่งออกเป็นหลายประเภทดังนี้<br />1. ความขัดแย้งของบุคคล อาจเป็นความขัดแย้งภายในตัวบุคคล( Intrapersonal Conflict) เป็นสภาวะที่บุคคลรับรู้ถึงความขัดแย้งในจิตใจตนเองเมื่อเผชิญเป้าหมาย ค่านิยม ความเชื่อ ความต้องการหลายๆอย่างที่แตกต่างในเวลาเดียวกัน ซึ่งเป็นลักษณะที่ตนชอบทั้งคู่หรือต้องเลือกพียงอย่างเดียว หรือสิ่งที่จะต้องเลือกมีทั้งข้อดีข้อเสียที่ตนเองชอบและข้อเสียที่ตนองไม่ชอบ ทำให้ตัดสินใจลำบากว่าจะเลือกหรือไม่เลือก นอกจากได้อาจเป็นความขัดแย้งในบทบาทความขัดแย้งภายในบุคคลยังเกิดขึ้นเมื่อบุคคลมีความไม่แน่ใจว่าเขาถูก คาดหมายให้ปฏิบัติงานอะไรหรือถูกคาดหมายให้ปฏิบัติงานเกินความสามารถของตน ความขัดแย้งระหว่างบุคคล (Interperonal Conflict) ส่วนใหญ่เป็นผลมาจากบุคลิกภาพค่อนข่างก้าวร้าว ย่อมจะเกิดความขัดแย้งกับผู้อื่นได้ง่าย โดยเฉพาะกับบุคคลที่มีความรู้สึกไว และความขัดแย้งของบุคคลย่อมมีผลต่อความขัดแย้งของ องค์การโดยส่วนรวมด้วย เพราะบุคคลเป็นองค์ประกอบขององค์การ<br />2. ความขัดแย้งขององค์การ ความขัดแย้งขององค์การเป็นการต่อสู้ดิ้นรนที่แสดงออกจนเป็นที่สังเกตเห็นด้วยกันได้ทั้งสองฝ่าย และความขัดแย้งขององค์การเกี่ยวข้องกับสภาพแวดล้อมหรือระบบองค์การที่บุคคลต้องมีปฏิสัมพันธ์ต่อกันในการปฏิบัติงาน นอกจากนี้แล้วความขัดแย้งเป็นกระบวนการที่ต่อเนื่องเกิดขึ้นเสมอในหน่วยงานแต่จะแสดงออกมาให้เห็นได้เด่นชัดในลักษณะต่างๆ หรือไม่นั้น ก็ขึ้นอยู่กับสาเหตุและผลกระทบว่าจะรุนแรงมากน้อยแค่ไหน การเกิดกรณีความขัดแย้งนั้นมีลักษณะเป็นกระบวนการที่ต่อเนื่อง โดยต้องมีจุดเริ่มต้นหรือสาเหตุหรือจุดก่อตัวก่อนแล้วจึงพัฒนาขึ้นเป็นสายโซ่ที่ต่อเนื่องกัน<br />ความขัดแย้งในสังคมย่อมเกิดขึ้นได้เสมอ โดยเฉพาะความขัดแย้งในองค์กรในส่วนของนายจ้างกับลูกจ้าง เพราะว่าคนทั้งสองฝ่ายมีจุดประสงค์และจุดมุ่งหมายต่างกัน จากการศึกษาของ March และ Simon (1958: 102 อ้างถึงใน วราภรณ์ ตระกูลสฤษดิ์<br />http://www.kmutt.ac.th/organization/ssc334/asset5.html) พบว่าความขัดแย้งแบ่งออกเป็น 3 ประเภท คือ<br />1. ความขัดแย้งต่อตนเอง (Individual Conflict) เป็นความขัดแย้งที่บุคคลมีต่อการกระทำของตนเอง แบ่งออกเป็น<br />1.1รักพี่เสียดายน้อง (Approach-Approach Conflict) เป็นความต้องการหรือพอใจทั้งสองอย่าง แต่เลือกได้เพียงอย่างเดียว<br />1.2หนีเสือปะจระเข้ (Avoidance-Avoidance Conflict) เป็นความรู้สึกที่ไม่ต้องการไม่ปรารถนาทั้ง 2 อย่าง แต่ต้องเลือก 1 อย่าง<br />1.3เกลียดตัวกินไข่ (Approach-Avoidance Conflict) คือมีทั้งสิ่งที่พอใจไม่พอใจอยู่ร่วมกัน จำเป็นต้องเผชิญหน้าทั้ง 2 อย่างในเวลาเดียวกัน<br /> 2. ความขัดแย้งในองค์การ(Organizational Conflict) เมื่อคนแต่ละคนมาอยู่ร่วมกัน ทำกิจกรรมต่าง ๆ ร่วมกัน จะมีความคิดเห็นต่างกัน มีวิธีการคิดที่ไม่เหมือนกัน ค่านิยมอคติ การรับรู้ ผลประโยชน์ เกิดจากการแบ่งทรัพยากรและงบประมาณมีจำนวนจำกัด หรือเกิดการเปลี่ยนแปลงเทคนิคในการทำงาน ความแตกต่างในหน้าที่การทำงาน ล้วนเป็นสาเหตุที่จะทำให้เกิดความขัดแย้งได้ทั้งสิ้น<br /> 3. ความขัดแย้งระหว่างองค์การ(Inter organization Conflict) เป็นความขัดแย้งที่เกิดขึ้นระหว่างองค์กรกับองค์การหรือระหว่างกลุ่มกับกลุ่ม เช่นผลประโยชน์ขัดกัน<br /><br />สาเหตุของความขัดแย้ง<br />สาเหตุของความขัดแย้งอาจเกิดจากปัจจัยต่าง ๆ ดังต่อไปนี้<br />1. ลักษณะงานที่ต้องพึ่งพาซึ่งกันและกัน (Task interdependence) ปัจจัยประการแรกนี้ หมายถึง การที่หน่วยงานสองหน่วยงานหรือมากกว่านั้น ไม่สามารถเป็นอิสระแก่กันได้ จะต้องมีการพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องข้อมูล ความช่วยเหลือหรือการประสานงานกัน เป็นต้น ทั้งนี้เพื่อทำให้การทำงานประสบผลสำเร็จ การที่งานของหน่วยงานต่าง ๆ ใน องค์กรไม่สามารถเป็นอิสระแก่กันได้ อาจนำไปสู่ความขัดแย้งซึ่งมีอยู่ 3 รูปแบบด้วยกัน<br />ประการแรก ความขัดแย้งอาจเกิดขึ้นจากการที่หน่วยงานหรือกลุ่มต่าง ๆ ในองค์กรอาจจะไม่จำ เป็นต้องมีความสัมพันธ์กันโดยตรงก็ได้ แต่เมื่อหน่วยงานหนึ่งเกิดทำงานผิดพลาดขึ้นอย่างร้ายแรง ก็อาจจะส่งผลกระทบต่อการทำงานของอีกหน่วยงานหนึ่งที่เกี่ยวข้อง และจะนำไปสู่ความ ขัดแย้งต่อกัน<br /> ประการที่สอง มีรูปแบบที่ว่า การปฏิบัติงานของหน่วยงานหนึ่ง จะเริ่มลงมือปฏิบัติได้ก็ต่อเมื่อ งานของอีกหน่วยหนึ่งได้ทำสำเร็จลงแล้ว ในลักษณะเช่นนี้ หากการทำงานของหน่วยงานแรกเกิดความล่าช้า ก็จะส่งผลให้งานของหน่วยงานหลังต้องล่าช้าตามไปด้วย เพราะต้องรอให้หน่วยงานแรกปฏิบัติงานเสร็จเสียก่อน เงื่อนไขเช่นนี้ ย่อมนำไปสู่ความขัดแย้งระหว่างสอง หน่วยงานอย่างหลีกเลี่ยงไม่พ้น และ<br />ประการสุดท้าย เป็นลักษณะที่การทำงานของกลุ่มหรือหน่วยงานต่าง ๆ จะต้องพึ่งพาอาศัยซึ่งกันและกัน จึงจะทำให้งานสำเร็จลุล่วงได้ เช่น หน่วยงานวิจัยต้องอาศัยข้อมูลจากฝ่ายปฏิบัติการ ในขณะเดียวกันฝ่ายปฏิบัติการก็ต้องอาศัยข้อมูลหรือผลการวิจัยจากฝ่ายวิจัยเพื่อเป็นแนวทางในการปฏิบัติงาน หากหน่วยงานหรือกลุ่มจากสองหน่วยงานนี้ไม่สามารถร่วมมือกันได้ หรือต่างฝ่ายต่างไม่ยอมรับกันก็จะมีผลนำไปสู่ความขัดแย้งในท้ายที่สุด<br />2. การแบ่งงานตามความชำนาญเฉพาะด้านมีมากขึ้น (Increased specialization) เกิดปัญหามากมายหลายประการด้วยกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งในเรื่องของความขัดแย้ง ซึ่งจากผลการวิจัยของนักวิชาการหลายท่าน ได้มีการค้นพบว่า การแบ่งงานตามความชำนาญมากเท่าใด ยิ่งเกิดความขัดแย้งเพิ่มมากขึ้น เพราะจะทำให้บุคลากรแต่ละกลุ่มมีโครงสร้างในการทำงาน และพัฒนาการในการเรียนรู้ หรือแนวความคิดที่จำกัดอยู่แต่เฉพาะในงานของตนเอง สภาพเช่นนี้ทำให้บุคลากรใน แต่ละหน่วยงานมีแนวความคิดต่อการปฏิบัติ และแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ของงานแตกต่างกันไปตามความถนัดของแต่ละบุคคล และเมื่อมีความจำเป็นที่จะต้องประสานงานหรือทำงานร่วมกันแล้ว โอกาสที่จะนำไปสู่ความขัดแย้งก็จะเกิดขึ้นได้<br />3. การกำหนดหน้าที่ความรับผิดชอบของงานไม่ชัดเจน (Ambiguously defined responsibilities) ความขัดแย้งมักเกิดจากความไม่ชัดเจนของการกำหนดหน้าที่รับผิดชอบในการทำงานในองค์การทำให้เกิดความสับสน ก้าวก่ายในการทำงานหรือทำงานซ้ำซ้อนกัน ซึ่งเป็นบ่อเกิดของความขัดแย้ง สาเหตุสำคัญประการหนึ่งที่ทำให้องค์กรขาดความชัดเจนในการกำหนดหน้าที่รับผิดชอบ คือในขณะที่สภาพแวดล้อมขององค์กรมีการเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา ซึ่งมีผลทำให้เกิดหน้าที่ความรับผิดชอบของงานใหม่ ๆ ขึ้นมามากมาย แต่องค์กรส่วนใหญ่มักจะไม่มีการเปลี่ยนแปลงลักษณะขอบข่ายของงาน ซึ่งระบุถึงหน้าที่ความรับผิดชอบให้ทันสมัยตามกาลเวลาที่เปลี่ยนแปลงไป ด้วยสภาพเช่นนี้จะทำให้บุคลากร กลุ่ม หรือหน่วยงานแต่ละฝ่ายไม่สามารถตกลงกันได้ ว่าใครจะเป็นผู้รับผิดชอบในการทำงานนั้น ๆ ซึ่งบางครั้งอาจจะทำให้เกิดการแบ่งงานกันทำ หรือปัดความรับผิดชอบให้กับฝ่ายอื่น และความขัดแย้งตามมาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้<br />4. อุปสรรคของการติดต่อสื่อสารหรือการสื่อข้อความ (Communication obstruction) อาจจะเกิดขึ้นจากความคล่องตัวของงานที่เป็นอยู่ภายในหรือระหว่างหน่วยงาน ไม่มีประสิทธิภาพ หรืออาจเกิดจากอุปสรรคด้านภาษา ซึ่งเกิดจากการที่บุคลากรในแต่ละหน่วยงานมีพื้นฐานความรู้ การศึกษา หรือการอบรมที่แตกต่างกัน เช่น วิศวกร นายแพทย์ และนักสังคมศาสตร์ เป็นต้น มักจะมีภาษาที่ใช้สื่อความหมายเฉพาะตัวตามสาขาอาชีพตน ซึ่งแตกต่างกันอย่างมากมาย สภาพเช่นนี้อาจจะมีผลทำให้การติดต่อสื่อสารระหว่างบุคคล กลุ่ม หรือหน่วยงานขาดความเข้าใจ หรือเกิดการเข้าใจผิดซึ่งกันและกัน ซึ่งมีผลทำให้ไม่สามารถประสานงานและร่วมมือร่วมใจกันได้ตามที่ควรจะเป็น เงื่อนไขเช่นนี้อาจจะนำไปสู่ความขัดแย้งตามมาในท้ายที่สุด<br />5. การแข่งขันเพื่อแย่งชิงทรัพยากรที่มีจำกัด (Competition for limited sources) บุคลากรหรือหน่วยงานต่าง ๆ ภายในองค์การมักจะเผชิญปัญหาที่เกี่ยวกับการแก่งแย่ง เพื่อให้ได้มาซึ่งทรัพยากรขององค์กรที่มีค่อนข้างจำกัด เช่น ในเรื่องของงบประมาณ วัสดุ หรือทรัพยากรมนุษย์ เป็นต้น<br /><br />ผลของความขัดแย้ง<br />ความขัดแย้งมีทั้งแง่ดีและแง่ไม่ดี หมายความว่า ความขัดแย้งอาจเป็นในลักษณะในทางสร้างสรรค์และทำลาย ถ้าหากความขัดแย้งในองค์กรมีมากเกินไป ผลที่ตามมาก็จะเป็นไปในทางลบ (Negative consequences) ซึ่งมีลักษณะทำลายประสิทธิผลขององค์การแต่ถ้าความขัดแย้งอยู่ในจุดที่เหมาะสมก็จะเกิดผลในทางบวก (Positive consequences) ซึ่งมีลักษณะเป็นการสร้างสรรค์ ประสิทธิผลให้กับองค์การอย่างไรก็ตามในทางปฏิบัติ บางครั้งเป็นเรื่องที่ค่อนข้างยากที่จะกำหนดว่าความ ขัดแย้งขนาดไหนถึงจะเรียกว่าเป็นจุดที่เหมาะสมที่สุด ต่อปัญหาดังกล่าวนี้ได้มีนักวิชาการเสนอแนะว่า กลยุทธ์ที่จะช่วยตัดสินใจได้ดีที่สุดก็คือ การสังเกตผลที่ตามมาของความขัดแย้งทั้งสองประการนั่นเอง กล่าวคือ ถ้าผลของความขัดแย้งออกมาในทางบวกก็เรียกว่า ความขัดแย้งอยู่ในจุดที่เหมาะสมที่สุด แต่ถ้าผลออกมาในทางลบก็ถือได้ว่าเป็นจุดที่ความขัดแย้งนำไปสู่การทำลายมากกว่าการสร้างสรรค์ ดังนั้น ผลของความขัดแย้งจึงมี 2 ลักษณะ คือ<br />ความขัดแย้งที่ส่งผลในทางบวก มีลักษณะต่าง ๆ ดังต่อไปนี้<br />1. นำไปสู่การเปลี่ยนแปลงในเชิงสร้างสรรค์<br />2. สามารถทำให้บุคลากรในองค์กรเกิดแรงจูงใจในการทำงานและพบแนวทางในการทำงานได้มีประสิทธิภาพมากขึ้น<br />3. ก่อให้เกิดความสามัคคีในกลุ่ม<br />4. ทำให้เกิดการปรับปรุงเปลี่ยนแปลงเป้าหมายเดิมขององค์กรที่ไม่สอดคล้องกับความเป็นจริง<br />5. สมาชิกในองค์การได้มีการแลกเปลี่ยนความรู้ความคิดเห็นซึ่งกันและกัน<br />6. องค์การมีการปรับตัวให้เข้ากับความเปลี่ยนแปลงในสังคมได้อย่างต่อเนื่อง<br />7. มีการเลือกตัวแทนที่เข้มแข็งมีความรู้ความสามารถมาเป็นผู้นำ<br />8. ได้มีการระบายข้อขัดแย้งระหว่างบุคคลหรือกลุ่มซึ่งเก็บกดไว้เป็นเวลานาน<br />9. ทำให้เกิดแนวทางแก้ไขปัญหาต่าง ๆ ที่เป็นประโยชน์กับองค์กรหรือทำให้เกิด คุณภาพในการตัดสินใจ<br />10. ทำให้ลดความตึงเครียดในองค์กรได้ หรือทำให้ความสัมพันธ์ของบุคคลในองค์กรดีขึ้น<br />11. ทำให้คุณภาพชีวิตการทำงานของบุคลากรในองค์กรดีขึ้น ยอมรับความแตกต่างระหว่างบุคคล รู้จักการปรับตัว และการประสานงานร่วมกัน<br /><br />ความขัดแย้งที่ส่งผลในทางลบ มีลักษณะต่าง ๆ ดังต่อไปนี้<br />1. นำไปสู่ความตึงเครียดมากขึ้น หรือมีผลกระทบต่อสุขภาพจิตของคนในองค์กรมากขึ้น<br />2. ทำให้เกิดการสูญเสียทรัพยากรและเวลามากเกินไป<br />3. ทำให้เกิดการแบ่งเป็นพรรค เป็นพวกขึ้น ทำให้อีกฝ่ายหนึ่งมีความรู้สึกว่าตนเองเป็นฝ่ายชนะ (Winner) และอีกฝ่ายหนึ่งรู้สึกว่าเป็นผู้แพ้ (Loser) ลักษณะเช่นนี้มีผลทำลายความสัมพันธ์ของสมาชิกในองค์การขาดการประสานงานกัน และไม่มีความร่วมมือร่วมใจในการทำงาน ซึ่งมีผลทำให้ประสิทธิผลขององค์การตามมาได้<br />4. มุ่งจะเอาชนะกันมากกว่าที่จะมองถึงผลกระทบต่อเป้าหมายขององค์กรโดยส่วนรวม<br />5. นำไปสู่ความยุ่งเหยิงและไร้ซึ่งเสถียรภาพขององค์การ <br /><br />การบริหารความขัดแย้ง (Conflict Management)<br />ความขัดแย้งเป็นปรากฎการณ์สามัญในสังคมที่ให้ทั้งประโยชน์และโทษต่อบุคคลและองค์การจึงเกิด คำถามว่า ทำอย่างไรให้ได้ประโยชน์มากที่สุดและเกิดโทษน้อยที่สุด ดังนั้นผู้บริหารจำเป็นต้องมีความรู้ ความสามารถในการจัดการกับความขัดแย้ง หรือ บริหารความขัดแย้ง(Conflict Management) เพื่อนำองค์การที่ตนเองรับผิดชอบให้เจริญก้าวหน้า ดังนั้นองค์การจึงจำเป็นต้องมีความขัดแย้งเป็นเครื่องหล่อเลี้ยง ถ้าไม่มีความขัดแย้งหรือน้อยเกินไปก็จะทำให้องค์การมีความเสื่อม ระดับความขัดแย้งที่พอเหมาะจะทำให้เกิดความสร้างสรรค์ มีความสามัคคี สร้างความเจริญให้แก่องค์การ แต่ถ้าความขัดแย้งสูงหรือมีมากเกินไปจะทำให้เกิดความแตกแยกเป็นปัญหาแก่องค์การเป็นอย่างยิ่ง ผู้บริหารควรจะต้องมีเครื่องมือหรือวิธีการในการบริหารความขัดแย้งในองค์การ วิธีการในการบริหารความขัดแย้ง คือ<br />1. การกระตุ้นความขัดแย้ง<br />2. การแก้ปัญหาความขัดแย้ง<br />3. การป้องกันปัญหาความขัดแย้งในองค์การ<br />การกระตุ้นความขัดแย้ง<br />องค์การที่มีความขัดแย้งน้อย จะทำให้สมาชิกเฉื่อยชาไม่มีบรรยากาศในการแข่งขันกันทำงาน เพราะสภาพเช่นนี้สมาชิกของกลุ่มจะยอมรับสิ่งต่างๆที่เป็นอยู่ทำให้ละเลยต่อจุดอ่อนหรือข้อบกพร่องของบุคคลอื่น ไม่มีการ feedback ไม่เกิดผลดีต่อองค์การ ผู้บริหารจึงควรกระตุ้นให้เกิดความขัดแย้งขึ้นจะช่วยให้เกิดการ ปรับตัวของบุคคลากรและแก้ไขข้อบกพร่อง สร้างความกระตือรือร้นให้เกิดขึ้น แต่ต้องระมัดระวังควบคุมให้เกิดขึ้นในทางบวก สโตนเนอร์ (Stoner) ได้เสนอเทคนิคการกระตุ้นความขัดแย้ง ดังต่อไปนี้<br />1. การใช้บุคคลภายนอกในองค์การ ที่มีการบริหารที่แตกต่างไปจากที่เป็นอยู่เข้ามาร่วมในองค์การ ก่อให้เกิดความขัดแย้งเพิ่มขึ้น ปลาได้น้ำใหม่ก็ตื่นตัว<br />2. เพิ่มข้อมูลข่าวสารให้มากขึ้น เป็นการกระตุ้นให้เกิดความคิด<br />3. เปลี่ยนโครงสร้างขององค์การ เปลี่ยนทีมงานใหม่ โยกย้ายพนักงานทำให้เกิดความรู้สึกใหม่ มีหน้าที่รับผิดชอบใหม่ เกิดการปรับตัวและปรับปรุงวิธีการทำงานใหม่ๆ<br />4. ส่งเสริมให้มีการแข่งขัน โดยการเพิ่มโบนัส เพิ่มเงินเดือน ถ้ามีการแข่งขันมากจะทำให้เกิดความ ขัดแย้งมากขึ้น<br />5. การเลือกผู้นำกลุ่มที่เหมาะสม เพราะผู้ร่วมงานอาจเฉื่อยชาเพราะผู้นำเผด็จการ ไม่ยอมรับทัศนะที่ ตนเองไม่เห็นด้วย<br /><br />การแก้ปัญหาหรือระงับความขัดแย้ง (Conflict Resolution or Supervision) เป็นการทำให้ความขัดแย้งสิ้นสุดลง อาจโดยให้ทุกฝ่ายตกลงกัน หรือให้ฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดชนะไป วิธีการแก้ไขความขัดแย้งมี 3 วิธี ได้แก่ <br />1. วิธีชนะ-แพ้ (Win-Lose Method) คือ มีฝ่ายหนึ่งฝ่ายใดได้สิ่งที่ต้องการเป็นฝ่ายชนะไป ส่วนอีกฝ่ายเป็นฝ่ายแพ้ เหตุของการแพ้อาจเกิดจากการใช้อำนาจหน้าที่ หรือการใช้เสียงข้างมากในการดำเนินการ เสียงข้างน้อยจึงแพ้ ซึ่งผู้แพ้อาจเกิดความรู้สึกสูญเสียและภาวะคับข้องใจเกิดขึ้น วิธีแบบนี้ประกอบด้วย วิธีย่อย ๆ คือ<br />(1)วิธีการบังคับ (Forcing) โดยอีกฝ่ายหนึ่งมีอำนาจเหนือกว่าอีกฝ่าย และไร้อำนาจของตนเองบังคับให้อีกฝ่ายยิน<br />ยอมและยุติข้อขัดแย้ง ซึ่งวิธีนี้อาจนำไปสู่ความคิดแก้แค้น เพราะการแก้ไขแบบนี้มิใช่การแก้ที่สาเหตุของปัญหา จึงทำให้ปัญหายังคงอยู่<br />(2)วิธีการทำให้สถานการณ์ของความขัดแย้งสงบลง (Smoothing) วิธีการแบบนี้มีลักษณะเป็นการเข้าไปทำให้<br />สถานการณ์ของความขัดแย้งที่กำลังเกิดขึ้นให้สงบลงมา เพื่อไม่ให้ความขัดแย้งขยายวงกว้างขวางมากขึ้น โดยการเข้าไปขอร้องให้ยุติความขัดแย้ง พยายามชักจูงคู่กรณีให้เห็นว่าปัญหาที่เกิดขึ้นไม่มีความสำคัญเพียงพอ ที่จะต้องเสียเวลาไปกับมันทำให้สมาชิกของกลุ่มที่ ขัดแย้งกันเห็นถึงความสำคัญของการเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันและเห็นถึงผลเสียของการแตกแยกกัน วิธีการนี้ไม่ใช่เป็นการเข้าไปแก้ที่สาเหตุของปัญหา หากแต่เป็นการแก้ปัญหาที่ปลายเหตุ ดังนั้น ปัญหายังจะดำรงอยู่ต่อไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับบุคคลหรือกลุ่มที่มีความรู้สึกว่าตนเองเป็นฝ่ายแพ้ เพราะการที่พวกเขายอมยุติความขัดแย้ง อาจจะมาจากสาเหตุของการขอร้อง หรือเห็นแก่บุคคลอื่นก็ได้ ในสภาพเช่นนี้ความขัดแย้งที่ยุติลงไปนั้นจึงเป็นความสงบชั่วคราวเท่านั้น และความขัดแย้งพร้อมที่จะปะทุขึ้นมาอีกเมื่อไรก็ได้<br />(3)วิธีการหลีกเลี่ยง (Avoiding) วิธีการแบบนี้มีลักษณะเป็นการที่ผู้บริหารไม่ สนใจที่จะเข้าไปเผชิญกับสถานการณ์<br />ของความขัดแย้งที่กำลังเกิดขึ้น อาจจะทำเป็นไม่รู้ว่ามีความ ขัดแย้งเกิดขึ้น เฉยเมยหรือไม่มีการตอบสนองต่อข้อเรียกร้องของผู้ใต้บังคับบัญชา หรือพยายามยืดเวลาโดยไม่ยอมตัดสินใจแก้ปัญหา เป็นต้น การใช้วิธีการแบบนี้ไม่สามารถก่อให้เกิดประสิทธิผลในการแก้ไขความขัดแย้งได้เลยเพราะการหลีกเลี่ยงแท้ที่จริงก็คือการไม่ยอมเข้าไปแก้ไขที่สาเหตุของปัญหานั่นเอง และที่ร้ายไปกว่านั้นหากผู้บริหารใช้วิธีการแบบนี้กับการเรียกร้องของผู้ใต้บังคับบัญชาแล้ว จะทำให้เกิดความรู้สึกกลายเป็นผู้แพ้ขึ้นมา เพราะข้อเสนอของพวกเขาไม่ได้รับความสนใจเลย สภาพเช่นนี้จะทำให้ความขัดแย้งยิ่งบานปลายและรุนแรงมากขึ้นเรื่อย ๆ และแทนที่ความขัดแย้งควรจะถูกลดลงมาให้กลายเป็นสภาวะที่สร้างสรรค์ กลับมีลักษณะเป็นการทำลายมากขึ้น<br />2. วิธีแพ้ทั้งคู่ (Lose-Lose methods) หมายถึงว่า เป็นวิธีที่ทำให้ทั้งสองฝ่ายที่เป็นคู่กรณีของความขัดแย้งนี้ไม่สามารถบรรลุวัตถุประสงค์ตามที่ตนเองต้องการได้ทั้งหมด แต่อาจจะได้มาเป็นบางส่วนเท่านั้น ดังนั้น จึงเรียกว่าทั้งสองฝ่ายเป็นผู้แพ้ วิธีการแบบนี้ตั้งอยู่บนพื้นฐานของความคิดที่ว่า การได้มาบางส่วนดีกว่าไม่ได้เลย ซึ่งมีนักวิชาการหลายท่านเห็นว่าเป็นวิธีการแก้ไขความขัดแย้งที่ดีกว่าวิธีการที่ฝ่ายหนึ่งเป็นผู้ชนะและอีกฝ่ายหนึ่งเป็นผู้แพ้ สำหรับวิธีการประการที่สองที่นิยมใช้กันนี้ ได้แก่ การประนีประนอม (Compromising) หรือบางครั้งอาจจะเรียกอีกอย่างหนึ่งว่าเป็นการเจรจาต่อรอง (Bargaining) ซึ่งมีลักษณะเป็นการแก้ไขความขัดแย้งโดยการพบกันครึ่งทาง ซึ่งแต่ละฝ่ายจะไม่สามารถบรรลุวัตถุประสงค์ตามที่ตนเองต้องการได้ทั้งหมด ต้องมีการลดเป้าหมายของตนเองลงไปบ้าง วิธีการแบบนี้ก็มีจุดอ่อนในการนำมาใช้แก้ไขความขัดแย้งเช่นกัน เพราะไม่สามารถนำไปสู่การแก้ไขสาเหตุของความขัดแย้งได้อย่างแท้จริง อันเนื่องมาจากว่า เป้าหมายที่แท้จริงของคู่กรณียังไม่สามารถบรรลุได้ตามที่ต้องการนั่นเอง ดังนั้น ความขัดแย้งอาจจะยุติลงเพียงชั่วคราวเท่านั้น และที่ร้ายไปกว่านั้น วิธีการประนีประนอมจะไม่สามารถนำไปสู่การสร้างสรรค์ขึ้นมาได้เลย<br />3. วิธีการที่ทั้งสองฝ่ายเป็นผู้ชนะ (Win-Win methods) วิธีการนี้ คู่กรณีของความขัดแย้ง ประสบผลสำเร็จในการแก้ปัญหาร่วมกัน และทำให้สามารถบรรลุวัตถุประสงค์ได้ตามที่ทั้งสองฝ่ายต้องการ ดังนั้นทั้งสองฝ่ายจึงเป็นผู้ชนะ สำหรับวิธีการที่นิยมใช้กันคือ การแก้ไขปัญหาร่วมกัน (Integrative problem solving) ซึ่งบางครั้งมีนักวิชาการเรียกอีกอย่างหนึ่งว่า การเผชิญหน้ากัน (Confrontation) วิธีการแบบนี้จะไม่มีการเข้าไปกำจัดความขัดแย้ง หรือประนีประนอมกันใด ๆ ทั้งสิ้น หากแต่เป็นการเปิดโอกาสให้คู่กรณีของความขัดแย้งเข้ามาร่วมกันแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นกับตัวพวกเขาทั้งนี้เพื่อหาแนวทางแก้ไขที่ทั้งสองฝ่ายพึงพอใจและยอมรับกันได้ ในการใช้วิธีการแบบนี้ผู้บริหารจะต้องทำให้ผู้ใต้บังคับบัญชาหรือคู่กรณีของความขัดแย้งเกิดความรู้สึกขึ้นมาว่า สมาชิกภายในองค์กรทุกคนสามารถทำงานร่วมกันได้เพื่อให้บรรลุวัตถุประสงค์ร่วมกัน <br />การป้องกันความขัดแย้ง<br />สามารถทำได้โดยการสร้างบรรยากาศให้คู่กรณีของความขัดแย้งสามารถแลกเปลี่ยนความคิดเห็นได้อย่างเป็นอิสระ กล่าวคือ ใช้กลยุทธ์ ดังนี้<br />1.กลยุทธ์การมีความเห็นสอดคล้อง โดยยึดหลักการหาวิธีการแก้ปัญหาที่จะเป็นที่ยอมรับร่วมกันจากทุกฝ่ายที่มีปัญหา มุ่ง<br />ตอบสนองความต้องการของทั้ง 2 ฝ่าย ให้บรรลุเป้าหมาย ซึ่งทั้ง 2 ฝ่ายที่มีความขัดแย้งกันต้องดำเนินการให้ความช่วยเหลือเกื้อกูลกัน โดยมีหลักสำคัญคือ<br />1.1ยอมรับแนวความคิดสมัยใหม่ที่ว่า ความขัดแย้งเป็นสิ่งที่มีประโยชน์ที่นำมาซึ่งการปรับปรุงเปลี่ยนแปลง สร้างสรรค์<br />สิ่งใหม่ ๆ ให้เกิดขึ้น และความขัดแย้งไม่ใช่สิ่งที่มาคุกคามหรือทำให้เกิดการต่อต้าน<br />1.2มุ่งมองที่ตัวปัญหามากกว่าตัวบุคคล โดยพยายามค้นหาสาเหตุของปัญหาให้ได้ และเน้นการแก้ปัญหา หรือเอาชนะ<br />ปัญหา มากกว่าเน้นเรื่องความต้องการ ความปรารถนาส่วนบุคคล<br />1.3 มุ่งหาข้อเท็จจริงที่เกี่ยวข้องกับปัญหาให้มากที่สุด ไม่กล่าวโจมตีว่าใครผิดหรือถูก<br />1.4 มีความจริงใจ เปิดเผยและใจกว้างยอมรับฟังความคิดเห็นผู้อื่น ไม่ยึดมั่นในความคิดของตนฝ่ายเดียว<br />1.5 หลีกเลี่ยงการเน้นถึงความต้องการของตนโดยที่ความต้องการนั้นไปขัดความต้องการของผู้อื่น<br />1.6 อาจต้องอาศัยบุคคลที่สามเข้ามาดำเนินการช่วยเหลือ และควรหลีกเลี่ยงการใช้เสียงข้างมากตัดสิน หรือใช้การแลกเปลี่ยนแบบ "หมูไปไก่มา" หรือ "ยื่นหมูยื่นแมว"<br />2.กลยุทธ์การตัดสินใจแบบผสมผสาน วิธีการนี้เกี่ยวเนื่องจากผลสืบเนื่องของกระบวนการตัดสินใจ ซึ่งต้องอาศัยลำดับขั้น<br />ตอนมากขึ้น เพราะต่างฝ่ายที่ขัดแย้งกันยังยึดหลักของวิธีการแก้ปัญหาบางประการของตนไว้ และแต่ละฝ่ายจะนำจุดมุ่งหมายหรือเป้าหมายของตนมารวมกัน และจึงจะนำไปสู่การหาวิธีการแก้ปัญหาโดยให้มีการยอมรับร่วมกัน องค์ประกอบของการตัดสินใจและผสมผสานมีดังนี้<br />2.1 การทบทวนและการปรับตัวโดยเน้นทางด้านความสัมพันธ์ที่ดีต่อกัน ด้านการรับรู้และด้านทัศนคติ<br />2.2 ระบุปัญหาให้ชัดเจน<br />2.3 การแสวงหาแนวทางการแก้ไข<br />2.4 ตัดสินใจแบบให้มีความเห็นสอดคล้องกัน<br />วิธีการแก้ไขปัญหาร่วมกัน หรือแบบชนะทั้งคู่ (Win-Win Method) สามารถนำไปสู่การแก้ไขปัญหาของความขัดแย้งได้อย่างแท้จริง เพราะมันเป็นวิธีการที่จะนำไปสู่การค้นหาแหล่งที่มาของปัญหา และสามารถกำหนดวิธีการแก้ไขได้อย่างสมเหตุสมผล ซึ่งในท้ายที่สุดจะ ทำให้เกิดผลในทางสร้างสรรค์ต่อองค์การจากการศึกษา วิธีการแก้ไขความขัดแย้งที่มีลักษณะดังกล่าวมาข้างต้นนี้ จะเห็นว่าวิธีการแก้ไขปัญหาร่วมกัน เป็นเพียงวิธีการเดียวเท่านั้นที่สามารถนำไปสู่การแก้ไขปัญหาความขัดแย้งได้อย่างแท้จริง และจากการศึกษาและวิจัยของนักวิชาการต่าง ๆ ก็ได้ ค้นพบและยืนยันให้เห็นว่า การใช้วิธีการแก้ไขปัญหาร่วมกันนี้ จะทำให้สมาชิกในองค์กรเกิดความรู้สึกที่ดีต่อกัน ทำให้เกิดผลในทางสร้างสรรค์ต่อองค์กรหรือทำให้องค์กรเกิดประสิทธิผลขึ้นได้ และผู้บริหาร ที่ประสบ ผลสำเร็จส่วนใหญ่มักจะเลือกใช้วิธีการแบบนี้ในการแก้ความขัดแย้ง (Lawrence , 1969: 69)<br />.....................................................................<br />เตรียมสัมมนาสอบภาค ก (พัฒนาสมรรถนะผู้บริหารสถานศึกษา)<br />วันที่ 21 - 22 กุมภาพันธ์ 2552 ที่จังหวัดสุรินทร์(เพื่อชาวอีสาน)<br />วันที่ 7-8 มีนาคม 2552 ที่จังหวัดสงขลา (เพื่อชาวใต้)<br />ท่านใดสนใจติดต่อสอบถามรายละเอียดในบล็อกผอ.โจ้<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6203823410725606710-8119076354273800091?l=sub-admin1.blogspot.com' alt='' /></div>ชมรมผู้บริหารมัธยมพลัดถิ่นสระบุรีhttp://www.blogger.com/profile/15525528908019300328noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6203823410725606710.post-66104396071235104072009-01-20T04:47:00.000-08:002009-01-20T04:58:31.679-08:00<span style="font-weight:bold;">ทำแบบทดลองสอบ พลวัต 42 ที่เวบครูคลับ ครับ และขอขอบคุณข้อมูลจากท่าน BonJoviQC.เรื่องยุทธศาสตร์การบริหารโรงเรียนขนาดเล็กของ สพฐ.<br /><hr> </hr><br />แผนยุทธศาสตร์โรงเรียนขนาดเล็ก (ปี ๒๕๕๑-๒๕๕๓) มีเป้าหมาย ดังนี้ <br /><br />ระยะที่ ๑ (ตุลาคม ๒๕๕๐-กันยายน ๒๕๕๑) จะพัฒนาระบบวางแผน ระบบการเรียนการสอน และทำความตกลงกับหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในเรื่องมาตรฐาน หลักเกณฑ์ ระเบียบและแนวทางปฏิบัติ โดยจะนำร่องตามรูปแบบการพัฒนาโรงเรียนขนาดเล็กที่มีประสิทธิภาพใน ๑๗๕ สพท.(ยกเว้น กทม.) จำนวน ๘๐๐ โรง (สพท.ละ ๑-๓ ตำบล)<br /><br />ระยะที่ ๒ (ตุลาคม ๒๕๕๑-กันยายน ๒๕๕๒) จะนำร่องตามรูปแบบการพัฒนาโรงเรียนขนาดเล็กที่มีประสิทธิภาพใน ๑๗๕ สพท.(ยกเว้น กทม.) จำนวน ๑,๗๕๐ โรง (สพท.ละ ๑๐ โรง) <br /><br />ระยะที่ ๓ (ตุลาคม ๒๕๕๒-กันยายน ๒๕๕๓) จะขยายผลไปยัง ๑๗๕ สพท. ๆ ละ ๑ อำเภอ คาดว่าจะมีโรงเรียนขนาดเล็กเข้าร่วมโครงการ ๔,๐๐๐ โรง จากนั้นจะประมวลผลการดำเนินงาน เพื่อปรับยุทธศาสตร์และเสนอแผนดำเนินการสำหรับโรงเรียนที่เหลือเพื่อเสนอรัฐบาลต่อไป <br /><br />สำหรับยุทธศาสตร์การพัฒนาโรงเรียนขนาดเล็กจะประกอบด้วย ๔ ยุทธศาสตร์ ดังนี้ <br /><br />ยุทธศาสตร์ที่ ๑ พัฒนาระบบวางแผนและการบริหารจัดการ <br /> <br />ประกอบด้วยการพัฒนาระบบวางแผนการจัดตั้งและพัฒนาโรงเรียนในแต่ละ สพท. การพัฒนาระบบข้อมูลและสารสนเทศเพื่อการบริหารจัดการ การพัฒนาระบบบริหารจัดการสำหรับโรงเรียนขนาดเล็กที่อยู่ในพื้นที่ใกล้เคียงกัน และการสร้างแรงจูงใจแก่ผู้บริหารและครูในโรงเรียนขนาดเล็ก <br /><br />ยุทธศาสตร์ที่ ๒ พัฒนาระบบการเรียนการสอนและการประกันคุณภาพ <br /><br />ประกอบด้วยการพัฒนาหลักสูตรและการเรียนการสอนสำหรับโรงเรียนขนาดเล็ก การพัฒนาผู้บริหารโรงเรียนและครูผู้สอนการผลิตและใช้เทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารเพื่อการเรียนการสอนการนิเทศ ติดตาม กำกับ และการวิจัยและพัฒนาสื่อ <br /><br />ยุทธศาสตร์ที่ ๓ เสริมสร้างความพร้อมและความเข้มแข็งของโรงเรียน <br /><br />ประกอบด้วยการจัดทำมาตรฐานโรงเรียนขนาดเล็ก การปรับปรุงและพัฒนาสถานที่เรียน สภาพแวดล้อมที่เอื้อต่อการเรียนรู้ การจัดอัตรากำลังครู การพัฒนาผู้บริหารโรงเรียนและครูผู้สอน การพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน และสนับสนุนงบประมาณ วัสดุ ครุภัณฑ์ที่จำเป็น <br /><br />ยุทธศาสตร์ที่ ๔ ส่งเสริมการมีส่วนร่วมจากทุกภาคส่วนในการจัดการศึกษา <br /><br />ประกอบด้วย การพัฒนาคณะกรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน การสร้างและพัฒนาเครือข่ายผู้ปกครองให้เข้มแข็ง การส่งเสริมให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเข้ามามีส่วนร่วม การเตรียมความพร้อมในการมีส่วนร่วมการจัดให้มีระบบและกลไกในการระดมทรัพยากร และการวิจัยและพัฒนารูปแบบการมีส่วนร่วมที่เหมาะสม <br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6203823410725606710-6610439607123510407?l=sub-admin1.blogspot.com' alt='' /></div>ชมรมผู้บริหารมัธยมพลัดถิ่นสระบุรีhttp://www.blogger.com/profile/15525528908019300328noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6203823410725606710.post-11041574771615297122009-01-12T06:52:00.000-08:002009-01-12T07:00:15.528-08:00<span style="color: rgb(153, 153, 0); font-weight: bold;">ทดลองทำพลวัต 41 ที่เวบครูคลับครับ </span> <br />-------------------------------------------------------- <br /><meta equiv="CONTENT-TYPE" content="text/html; charset=utf-8"><title></title><meta name="GENERATOR" content="OpenOffice.org 3.0 (Win32)"><style type="text/css"> <!-- @page { margin: 2cm } P { margin-bottom: 0.21cm } --> </style> <p style="margin-bottom: 0cm;" align="center"><span style="color:#31849b;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >แนวทางการเตรียมตัวสอบ ภาค ก </span></span></span> </p> <p style="margin-bottom: 0cm;" align="center"><span style="color:#31849b;"><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >งานวิชาการ</span></span></span></p> <p style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >1.</span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >รวบรวมข้อมูลทั้งหมดที่มีในเนื้อหางานวิชาการ ซึ่งปัจจุบัน โรงเรียนนิติบุคคล อาจแบ่งกลุ่มบริหาร </span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >4 </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >กลุ่มแตกต่างกันไม่มาก เช่น กลุ่มวิชาการ กลุ่มบริหารทั่วไป กลุ่มงบประมาณ และกลุ่มบริหารบุคคล</span></span></span></p> <p style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color:#31849b;"> </span><span style="color:#31849b;"></span><span style="color:#31849b;"> <span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >กลุ่มวิชาการ ในโรงเรียน เมื่อรวบรวมกลุ่มงานจากหลักเกณฑ์การกระจายอำนาจตามกฎกระทรวงแล้ว สามารถรวบรวมได้ประมาณ </span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >13-16 </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >เรื่อง แล้วแต่โรงเรียนนั้นๆจะแบ่งเป็นกี่กลุ่มงาน ตัวอย่าง</span></span></span></p> <p style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" > </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >กลุ่มงานแนะแนว</span></span></span></p> <p style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" > </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >กลุ่มงานทะเบียนและวัดผลประเมินผล</span></span></span></p> <p style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" > </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >กลุ่มงานวิจัยเพื่อพัฒนาคุณภาพ</span></span></span></p> <p style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" > </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >กลุ่มงานประกันคุณภาพการศึกษา</span></span></span></p> <p style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" > </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >กลุ่มงานพัฒนาสื่อและเทคโนโลยี</span></span></span></p> <p style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" > </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >กลุ่มงานห้องสมุด</span></span></span></p> <p style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" > </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >กลุ่มงานจัดการเรียนการสอน</span></span></span></p> <p style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" > </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >กลุ่มงานสารสนเทศวิชาการ</span></span></span></p> <p style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" > </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >กลุ่มงานนิเทศการศึกษา</span></span></span></p> <p style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" > </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >กลุ่มงานพัฒนากลุ่มสาระการเรียนรู้ ฯลฯ</span></span></span></p> <p style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >2.</span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >เมื่อรวบรวมเนื้อหาให้ได้ทั้งหมดในขอบข่ายของงานวิชาการแล้ว ควรอ่านทำความเข้าใจทุกเรื่องเท่าที่จะหาอ่านได้ ซึ่งต้องใช้เวลานานพอสมควร ทั้งนี้การปฏิบัติจริงๆในงานนั้นๆจะได้เปรียบ ยกตัวอย่าง กลุ่มงานห้องสมุด มีเนื้อหาที่ต้องทำความเข้าใจอะไรบ้างเมื่อท่านเป็นผู้บริหารโรงเรียน</span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >... </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >ห้องสมุดมีชีวิตคืออะไร กิจกรรมห้องสมุดจัดช่วงไหน ห้องสมุดมีส่วนในการส่งเสริมการอ่านของนักเรียนอย่างไร สนับสนุนงานวิชาการอย่างไรบ้าง เช่น เป็นแหล่งศึกษาค้นคว้า แหล่งเรียนรู้ รวมทั้งสารสนเทศของสื่อเทคโนโลยีที่มีในห้องสมุด</span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >(</span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >ห้องสมุดเสียง</span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >,</span></span><span style="color:#31849b;">Internet)</span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" > </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >เป็นต้น</span></span></span></p> <p style="margin-bottom: 0cm;"></p><p style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >3.</span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >ลักษณะการออกข้อสอบภาค ก ครั้งที่ผ่านมาที่เกี่ยวกับงานวิชาการ</span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >(</span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >รวมถึงอีก </span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >3 </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >งาน</span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >) </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >ส่วนใหญ่ออกในลักษณะการวิเคราะห์ด้วยสมรรถนะในการจัดทำแผนงาน</span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >/</span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >โครงการ</span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >/</span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >กิจกรรม ที่เป็นเชิงนโยบายของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน โดยให้มีการวิเคราะห์งานที่ปฏิบัติจริงๆในโรงเรียน แต่การวิเคราะห์งานดังกล่าวต้องอยู่ในขอบเขตและอิงกับปัจจัยดังนี้</span></span></span></p> <p style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" > 3.1 </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >พระราชบัญญัติฯ </span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >,</span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >กฎ</span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >,</span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >ระเบียบ </span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >,</span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >ข้อบังคับ หรือนโยบายจากกระทรวงศึกษาธิการ </span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >,</span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน รวมถึงสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ซึ่งรับนโยบายมาเป็นทอดๆ</span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >(</span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >โรงเรียนเป็นหน่วยงานที่ต้องปฏิบัติ</span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >) </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >มีการคิดนอกกรอบบ้าง ข้อสอบลักษณะนี้ใช้กรอบดังกล่าวในการวิเคราะห์ วิธีการเตรียมสอบคือ ควรอ่านนโยบายจาก กระทรวงศึกษาธิการหรือสพฐ</span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >. </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >ที่จัดทำเป็น โครงการ</span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >/</span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >กิจกรรม ต่างๆ เช่น กิจกรรมส่งเสริมการอ่าน โรงเรียน </span></span></span><span style="color:#31849b;">I see You </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >โรงเรียนดีใกล้บ้าน</span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 11pt;font-size:85%;" > </span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >รวมถึงกิจกรรมโครงการที่หน่วยเหนือร่วมกับเอกชนหรือหน่วยงานอื่นๆ เช่น ไมโครซอร์ฟ ฯลฯ ส่วนกฎ</span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >,</span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >ระเบียบ</span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >,</span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >ข้อบังคับ ต่างๆ ควรทำความเข้าใจบ้าง เช่น ระเบียบการวัดผล ประเมินผล ในหลักสูตรแกนกลางการศึกษาขั้นพื้นฐาน </span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >2551 ,</span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >การจัดทำ ปพ</span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >.</span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >ทั้ง </span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >9 </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >ฝึกวิเคราะห์กว้างๆในมุมมองของผู้บริหารสถานศึกษา เช่น ปพ</span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >.</span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >ฉบับใด ไม่ต้องติดรูปนักเรียน</span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >? </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >ผู้ใดเป็นคนมีอำนาจในการลงลายมือชื่อบ้าง</span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >...</span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >นอกจากผู้บริหาร </span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >? </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >ปพ</span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >. </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >ฉบับใดที่ต้องทำหนังสือขออนุญาตซื้อจากสำนักงานเขตพื้นที่ฯ และต้องไปซื้อที่ไหน อย่างไร </span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >? </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >รวมถึงระเบียบการเขียน ปพ</span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >.</span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >เมื่อจบการศึกษาภาคบังคับ ขั้นพื้นฐาน</span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >...</span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >ฯลฯ</span></span></span></p> <p style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" > 3.2 </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >สมรรถนะ ของผู้บริหารสถานศึกษา การวิเคราะห์ในการทำข้อสอบครั้งที่ผ่านมามีสมรรถนะตามหลักสูตรสอบ เป็นกรอบในการคิด เช่น การทำงานเป็นทีม วิสัยทัศน์ การพัฒนาบุคลากร ฯลฯ ซึ่งการทำความเข้าใจกับทฤษฏี หรือแนวคิด ตัวชี้วัด ของคำว่า “สมรรถนะ” จึงจะช่วยให้การวิเคราะห์ข้อสอบอยู่ในกรอบการคิดที่ไม่ออกนอกกรอบจนเกินไป การทำความเข้าใจกับความหมายของสมรรถนะ กับการมีสมรรถนะของผู้บริหารสถานศึกษา เป็นคนละเรื่อง</span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >... </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >ฯลฯ </span></span></span> </p> <p style="margin-bottom: 0cm;"><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >4.</span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >ควรศึกษาค้นคว้า</span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >/</span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >อ่านแนวคิด</span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >-</span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >ทฤษฎีตามหลักวิชาการและเนื้อหาของขอบข่ายงานวิชาการ</span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >(</span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >ตามข้อที่ </span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >1 )</span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >ทุกเรื่องแล้ว จะเห็นว่า เนื้อหากว้างขวางมาก บางเรื่องต้องรู้รายละเอียด เช่น กระบวนการในการทำวิจัย การจัดทำรายงานคุณภาพการศึกษาตามระบบประกันคุณภาพการศึกษา ของสมศ</span></span></span><span style="color:#31849b;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >. </span><span style="font-family:Tahoma;"><span style="font-size: 16pt;font-size:130%;" >แนวคิดในการนิเทศการศึกษาเมื่อท่านเป็นผู้บริหารสถานศึกษา รวมถึงการบริหารความขัดแย้งในเชิงทฤษฎี รวมถึงทฤษฎีการบริหารซึ่งสามารถศึกษาจากแหล่งเรียนรู้ต่างๆได้ทั่วไป </span></span></span> </p> <br /> <br /><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6203823410725606710-1104157477161529712?l=sub-admin1.blogspot.com' alt='' /></div>ชมรมผู้บริหารมัธยมพลัดถิ่นสระบุรีhttp://www.blogger.com/profile/15525528908019300328noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6203823410725606710.post-27967140598373516232008-12-30T16:50:00.000-08:002009-01-05T07:13:15.504-08:00<span style="color: rgb(153, 153, 153);"><div> </div>นโยบายการศึกษา </span><br /> <span style="color: rgb(255, 204, 204);">3.1.1 ปฏิรูปการศึกษาทั้งระบบ โดยปฏิรูปโครงสร้างและการบริหารจัดการ ปรับปรุงกฎหมายให้สอดคล้องกับรัฐธรรมนูญ และระดมทรัพยากรเพื่อการปรับปรุงการบริหารจัดการศึกษาตั้งแต่ระดับการศึกษา ขั้นพื้นฐานจนถึงระดับอุดมศึกษา พัฒนาครู พัฒนาระบบการคัดเลือกเข้าสู่มหาวิทยาลัย พัฒนาหลักสูตร รวมทั้งปรับหลักสูตรวิชาแกนหลักรวมถึงวิชาประวัติศาสตร์ ปรับปรุงสื่อการเรียนการสอน พัฒนาทักษะในการคิดวิเคราะห์ ปรับบทบาทการศึกษานอกโรงเรียนเป็นสำนักงานการศึกษาตลอดชีวิต และจัดให้มีศูนย์การศึกษาตลอดชีวิตเพื่อการเรียนรู้ที่เหมาะสมในแต่ละ พื้นที่ ตลอดจนส่งเสริมการกระจายอำนาจให้ทุกภาคส่วนมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษาเพื่อ นำไปสู่เป้าหมายคุณภาพการศึกษาและการเรียนรู้ที่มุ่งเน้นคุณธรรมนำความรู้ อย่างแท้จริง </span><br /> <span style="color: rgb(255, 204, 204);">3.1.2 ส่งเสริมให้ภาคเอกชนมีส่วนร่วมในการพัฒนาการศึกษาทั้งระบบ โดยมุ่งเน้นในระดับอาชีวศึกษา และอุดมศึกษา เพื่อให้สนองตอบความต้องการด้านบุคลากรของภาคเศรษฐกิจ </span><br /> <span style="color: rgb(255, 204, 204);">3.1.3 พัฒนาครู อาจารย์ และบุคลากรทางการศึกษา เพื่อให้ได้ครูดี ครูเก่ง มีคุณธรรม มีคุณภาพ และมีวิทยฐานะสูงขึ้น ลดภาระงานครูที่ไม่เกี่ยวกับการเรียนการสอนตามโครงการคืนครูให้นักเรียน มีการดูแลคุณภาพชีวิตของครูด้วยการปรับโครงสร้างหนี้และจัดตั้งกองทุนพัฒนา คุณภาพชีวิตครู ควบคู่ไปกับการลงทุนด้านเทคโนโลยีสารสนเทศที่เน้นการพัฒนาเนื้อหาสาระและ บุคลากรให้พร้อมรองรับและใช้ประโยชน์จากระบบเทคโนโลยีสารสนเทศได้อย่างคุ้ม ค่า </span><br /> <span style="color: rgb(255, 204, 204);">3.1.4 จัดให้ทุกคนมีโอกาสได้รับการศึกษาฟรี 15 ปี ตั้งแต่ระดับอนุบาลไปจนถึงมัธยมศึกษาตอนปลาย พร้อมทั้งเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการให้เกิดความเสมอภาคและความเป็น ธรรมในโอกาสทางการศึกษาแก่ประชากรในกลุ่มผู้ด้อยโอกาสทั้งผู้ยากไร้ ผู้พิการหรือทุพพลภาพ ผู้อยู่ในสภาวะยากลำบาก ผู้บกพร่องทางร่างกายและสติปัญญา และชนต่างวัฒนธรรม รวมทั้งยกระดับการพัฒนาศูนย์เด็กเล็กในชุมชน </span><br /> <span style="color: rgb(255, 204, 204);">3.1.5 ยกระดับคุณภาพมาตรฐานการศึกษาระดับอาชีวศึกษาและอุดมศึกษาไปสู่ความเป็นเลิศ โดยการจัดกลุ่มสถาบันการศึกษาตามศักยภาพ ปรับเงินเดือนค่าตอบแทนของผู้สำเร็จการศึกษาระดับอาชีวศึกษาให้สูงขึ้น โดยภาครัฐเป็นผู้นำและเป็นแบบอย่างของการใช้ทักษะอาชีวศึกษาเป็นเกณฑ์กำหนด ค่าตอบแทนและความก้าวหน้าในงาน ควบคู่กับการพัฒนาองค์ความรู้และนวัตกรรมด้วยการเพิ่มขีดความสามารถด้านการ วิจัยและพัฒนา </span><br /> <span style="color: rgb(255, 204, 204);">3.1.6 ปรับปรุงระบบการบริหารจัดการกองทุนให้กู้ยืมเพื่อการศึกษา ให้มีการประนอมและไกล่เกลี่ยหนี้ รวมทั้งขยายกองทุนให้กู้ยืมเพื่อการศึกษาเพิ่มขึ้นเพื่อให้ประชาชนมีโอกาสใน การเข้าถึงการศึกษาระดับอาชีวศึกษาและปริญญาตรีเพิ่มขึ้น </span><br /> <span style="color: rgb(255, 204, 204);">3.1.7 ส่งเสริมให้เด็ก เยาวชน และประชาชนใช้ประโยชน์จากเทคโนโลยีสารสนเทศเชิงสร้างสรรค์อย่างชาญฉลาด เพื่อเสริมสร้างการเรียนรู้<br />3.1.8 เร่งรัดการลงทุนด้านการศึกษาและการเรียนรู้อย่างบูรณาการในทุกระดับการศึกษา และในชุมชน โดยใช้พื้นที่และโรงเรียนเป็นฐานในการบูรณาการทุกมิติ และยึดเกณฑ์การประเมินของสำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา เป็นหลักในการยกระดับคุณภาพโรงเรียนที่ต่ำกว่าเกณฑ์มาตรฐาน และส่งเสริมความเป็นเลิศของมหาวิทยาลัยไปสู่การเป็นศูนย์กลางทางการศึกษาและ วิจัยพัฒนาในภูมิภาค รวมทั้งเสริมสร้างสังคมแห่งการเรียนรู้อย่างต่อเนื่องตลอดชีวิตในชุมชน โดยเชื่อมโยงบทบาทสถาบันครอบครัว สถาบันการศึกษา และสถาบันทางศาสนา</span><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(255, 204, 204);">..............................................................................................................................................</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(153, 153, 0);">เชิญทดลองสอบชุดโต้ตอบ  พลวัต 40  รวมมิตรปีฉลู-วัวคะนอง   ในเวบครูคลับ ครับ </span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6203823410725606710-2796714059837351623?l=sub-admin1.blogspot.com' alt='' /></div>ชมรมผู้บริหารมัธยมพลัดถิ่นสระบุรีhttp://www.blogger.com/profile/15525528908019300328noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6203823410725606710.post-20400716692855115332008-12-27T03:04:00.000-08:002008-12-29T01:13:35.806-08:00<span class="Apple-style-span" style="color: rgb(153, 153, 0);">อบรมสัมมนาเพื่อเตรียมสอบ ภาค ก  ครั้งที่ 2 ที่จังหวัดลพบุรี  ในวันที่ 17 - 18 มกราคม  2552</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(153, 102, 51);">  </span><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(153, 102, 51);">1.การบริหารวิชาการ</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(153, 102, 51);">2.การบริหารทั่วไป</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(153, 102, 51);">3.การบริหารงบประมาณ</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(153, 102, 51);">4.การบริหารบุคคล</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(153, 102, 51);">5. สมรรถนะ ผู้บริหารทั้ง 4 ด้าน </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(153, 102, 51);"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(153, 102, 51);">สนใจติดต่อ ผอ.โจ้ และ ผอ.ยุทธพงษ์ชัย(เ บอร์โ ทร ดูในเวบของทั้งสองท่านตามลิงค์ในเวบครูคลับครับ)</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(153, 102, 51);"><br /></span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(153, 102, 51);">---------------------------------------------------------------------</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(153, 153, 0);">สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสระบุรี เขต 1 และ เขต 2  รับสมัครสอบคัดเลือกผู้อำนวยการสถานศึกษาและรองผู้อำนวยการสถานศึกษ</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(153, 153, 0);">า</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(153, 102, 51);"> </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 204, 255);">เขต 1</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(153, 102, 51);">  ประกาศรับสมัครวันที่ 5-9 มกราคม 2552  สอบวันที่ 17 มกราคม และประกาศผล 20 มกราคม 2552</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(153, 102, 51);">           ผู้อำนวยการสถานศึกษา จำนวน 8 ตำแหน่ง  ขึ้นบัญชี 1 ปี </span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(51, 204, 255);">เขต 2</span><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(153, 102, 51);"> ประกาศรับสมัครวันที่ 12-16 มกราคม 2552 สอบวันที่ 31 มกราคม และประกาศผล 31 มกราคม 2552</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(153, 102, 51);">           ผู้อำนวยการสถานศึกษา จำนวน 9 ตำแหน่ง  รองผู้อำนวยการสถานศึกษา 13 ตำแหน่ง</span></div><div><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(153, 102, 51);">    เ ฉ พ า ะ เขต 2 ผู้ได้รับการคัดเลือกและผ่านการพัฒนาก่อนแต่งตั้งแล้ว  มีนโยบายสอบเสร็จและบรรจุแต่งตั้งทันที แ ละขึ้นบัญชีไว้ 2 ปี (แต่คาดว่าไม่ถึง 1 ปี จะหมดบัญชี)</span></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6203823410725606710-2040071669285511533?l=sub-admin1.blogspot.com' alt='' /></div>ชมรมผู้บริหารมัธยมพลัดถิ่นสระบุรีhttp://www.blogger.com/profile/15525528908019300328noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6203823410725606710.post-48160526631966033842008-12-24T20:38:00.000-08:002008-12-24T20:41:44.934-08:00<span style="font-size:130%;color:#999900;">สอบวันที่ 10 มกราคม 2552 ที่โรงเรียนหอวัง กรุงเทพมหานคร </span><br /><span style="font-size:130%;color:#999900;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#999900;">ตามลิงค์ นี้ ครับ </span><br /><br /><a href="http://www.moe.go.th/webtcs/news51/exam2551.pdf">http://www.moe.go.th/webtcs/news51/exam2551.pdf</a><br /><br /><br /><br /><span style="font-size:130%;"><span style="color:#999900;">คัดเลือกไว้ 200 ท่าน อบรมแต่งตั้ง 18 ท่านแรก หลังจากนั้นอีก 4 ท่าน ขึ้นบัญชีไว้ 1 ปี</span> </span><br /><span style="font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6203823410725606710-4816052663196603384?l=sub-admin1.blogspot.com' alt='' /></div>ชมรมผู้บริหารมัธยมพลัดถิ่นสระบุรีhttp://www.blogger.com/profile/15525528908019300328noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6203823410725606710.post-25954301056125173652008-12-22T06:26:00.000-08:002008-12-22T06:39:05.084-08:00ข้อทดลองสอบออนไลน์พลวัต 38 มีทั้งหมด 31 ข้อใช้เวลาทำทั้งหมด 30 นาที แบบทดสอบจะแสดงสถิติผลการทำแบบทดสอบของท่าน <div>วิธีทำโดยละเอียด</div><div>1.ใส่ชื่อ(ชื่อจริงหรือชื่อเล่นหรือนามปากกา)ในช่อง Your name</div><div>2.เริ่มทำแบบทดสอบโดยคลิ๊กคำว่า Start Quiz</div><div>3.แบบทดสอบจะปรากฎขึ้นให้ท่านเลือกคำตอบที่ถูกเพียงข้อเดียวโดยคลิ๊กที่ปุ่มหน้าตัวเลือก</div><div>4.ถ้าตอบถูกจะปรากฎคำว่า Correct ตอบผิดจะปรากฎคำว่า    Incorect</div><div>5.เมื่อทำเสร็จจะปรากฎค่าสถิติต่างๆ  ของคะแนนท่าน หากท่านได้คะแนนตั้งแต่ร้อยละ 85 ขึ้นไปจะมีวุฒิบัตรปรากฏให้(ชมเล่นๆ)หรืออาจปริ๊นท์ไว้ดูก็ได้</div><div>6.ข้อสอบชุดนี้ถูกตั้งค่าให้ผ่านร้อยละ 65 เท่านั้น</div><div>7.หากต้องการกลับไปดูคะแนนตนเองคลิ๊กที่คำว่า Disscus หรือทำใ หม่ตรงคำว่า Tryagain</div><div>8.ท่านสามารถแสดงความคิดเห็นได้ครับตรง Comment เมื่อทำแบบทดสอบเสร็จสิ้นเรียบร้อยแล้ว</div><div><br /></div><div>........................เชิญครับ.................ในเวบไซท์ ครูคลับ เมนูทดลองสอบ</div><div>                    </div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6203823410725606710-2595430105612517365?l=sub-admin1.blogspot.com' alt='' /></div>ชมรมผู้บริหารมัธยมพลัดถิ่นสระบุรีhttp://www.blogger.com/profile/15525528908019300328noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6203823410725606710.post-30753094175810610102008-12-17T01:12:00.000-08:002008-12-17T01:18:04.260-08:00<span style="color:#6666cc;"><span style="color:#ccccff;">ระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน</span><br /><span style="color:#6600cc;">1. ความมุ่งหมาย</span><br /> - เพื่อให้นักเรียนมีระบบคุณภาพในการดำเนินงานดูแลช่วยเหลือนักเรียนของโรงเรียนให้เป็นไปอย่างเป็นระบบและมีประสิทธิภาพ โดยมีฝ่ายกิจการนักเรียน งานแนะแนว งานส่งเสริมสุขภาพ งานระเบียบวินัย งานป้องกันสารเสพติด งานระดับชั้นและมีทีมครูที่ปรึกษาที่มีความรู้ มีทักษะ เจตคติในการดูแลช่วยเหลือ ส่งเสริมให้ผู้เรียนทุกคนมีทักษะชีวิต สามารถอยู่ร่วมกับผู้อื่น อย่างมีความสุข สอดคล้องกับพระราชบัญญัติการศึกษาแห่งชาติ พ.ศ. 2542<br /> - เพื่อให้โรงเรียน ผู้ปกครอง หน่วยงานที่เกี่ยวข้อง และชุมชน มีการทำงานร่วมกันโดยผ่านกระบวนการที่มีระบบ พร้อมด้วยเอกสารหลักฐานการปฏิบัติงาน สามารถตรวจสอบติดตามและประเมินได้<br /><br /><span style="color:#6600cc;">2. ขอบข่าย</span><br /> เป็นระบบที่เน้นกระบวนการ วิธีการดำเนินงานดูแลช่วยเหลือนักเรียนอย่างมีขั้นตอน พร้อมด้วยเครื่องมือการทำงานที่ชัดเจน โดยมีฝ่ายกิจการนักเรียน งานแนะแนว งานส่งเสริมสุขภาพ งานระเบียบวินัย งานป้องกันสารเสพติด งานระดับชั้นและคณะครูที่ปรึกษา เป็นบุคลากรหลักในการดำเนินการส่งเสริม ดูแลช่วยเหลือนักเรียนในด้านต่าง ๆ ภายในโรงเรียน และประสานความร่วมมือกับผู้ปกครอง และองค์กรภายนอก<br /><br /><span style="color:#6600cc;">3. คำจำกัดความ</span><br /> - การดูแลช่วยเหลือ หมายถึง การส่งเสริม การป้องกันและการช่วยเหลือ แก้ไขปัญหา โดยวิธีการและเครื่องมือสำหรับครูที่ปรึกษา บุคลากรที่เกี่ยวข้องเพื่อให้การดำเนินงานพัฒนานักเรียน โดยเน้นให้นักเรียนเป็นคนดี คนเก่ง ปลอดภัยจากสารเสพติด และมีความสุขในการดำรงชีวิต<br /> - เกณฑ์การคัดกรอง เป็นการนำเสนอข้อมูลที่ได้จากเครื่องมือและแหล่งข้อมูลต่าง ๆ มากำหนดร่วมกันเพื่อการตัดสินใจการส่งเสริม หรือให้การช่วยเหลือ<br /> - กลุ่มเสี่ยง / มีปัญหา นักเรียนที่มีปัญหาด้านความสามารถ ด้านสุขภาพ ด้านครอบครัวและด้านอื่น ๆ ตามเกณฑ์ที่โรงเรียนกำหนด<br /> - การส่งต่อ การส่งนักเรียนที่มีปัญหา ที่ครูช่วยเหลือแล้ว นักเรียนไม่ดีขึ้น และยากต่อการช่วยเหลือ<br />จึงดำเนินการส่งต่อไปยังผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้านต่อไป<br /> - การส่งต่อภายใน ครูที่ปรึกษาส่งต่อไปยังผู้ที่เกี่ยวข้องภายในโรงเรียน โดยพิจารณาจากปัญหาของนักเรียน เช่น ครูแนะแนว ครูพยาบาล ครูโภชนาการ ครูประจำวิชา หรือฝ่ายกิจการนักเรียน เป็นต้น<br /> - การส่งต่อภายนอก ผู้ที่เกี่ยวข้องภายในโรงเรียนดำเนินการส่งต่อไปยังผู้เชี่ยวชาญเฉพาะด้าน ในกรณีที่นักเรียนมีปัญหา ยากต่อการช่วยเหลือ<br /><span style="color:#6600cc;">4. เอกสารหลักฐาน<br /></span> - ระเบียนสะสม (ป.พ. 8)<br /> - บันทึกการเยี่ยมบ้านนักเรียน<br /> - แบบประเมินพฤติกรรมนักเรียน (SDQ)<br /> - แบบสรุปผลการคัดกรองนักเรียน<br /> - แบบบันทึกกิจกรรมโฮมรูม<br /> - สรุปประเมินความพึงพอใจของนักเรียนในการรับการช่วยเหลือ<br /> - สรุปประเมินความพึงพอใจของผู้ปกครองในการดูแลช่วยเหลือนักเรียน<br /> และการจัดกิจกรรมประชุมผู้ปกครองชั้นเรียน(Classroom meeting)<br /><span style="color:#6600cc;">5.สรุปขั้นตอนการดูแลช่วยเหลือนักเรียน</span><br /> 5.1 การรู้จักนักเรียนเป็นรายบุคคล โดยการเยี่ยมบ้านนักเรียน และสัมภาษณ์เป็นรายบุคคล<br /> 5.2 การคัดกรองนักเรียน โดยคัดกรองนักเรียน 2 ประเภท คือนักเรียนกลุ่มเสี่ยงและกลุ่มปกติ โดยจัดทำแบบประเมินนักเรียน(SDQ) 3 ฉบับ ฉบับนักเรียน ฉบับผู้ปกครองและฉบับครู<br /> 5.3 การส่งเสริมนักเรียน จัดกิจกรรมต่างๆเพื่อให้ความรู้และส่งเสริมทักษะให้กับนักเรียน โดยกำหนดเป็นแผนกิจกรรมประจำปีและให้นักเรียนเป็นผู้ดำเนินการ มีครูเป็นที่ปรึกษา<br /> 5.4 ป้องกันและแก้ไขปัญหา โรงเรียนกำหนดมาตรการเฝ้าระวัง กำหนดระเบียบ การให้คะแนนความประพฤติ เชิญวิทยากรภายนอกให้ความรู้ จัดบุคลากรสอดส่องตามชุมชน การตรวจสุขภาพ<br /> 5.5 การส่งต่อ เฉพาะนักเรียนที่มีปัญหาด้านพฤติกรรมทั้งการส่งต่อภายในโรงเรียนและนอกโรงเรียน เช่นผู้เชี่ยวชาญ ร่วมมือกับผู้ปกครอง ติดตามอย่างใกล้ชิดจนแก้ปัญหาได้<br /><br /><span style="color:#6600cc;">6.ทีมระดับโรงเรียน</span> <br /> ทีมนำ คือ ผู้อำนวยการ,รองผู้อำนวยการโรงเรียน<br /> ทีมประสาน คือ หัวหน้าคณะ หัวหน้าระดับ หัวหน้างานที่เกี่ยวข้อง<br /> ทีมทำ คือ ครูประจำชั้น ครูที่ปรึกษา<br /><span style="color:#6600cc;">7.ปัจจัยเอื้อ(Enable)<br /></span> 7.1 ความตระหนักของครู<br /> 7.2 การสร้างบรรยากาศที่ดีในการทำงานร่วมกัน<br /> 7.3 ความศรัทธาของผู้ปกครองที่มีต่อโรงเรียน<br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6203823410725606710-3075309417581061010?l=sub-admin1.blogspot.com' alt='' /></div>ชมรมผู้บริหารมัธยมพลัดถิ่นสระบุรีhttp://www.blogger.com/profile/15525528908019300328noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6203823410725606710.post-41808546024620055132008-12-17T01:04:00.000-08:002008-12-17T01:11:46.316-08:00<span style="color:#339999;"><span style="color:#ffcc99;">เด็กไทยทุกคนจะได้เรียนฟรีจริงตั้งแต่ชั้นอนุบาลจนถึงมัธยม 6 อย่างมีคุณภาพ</span> </span><br /><span style="color:#339999;"><span style="color:#663366;">วิธีปฏิบัติ</span> 1. จัดสรรงบประมาณให้จังหวัด/โรงเรียน เพื่อทำการจัดซื้อตามงบประมาณต่อหน่วยที่กำหนด ให้สามารถจัดซื้อและมอบให้นักเรียนได้เมื่อเปิดเทอมการศึกษาใหม่ของปี </span><br /><span style="color:#339999;">1.1 นม 6 บาท/กล่อง จำนวน 230 วัน (ในช่วงปิดเทอม 30 วัน) </span><br /><span style="color:#339999;">1.2 อาหารกลางวัน 400 บาท/คน จำนวน 200 วัน </span><br /><span style="color:#339999;">1.3 เครื่องแบบนักเรียนคนละ 2 ชุด/ปี - ประถมชุดละ 180 บาท - มัธยมต้นชุดละ 225 บาท - มัธยมปลายชุดละ 250 บาท </span><br /><span style="color:#339999;">1.4 ตำราเรียนฟรี (ระบบยืมเรียนสำหรับตำราและให้ฟรีสำหรับแบบฝึกหัด) - ประถม 300 บาท/คน/ปี - มัธยมต้น 325 บาท/คน/ปี - มัธยมปลาย 375 บาท/คน/ปี</span><br /><span style="color:#339999;"> 2.ออกข้อบังคับห้ามโรงเรียนเรียกเก็บค่าใช้จ่ายจากนักเรียนและแจ้งให้ผู้ปกครองทราบถึงนโยบายเรียนฟรีจริง เมื่อจบการศึกษาแล้วต้องทำงานเป็น สร้างงานได้ มีงานทำ </span><br /><span style="color:#339999;"><span style="color:#663366;">วิธีปฏิบัติ</span> </span><br /><span style="color:#339999;">2.1ร่วมกับภาคเอกชนปรับปรุงหลักสูตรการเรียนการสอนให้สอดคล้องกับตลาดงานจริง</span><br /><span style="color:#339999;">2.2จัดให้มีการฝึกงานภาคฤดูร้อน เพื่อการพัฒนาทักษะและทัศนคติของนักศึกษาให้พร้อมทำงาน </span><br /><span style="color:#339999;">2.3 โรงเรียน/มหาวิทยาลัย จัดตั้งหน่วยงานช่วยจัดหางานให้แก่นักศึกษาที่สำเร็จการศึกษาและให้ถือการมี งานทำเป็นดัชนีชี้วัดความสำเร็จของการศึกษาไม่ใช่เพียงการเรียนสำเร็จตาม หลักสูตรและได้รับวุฒิบัตรหรือปริญญาบัตร 4.จัดระบบการทดสอบระดับ ฝีมือ/ทักษะ ด้านอาชีวศึกษาให้กระจายทั่วประเทศ เพื่อออกประกาศนียบัตรรับรองระดับฝีมือ/ทักษะ เพื่อเป็นฐานการกำหนดค่าตอบแทน งบประมาณ ใช้งบประมาณที่ได้รับจัดสรรปกติ </span><br /><span style="color:#666600;">ที่มา-หนังสือพิมพ์มติชน วันที่ 17 ธันวาคม 2551 </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6203823410725606710-4180854602462005513?l=sub-admin1.blogspot.com' alt='' /></div>ชมรมผู้บริหารมัธยมพลัดถิ่นสระบุรีhttp://www.blogger.com/profile/15525528908019300328noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6203823410725606710.post-56482817233022839482008-12-15T06:14:00.000-08:002008-12-15T06:26:44.935-08:00<span style="color:#33ccff;"> <span style="color:#999900;">เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อการบริหาร<br /></span>สารสนเทศ (Information) หมายถึง ข่าวสารที่ได้จากการนำ ข้อมูลดิบ (raw data) มาคำนวณทางสถิติหรือประมวลผลอย่างใดอย่างหนึ่ง ซึ่งข่าวสารที่ได้ออกมานั้นจะอยู่ในรูปที่สามารถนำไปใช้งานได้ทันที<br />ในส่วนของ เทคโนโลยีสารสนเทศ (Information Technology) หมายถึงกระบวนการต่างๆ และระบบงานที่ช่วยให้ได้สารสนเทศที่ต้องการโดยจะรวมถึง<br />1. เครื่องมือและอุปกรณ์ต่างๆ หมายถึง เครื่องคอมพิวเตอร์ เครื่องใช้สำนักงาน อุปกรณ์คมนาคมต่างๆ รวมทั้งซอฟต์แวร์ทั้งระบบสำเร็จรูปและพัฒนาขึ้นโดยเฉพาะด้าน<br />2. กระบวนการในการนำอุปกรณ์เครื่องมือต่างๆ ข้างต้นมาใช้งาน รวบรวมข้อมูล จัดเก็บประมวลผล และแสดงผลลัพธ์เป็นสารสนเทศในรูปแบบต่างๆ ที่สามารถนำไปใช้ประโยชน์ได้ต่อไป เทคโนโลยีของระบบ<span style="color:#999900;">สารสนเทศในปัจจุบัน ประกอบด้วย</span><br />§ ระบบประมวลผลข้อมูล (DP: Data Processing System)<br />§ ระบบสารสนเทศเพื่อการบริหาร (MIS: Management Information System)<br />§ ระบบสนับสนุนการตัดสินใจ (DSS: Decision Support System)<br />§ ระบบสารสนเทศเพื่อผู้บริหารระดับสูง (EIS: Executive Information System)<br />§ ระบบผู้เชี่ยวชาญ (ES: Expert Systems)<br /><span style="color:#999900;">สารสนเทศกับการตัดสินใจ</span><br />ในองค์การต่าง ๆ นั้น สามารถแบ่งการทำงานได้เป็น 4 ระดับด้วยกันคือ ระดับวางแผนยุทธศาสตร์ระยะยาว (strategic planning) ระดับวางแผนการบริหาร (tactical planning) ระดับวางแผนปฏิบัตการ (operation planning) และ ระดับผู้ปฏิบัติการ (clerical) โดยใน 3 ระดับแรกนั้นจะจัดอยู่ใน ระดับบริหาร (Management) และระดับสุดท้ายจัดอยู่ใน ระดับปฏฺบัติการ (Operation)<br />ระบบสารสนเทศจะทำการเก็บรวมรวบข้อมูลจากระดับปฏิบัติการ และทำการประมวลผลเพื่อให้สารสนเทศกับบุคลากรในระดับต่าง ๆ ซึ่งในแต่ละระดับนั้นจะใช้ลักษณะและปริมาณของสารสนเทศที่แตกต่างไป บุคลากรในแต่ละระดับจะเกี่ยวข้องกับระบบสารสนเทศดังนี้<br />o <span style="color:#999900;">ระดับปฏิบัติการ<br /></span>บุคลากรในระดับนี้เกี่ยวข้องอยู่กับงานที่ทำซ้ำ ๆ กัน และจะเน้นไปที่การจัดการรายการประจำวัน นั้นคือบุคลากรในระดับนี้เกี่ยวข้องกับระบบสารสนเทศในฐานะผู้จัดหาข้อมูลเข้าสู่ระบบ ตัวอย่างเช่น เจ้าหน้าที่ผู้ทำหน้าที่ป้อนข้อมูลการสั่งซื้อของลูกค้าเข้าสู่คอมพิวเตอร์ในระบบสารสนเทศเพื่อการขาย หรือตัวแทนการจองตั๋วและขายตั๋วในระบบจองตั๋วเครื่องบิน เป็นต้น<br />o <span style="color:#999900;">ระดับวางแผนปฏิบัติการ</span><br />บุคคลในระดับนี้ จะเป็นผู้บริหารขั้นต้นที่ทำหน้าที่ควบคุมการปฏิงานประจำวัน และการวางแผนปฏิบัติงานที่เกี่ยวข้องกับระยะเวลาสั้น ๆ เช่น แผนงานประจำวัน ประจำสัปดาห์ หรือประจำไตรมาส ข้อมูลที่ผู้บริหารระดับนี้ต้องการส่วนมากจะเกี่ยวข้องกับผลการปฏิบัติในช่วงเวลาหนึ่ง ๆ ผู้จัดการแนกจายตรงอาจต้องการรายงานสรุปผลการขายประจำไตรมาสของพนักงานขาย เพื่อประเมินผลของพนักงานขายแต่ละคน เป็นต้น<br />o <span style="color:#999900;">ระดับวางแผนการบริหาร</span><br />บุคลากรในระดับนี้ จะเป็นผู้บริหารระดับกลาง ซึ่งทำหนาที่วางแผนให้บรรลุเป้าหมายต่างๆ เพื่อให้องค์กรประสบความสำเร็จตามแผนงานระยะยาวตามที่กำหนดโดยผู้บริหารระดับสูง มักจะเป็นสารสนเทศตามคาบเวลาซึ่งมีระยะเวลานานกว่าผู้บริหารขั้นต้น และจะเป็นสารสนเทศที่รวบรวมข้อมูลทั้งจากภายในและภายนอกองค์กร เช่น ของคู่แข่งหรือของตลาดโดยรวม เป็นต้น นอกจากนี้ ผู้บริหารระดับนี้ยังต้องการระบบที่ให้รายงานการวิเคราะห์แบบ ถ้า-แล้ว (What - IF) นั่นคือสามารถทดสอบได้ว่าหากเกิดเหตุการณ์เช่นนี้แล้ว ตัวเลขหรือสารสนเทศต่างๆ จะเปลี่ยนเป็นเช่นไร เพื่อให้จำลองสถานการณ์ต่างๆที่ต้องการได้ ตัวอย่างเช่น ผู้จัดการฝ่ายขายอาจต้องการทาบผลการขายประจำปีของบริษัทเทียบคู่แข่งต่าง ๆ รวมทั้งอาจต้องการทดสอบว่าถ้าเพิ่มหรือลดลงโฆษณาในสื่อต่าง ๆ จะมีผลกระทบต่อยอดขายอย่างไรบ้าง<br />o <span style="color:#999900;">ระดับวางแผนยุทธศาสตร์ระยะยาว</span><br />ผู้บริหารระดับนี้จะเป็นระดับสูงสุด ซึ่งเน้นในเรื่องเป้าประสงค์ขององค์กร ระบบสารสนเทศที่ต้องการจะเน้นที่รายงานสรุป รายงานแบบ What-if และการวิเคราะห์แนวโน้มต่างๆ (trand analysis) ตัวอย่างเช่น ประธานบริษัทอาจต้องการรายงานที่แสดงแนวโน้มการขายในอีก 4 ปีข้างหน้าของผลิตภัณฑ์ 3 ชนิดของบริษัท เพื่อดูแนวโน้มในการเติบโตของผลิตภัณฑ์ต่าง ๆ ว่า ผลิตภัณฑ์ใดจะมีแนวโน้มที่มีกว่า หรือผลิตภัณฑ์ใดที่อาจสร้างปัญหาให้บริษัทได้ เป็นต้น <br /><span style="color:#999900;">ระบบประมวลผลข้อมูล<br /></span><span style="color:#ffcc00;">ระบบประมวลผลข้อมูล (Data processing System หรือ DP)</span> หรือบางครั้งเรียกว่า ระบบประมวลผลรายการประจำ (Transaction Processing System หรือ TPS) หรือระบบประมวลผลข้อมูลอิเล็กทรอนิกส์ (Electronic Data Processing หรือ EDP) เป็นการนำคอมพิวเตอร์มาใช้ในการจัดข้อมูลขั้นพื้นฐาน โดยเน้นที่การประมวลผลรายการประจำวัน (transaction) และการเก็บรักษาข้อมูล<br />ระบบประมวลผลข้อมูลมักจะทำงานอยู่เฉพาะส่งนหนึ่งส่วนใดของธุรกิจเท่านั้น เช่นฝ่ายการเงินและบัญชี ฝ่ายผลิต ฝ่ายการตลาด เป็นต้น โดยแต่ละฝ่ายจะมีการประมวลผลที่แยกจากกัน ข้อมูลจะถูกป้อนและจัดเก็บอยู่ในรูปของไฟล์ และไฟล์ต่างๆ จะถูกแก้ไขระหว่างการประมวลผลรายการประจำวัน จากนั้นผลลัพธ์จะถูกแสดงออกมาตามคาบเวลาที่กำหนด เช่น ใบส่งของ หรือรายงานประจำเดือน เป็นต้น <br />ระบบประมวลผลข้อมูลมักจะถูกใช้งานได้ถึงระดับของผู้บริหารระดับปฎิบัติการ (operational management) เท่านั้น เนื่องจากระบบชนิดนี้จะไม่ยืดหยุ่น และไม่สามารถสนองความต้องการข้อมูลหรือสารสนเทศที่ไม่ได้จัดเเก็บอยู่ในระบบได้ อย่างไรก็ดี ข้อมูลในระบบประมวลผลข้อมูลจะเป็นพื้นฐานที่สำคัญสำหรับนำไปประมวลผลในระบบระดับสูงอื่นๆ ซึ่งมีความยืดหยุ่นพอที่จะให้สารสนเทศเพื่อช่วยให้ผู้บริหารสามารถตัดสินใจในสภาวะแวดล้อมที่มักมีการเปลี่ยนแปลงได้ นั่นคือ ระบบสารสนเทศเพื่อการบริหาร (Management Information System)<br /><span style="color:#999900;">ระบบสารสนเทศเพื่อการบริหาร</span><br /><span style="color:#ffcc00;">สารสนเทศเพื่อการบริหาร (Management Information System)หรือ MIS</span> คือระบบบริหารที่ให้สารสนเทศที่ผู้บริหารต้องการ เพื่อให้ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยจะรวมทั้งสารสนเทศจากภายในและภายนอก สารสนเทศที่เกี่ยวพันกับองค์กรในอดีตและปัจจุบัน รวมทั้งที่คาดว่าจะเป็นอนาคต นอกจากนี้ระบบเอ็มไฟเอสจะต้องให้สารสนเทศภายในช่วงเวลาที่เป็นประโยชน์ เพื่อให้บริหารสามารถตัดสินใจในการวางแผนการควบคุม และการปฏิบัติการขององค์กรได้อย่างถูกต้อง แม้ว่าผู้บริหารที่ได้รับประโยชน์จากระบบเอ็มไอเอสสูงสุดคือผู้บริหารระดับกลาง แต่โดยพื้นฐานของระบบเอ็มไอเอสแล้ว จะเป็นระบบที่สามารถสนับสนุนข้อมูลให้ผู้บริหารทั้ง 3 ระดับ คือทั้งผู้บริหารระดับต้น ผู้บริหารระดับกลาง และผู้บริหารระดับสูง โดยระบบเอ็มไอเอสจะให้รายงานที่สรุปสารสนเทศซึ่งรวบรวมจากฐานข้อมูลทั้งหมดของบริษัท จุดประสงค์ของรายงานจะเน้นให้ผู้บริหารสามารถมองเห็นแนวโน้มและภาพรวมขององค์กรในปัจจุบัน รวมทั้งสามารถควบคุมและตรวจสอบผลงานของระดับปฏิบัติการด้วย อย่างไรก็ดี ขอบเขตของรายงานจะขึ้นอยู่กับลักษณะของสารสนเทศและจุดประสงค์ในการใช้งาน โดยอาจมีรายงานที่ออกทุกคาบระยะเวลา รายงาตตามต้องการ หรือรายงานตามสภาวการณ์หรือเหตุปกติ ตัวอย่างรายงานที่ออกโดยระบบ MIS เช่น การวิเคราะห์การขายแยกตามพื้นที่ การวิเคราะห์ต้นทุน งบประมาณประจำปี การวิเคราะห์การลงทุน และตารางการผลิต เป็นต้น<br /><span style="color:#999900;">คุณสมบัติของระบบเอ็มไอเอส</span><br />ลักษณะระบบของเอ็มไอเอสที่ดีสามารถสรุปได้ดังนี้<br />§ ระบบเอ็มไอเอส จะสนับสนุนการทำงานของระบบประมวลผลและการจัดเก็บข้อมูลรายวัน<br />§ ระบบเอ็มไอเอส จะใช้ฐานข้อมูลที่ถูกรวมเข้าด้วยกัน และสนับสนุนการทำงานของฝ่ายต่างๆ ในองค์กร<br />§ ระบบเอ็มไอเอส จะช่วยให้ผู้บรหารระดับต้น ระดับกลาง และระดับสูง เรียกใช้ข้อมูลที่เป็นโครงสร้างได้ตามเวลาที่ต้องการ<br />§ ระบบเอ็มไอเอส จะมีความยืดหยุ่น และสามารถรองรับความต้องการข้อมูลที่เปลี่ยนแปลงไปขององค์กร<br />§ ระบบเอ็มไอเอส ต้องมีระบบรักษาความลับของข้อมูล และกำจัดการใช้งานของบุคคลเฉพาะผู้ที่เกี่ยวข้องเท่านั้น<br /><span style="color:#999900;">ความแตกต่างของเอ็มไอเอสและ ดีพี</span><br />§ การใช้ระบบฐานข้อมูลร่วมกันของเอ็มไอเอส แทนการใช้ระบบแฟ้มข้อมูลแบบแยกกันของระบบดีพี ทำให้มีความยืดหยุ่นพอที่จะให้สารสนเทศที่ผู้บริหารต้องการ<br />§ ระบบเอ็มไอเอสจะรวบรวมเก็บข้อมูลจากฝ่ายทำงานต่างๆ ขณะที่ระบบดีพีมีการใช้งานแยกจากกันในแต่ละฝ่าย<br />§ ระบบเอ็มไอเอส จะให้สารสนเทศสำหรับผู้บริหารทุกระดับ ในขณะที่ระบบดีพีจะให้ระดับปฏิบัติการเท่านั้น<br />§ สารสนเทศที่ผู้บริหารต้องการ ส่วนมากจะได้รับการตอบสนองทันทีจากระบบเอ็มไอเอส ในขณะที่ระบบดีพีจะต้องรอให้ถึงเวลาสรุป (จากรายงาน)<br /><span style="color:#999900;">ระบบการสนับสนุนการตัดสินใจ</span><br /><span style="color:#ffcc00;">ระบบการตัดสินใจ ( Decision Support Systems)หรือ DSS</span> เป็นระบบที่พัฒนาขึ้นจากระบบอ็มไอเอสอีกระบบหนึ่ง เนื่องจากผู้ที่มีหน้าที่ในการตัดสินใจจะสามารถใช้ประสบการณ์หรือใช้ข้อมูลที่มีอยู่แล้วในระบบเอ็มไอเอสของระบริษัท สำหรับการตักสินใจได้อย่างมีประสิทธิภาพในงานปกติ แต่บ่อยครั้งที่ผู้ตัดสินใจ โดยเฉพาะอย่างยิ่งผู้บริหารระดับวางแผนบริหารและวางแผนยุทธศาสตร์ และเผชิญกับการตัดสินใจที่ประกอบด้วยปัจจัยที่ซับซ้อนเกินกว่าความสามารถของมนุษย์ที่จะประมวลผลเข้าด้วยกันได้อย่างถูกต้อง จึงทำให้เกิดการสนับสนุนการตัดสินใจ ซึ่งเป็นระบบที่สนับสนุนความต้องการเฉพาะของผู้บริหารแต่ละคน (made by order)<br />ในหลาย ๆ สถานะการณ์ ระบบสนับสนุนการตัดสินใจมีหน้าที่ช่วยให้การตัดสินใจเป็นไปได้อย่างสะดวก โดยอาจจะช่วยผู้ตัดสินใจในการเลือกทางเลือก หรืออาจมีการจัดอันดับให้ทางเลือกต่าง ๆ ตามวิธีที่ผู้ตัดสินใจจะเป็นระบบสารสนเทศแบบโต้ตอบได้ ซึ่งจะใช้ชุดเครื่องมือที่ประกอบขึ้นจากทั้งฮาร์ดแวร์และซอฟต์แวร์ เพื่อช่วยให้ผู้ตัดสินใจสามารถใช้งานได้ง่ายที่สุด เช่น การแสดงกราฟฟิกแบบต่าง ๆ หรือใช้ระบบจัดการฐานข้อมูล (Data Base) เป็นต้น<br />นอกจากนี้ ยังมีการใช้โมเดลการวางแผนการทำนาย รวมทั้งการใช้ภาษาในการซักถามที่ใกล้เคียงกับภาษามนุษย์ หรือแม้แต่ระบบปัญญาประดิษฐ์ เพื่อให้บริหารสามารถเรียกใช้สารสนเทศที่ต้องการได้ โดยไม่จำเป็นต้องขอความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญเลย<br /><span style="color:#999900;">คุณสมบัติของระบบดีเอสเอส<br /></span>ลักษณะของระบบดีเอสเอสที่ดีสามารถสรุปได้ดังนี้<br />§ ระบบดีเอสเอสจะต้องช่วยผู้บริหารในกระบวนการตัดสินใจ<br />§ ระบบดีเอสเอสจะถูกออกแบบมาสามารถเรียกใช้ทั้งข้อมูลแบบกึ่งโครงสร้างและแบบไม่มีโครงสร้างแน่นอนได้<br />§ ระบบดีเอสเอสจะต้องสามารถสนับสนุนผู้ตัดสินใจได้ทุกระดับแต่จะเน้นที่ระดับวางแผนบริหารและวางแผนยุทธสาสตร์<br />§ ระบบดีเอสเอสจะมีรูปแบบการใช้งานเอนกประสงค์ มีความสามารถในการจำลองสถานการณ์ และมีเครื่องมือในการวิเคราห์สำหรับช่วยเหลือผู้ทำการตัดสินใจ<br />§ ระบบดีเอสเอสจะต้องมีระบบโต้ตอบกับผู้ใช้ได้ สามารถใช้งานได้ง่าย ผู้บริหารต้องสามารถใช้งานโดยพึ่งความช่วยเหลือจากผู้เชี่ยวชาญน้อยที่สุดหรือไม่ต้องพึ่งเลย<br />§ ระบบดีเอสเอสสามารถปรับตัวให้เข้ากับข่าวสารในสภาพการณ์ต่างๆ<br />§ ระบบดีเอสเอสต้องมีระบบกลไกช่วยให้สามารถเรียกใช้ข้อมูลที่ต้องการได้อย่างรวดเร็ว<br />§ ระบบดีเอสเอสต้องสามารถติดต่อกับฐานข้อมูลองค์กรได้<br />§ ระบบดีเอสเอสต้องทำโดยไม่ขึ้นกับระบบทำงานตามตารางเวลาขององค์กร<br />§ ระบบดีเอสเอสต้องมีความยืดหยุ่นพอที่จะรองรับรูปแบบการบริหารต่างๆ<br /><span style="color:#999900;">ความแตกต่างของระบบดีเอสเอสและเอ็มไอเอส</span><br />§ ระบบเอ็มไอเอส จะถูกออกแบบเพื่อจัดการเฉพะกับผู้ที่มีปัญหาที่มีโครงสร้างเท่านั้น ในขณะที่ระบบดีเอสเอถูกออกแบบให้สามารถจัดการกับปัญหาแบบกึ่งมีโครงสร้าง หรือแบบไม่มีโครงสร้างแน่นอน<br />§ ระบบเอ็มไอเอส จะถูกออกแบบและสร้างขึ้นเพื่อสนับสนุนงานที่แน่นอน เช่น ระบบบัญชี การควบคุมสินค้าคงคลัง<br />§ ระบบเอ็มไอเอสจะให้รายงานหรือสารสนเทศที่สรุปออกมากับผู้ใช้ ในขณะที่ระบบดีเอสเอสจะโต้ตอบโดยทันที<br />§ ในระบบไอเอ็มเอส ผู้ใช้ไม่สามารถขอให้ระบบสนับสนุนสารสนเทศสำหรับการตัดสินใจที่ต้องการเป็นการเฉพาะ หรือในรูปแบบที่เฉพาะตัว แต่ในระบบดีเอสเอส ผู้ใช้สามารถกำหนดได้เอง<br />§ ระบบเอ็มไอเอศจะให้สารสนเทศที่เป็นประโยชน์สูงกับผู้บริหารระดับกลาง ในขณะที่ระบบดีเอสเอสจะให้สารสนเทศที่เหมาะกับทั้งผู้บริหารระดับกลางและระดับสูง<br /><span style="color:#999900;">ระบบสารสนเทศเพื่อผู้บริหารระดับสูง</span><br /><span style="color:#ffcc00;">ระบบสารสนเทศเพื่อผู้บริหารระดับสูง (Executive Information Systems )หรือ EIS</span> เป็นระบบที่สร้างขึ้น เพื่อสนับสนุนสารสนเทศและการตัดสินใจสำหรับผู้บริหารระดับสูงโดยเฉพาะ หรือสามารถกล่าวได้ว่าระบบอีไอเอสคือส่วนหนึ่งของระบบดีเอสเอสที่แยกออกมา เพื่อเน้นในการให้สารสนเทศที่สำคัญต่อการบริหารแก่ผู้บริหารระดับสูงสุด<br />ระบบอีไอเอสจะใช้ข้อมูลจากทั้งภายในภายนอกองค์กร (เช่น รายงานจากหน่วยงานของรัฐบาล หรือข้อมูลประชากร) นำมาสรุปอยู่ในรูปแบบที่สามารถตรวจสอบ และใช้ในการตัดสินใจโดยผู้บริหารได้ง่าย นอกจากนี้ ยังช่วยให้ผู้บริหารดูในรายละเอียดที่ต้องกรในจุดต่างๆได้อีกด้วย<br />ตัวอย่างของระบบอีไอเอส เช่น รายงานเกี่ยวกับการเงินและสถานะภาพทางธุรกิจของบริษัทรวมทั้งอัตราส่วนสินทรัพย์ต่อหนี้สิน หรือจำนวนลูกค้าเฉลี่ยต่อนาทีที่ใช้บริการสนับสนุนหลังการขายทางโทรศัพท์เป็นต้น โดยระบบอาจแสดงลูกศรเพื่อให้ทราบว่าอัตราส่วนดีขึ้น เท่าเดิมหรือแย่ลง รวมทั้งข้อมูลที่แสดงอาจใช้สีในการแสดงสถานการณ์ต่างๆก็ได้ ซึ่งลูกศรหรือสีจะช่วยให้ผู้บริหารทราบถึงแนวโน้มได้อย่างรวดเร็ว ระบบอีไอเอสจะถูกออกแบบให้แสดงสารสนเทศขององค์กรโดยสรุป แต่ในขณะเดียวกันก็สามารถดูลึกเข้าไปถึงรายละเอียดที่ต้องการได้ โดยการเลือกหัวข้อที่สนใจและสั่งให้ระบบแสดงข้อมูลในส่วนนั้นเพิ่มเติม<br />ให้สารสนเทศสรุปของบริษัทในเวลาที่ต้องการยากต่อการประเมินผลประโยชน์ที่ได้จากระบบ<br /><span style="color:#999900;">ความแตกต่างของระบบอีไอเอส และดีเอสเอส<br /></span>§ ระบบดีเอสเอสถูกออกแบบเพื่อให้สารสนเทศที่สนับสนุนการตัดสินใจของผู้บริหารระดับกลางถึงระดับสูง แต่ระบบอีไอเอสจะเน้นการให้สารสนเทศสำหรับผู้บริหารระดับสูงโดยเฉพาะ<br />§ ระบบดีเอสเอสจะมีส่วนของการใช้งานที่ใช้ไม่ง่ายเท่ากับระบบอีไอเอส เนื่องจากระบบอีไอเอสเน้นให้ผู้บริหารระดับสูงสุดใช้นั่นเอง<br />§ ระบบอีไอเอสสามารถสร้างขึ้นมาบนระบบดีเอสเอส เสมือนเป็นระบบซึ่งช่วยให้สอบถามและใช้งานข้อมูลได้สะดวกขึ้น ซึ่งระบบอีไอเอสจะส่งต่อการสอบถามนั้นไปยังระบบดีเอสเอส และทำการสรุปข้อมูลที่ระบบดีเอสเอสส่งมาให้อยู่ในรูปที่ผู้บริหารสามารเข้าใจได้ง่าย<br /><span style="color:#999900;">ระบบผู้เชี่ยวชาญ (Expert Systems)</span><br />ระบบผู้เชี่ยวชาญมีส่วนที่คล้ายคลึงกับระบบอื่นๆ คือเป็นระบบคอมพิวเตอร์ที่ช่วยผู้บริหารแก้ไขปัญหาหรือทำการตัดสินได้ดีขึ้น ระบบผู้เชี่ยวชาญจะแตกต่างกับระบบอื่นอยู่มาก จะเกี่ยวข้องกับการจัดการความรู้ (knowledge) มากกว่าสารสนเทศ และถูกออกแบบให้ช่วยในการตัดสินใจโดยใช้วิธีเดี่ยวกับผู้เชี่ยวชาญที่มนุษย์เป็น โดยใช้หลักการทำงานด้วยระบบ ปัญญาประดิษฐ์ (Artificial Intelligence)<br />ระบบผู้เชี่ยวชาญจะทำการโต้ตอบกับมนุษย์ โดยมีการถามข้อมูลเพิ่มเติมเพื่อความกระจ่างให้ข้อแนะนำ และช่วยเหลือในการตัดสินใจ นั่นคือทำงานคล้ายกับเป็นมนุษย์ผู้เชี่ยวชาญในการแก้ไขปัญหานั้น เนื่องจากระบบนี้คือการจำลองความรู้ของผู้เชี่ยวชาญจริง ๆ มานั่นเอง โดยผู้เชี่ยวชาญในที่นี้อาจเป็นได้ทั้งผู้เชี่ยวชาญในการบริหาร ผู้เชี่ยวชาญในเรื่องภาษี ผู้เชี่ยวชาญในเรื่องยา หรือแม้แต่ผู้เชี่ยวชาญในการทำอาหารก็ตาม<br /><span style="color:#999900;">คุณสมบัติของระบบผู้เชี่ยวชาญ</span><br />ข้อดีของระบบผู้เชี่ยวชาญ จะค่อนข้างต่างกว่าระบบสารสนเทศอื่นๆ ดังนี้<br />§ ระบบผู้เชี่ยวชาญ ช่วยในการเก็บความรู้ของผู้เชี่ยวชาญในด้านใดด้านหนึ่งไว้ ทำให้ไม่สูญเสียความรู้นั้น เมื่อผู้เชี่ยวชาญต้องการออกจากองค์กรหรืออาจไม่ปฏิบัติงานได้<br />§ ระบบผู้เชี่ยวชาญ จะช่วยขีดความสามารถในการตัดสินใจให้กับผู้บริหารจำนวนมากพร้อมๆ กัน<br />§ ระบบผู้เชี่ยวชาญ สามารถเพิ่มทั้งประสิทธิภาพและประสิทะผลให้กับผู้ตัดสินใจได้อย่างมาก<br />§ ระบบผู้เชี่ยวชาญ จะทำให้การตักสินใจในแต่ละครั้งมีความใกล้เคียงและไม่มีความขัดแย้งกัน<br />§ ระบบผู้เชี่ยวชาญ ช่วยลดการพึ่งพาบุคคลใดบุคคลหนึ่ง<br />§ ระบบผูเชี่ยวชาญ มีความเหมาะสมที่จะเป็นระบบในการฝึกสอนเป็นอย่างมาก<br /> </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6203823410725606710-5648281723302283948?l=sub-admin1.blogspot.com' alt='' /></div>ชมรมผู้บริหารมัธยมพลัดถิ่นสระบุรีhttp://www.blogger.com/profile/15525528908019300328noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6203823410725606710.post-750617102194106512008-12-09T00:17:00.000-08:002008-12-09T00:37:45.666-08:00<span style="color:#999900;">ยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบราชการไทยวิสัยทัศน์ใหม่ของการพัฒนาระบบราชการ</span><br />คณะกรรมการพัฒนาระบบราชการ (ก.พ.ร.) ได้กำหนดวิสัยทัศน์ใหม่ของการพัฒนาระบบราชการ ในช่วงระยะปี พ.ศ. 2551 -พ.ศ.2555 ไว้ดังต่อไปนี้<br /><span style="color:#999900;">“ ระบบราชการไทย มุ่งเน้นประโยชน์สุข ของประชาชนและรักษาผลประโยชน์ของประเทศชาติ มีขีดสมรรถนะสูง สามารถเรียนรู้ ปรับตัวและตอบสนองต่อการเปลี่ยนแปลง ยึดมั่นในหลักจริยธรรมและธรรมาภิบาล”<br /></span>ระบบราชการไทยเป็นกลไกของรัฐที่มีความสำคัญอย่างสูงต่อการบริหารกิจการบ้านเมืองภายใต้การปกครองในระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์ทรงเป็นประมุข โดยเฉพาะการขับเคลื่อนนโยบายและยุทธศาสตร์ของรัฐบาล การอำนวยความสะดวกและให้บริการประชาชน รวมถึงการดำเนินการบังคับให้เป็นไปตามกฎหมาย อันมีจุดหมายปลายทางเพื่อประโยชน์สุขของประชาชนและรักษาผลประโยชน์ของประเทศชาติระบบราชการไทยที่พึงประสงค์จะต้องให้คุณค่าความสำคัญและยึดมั่นในปรัชญา หลักการ และแนวทางดังต่อไปนี้<br />ระบบราชการไทยมุ่งเน้นประโยชน์สุของประชาชนและรักษาผลประโยชน์ของประเทศชาติมีขีดสมรรถนะสูง􀂎 ต้องให้ประชาชนเป็น “ศูนย์กลาง” ในการทำงานโดยต้องรับฟังความคิดเห็น ตอบสนองความต้องการและอำนวยประโยชน์ ลดขั้นตอนและภาระในการติดต่อของประชาชน มีระบบการแก้ไขปัญหาและรับเรื่องราวร้องทุกข์ที่มีประสิทธิภาพและประสิทธิผล ตลอดจนเป็นที่พึ่งของประชาชนในยามมีปัญหาและความเดือดร้อน<br />􀂎 ปรับเปลี่ยนบทบาทของระบบราชการให้เป็นผู้สนับสนุนและอำนวยความสะดวก ไม่เป็นผู้ดำเนินการเสียเองหรือคงมีอำนาจมากจนเกินไป รวมทั้งต้องมีขนาดกำลังคนและใช้ทรัพยากรอย่างเหมาะสม ไม่พยายามเข้าแทรกแซงและขยายตัวเกินไปจนเป็นภาระของประเทศหรือมีผลกระทบต่อภาคส่วนอื่นและสิทธิเสรีภาพของประชาชน<br />􀂎 ประสานการทำงานกับผู้บริหารราชการแผ่นดินฝ่ายการเมืองเพื่อให้เกิดประโยชน์สูงสุดต่อประเทศสามารถให้ความคิดเห็นหรือข้อเสนอแนะเชิงนโยบายอย่างมีเหตุผล ตั้งมั่นในความถูกต้อง เป็นกลาง ปราศจากอคติ และอยู่บนพื้นฐานของหลักจรรยาบรรณวิชาชีพนอกจากนี้ยังควรต้องให้การยอมรับและไม่เข้าไปแทรกแซงบทบาทและอำนาจหน้าที่ซึ่งกันและกันมีความพร้อมและทัศนคติในการทำงานเป็นทีมสามารถสร้างเครือข่ายร่วมมือกับภาคส่วนอื่น ๆ ในสังคมรวมทั้งยังต้องสามารถบูรณาการและเชื่อมโยงการทำงานภายในระบบราชการเองในทุกระดับเข้าด้วยกัน<br />􀂎 มีขีดความสามารถในการรับรู้ เรียนรู้ มองไปข้างหน้าและคาดการณ์ล่วงหน้า มีความยืดหยุ่นคล่องตัวรวดเร็ว สามารถคิดริเริ่มและสร้างนวัตกรรม (agility)รวมถึงการบริหารการเปลี่ยนแปลงเพื่อขับเคลื่อนและปรับตัวได้อย่างราบรื่นเหมาะสม ทันต่อการเปลี่ยนแปลงและความไม่แน่นอนของสภาพแวดล้อม<br />􀂎 สร้างระบบธรรมาภิบาลในการกำกับดูแลตนเองที่ดีเพื่อให้เกิดความโปร่งใสและความเชื่อมั่นศรัทธา เปิดให้ประชาชนเข้ามามีส่วนร่วม ลดการใช้ดุลยพินิจในการตัดสินใจ รวมทั้งต้องมีความรับผิดชอบต่อสังคม เป็นแบบอย่างของการประพฤติปฏิบัติให้ถูกต้องตามกฎหมายไม่ใช่เป็นผู้สร้างปัญหาหรือภาระแก่สังคมเสียเอง<br />􀂎 มีความเป็นเลิศในการปฏิบัติงานและสร้างคุณค่าต่อสังคม ในการทำงานและการตัดสินใจต้องอาศัยข้อมูลสารสนเทศที่ถูกต้อง แน่นอน และทันกาล โดยอาศัยเทคโนโลยีสมัยใหม่เข้ามาประยุกต์ใช้ในการทำงานรวมทั้งต้องมีเป้าหมายในการทำงานที่ชัดเจนและสามารถตรวจสอบวัดผลสัมฤทธิ์ได้<br />􀂎 แสวงหา พัฒนาและธำรงรักษาบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถค่านิยมและกระบวนทัศน์อันเหมาะสมและเอื้อต่อการบริหารงานภาครัฐแนวใหม่ตลอดจนทำ ให้บุคลากรในระบบราชการตั้งมั่นอยู่ในศักดิ์ศรีและจรรยา สามารถแยกแยะผลประโยชน์ส่วนตนจากหน้าที่ทางการงาน ไม่แสวงหาประโยชน์ให้แก่ตนเองหรือผู้อื่นในทางมิชอบ<br /><span style="color:#cc9933;">ประเด็นยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบราชการ</span><br />ประเด็นยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบราชการไทยในช่วงระยะปี พ.ศ. 2551 - พ.ศ. 2555<br />สามารถแยกออกได้เป็น 4 ประการ ดังนี้<br />1. <span style="color:#33ccff;">ยกระดับการให้บริการและการทำงาน</span> เพื่อตอบสนองความคาดหวังและความต้องการ ของประชาชนที่มีความสลับซับซ้อน หลากหลายและเปลี่ยนแปลงไปอย่างรวดเร็ว<br />2.<span style="color:#33ccff;"> ปรับรูปแบบการทำงานให้มีลักษณะเชิง</span><span style="color:#33ccff;">บูรณาการ</span> เกิดการแสวงหาความร่วมมือและสร้าง เครือข่ายกับฝ่ายต่าง ๆ รวมทั้งเปิดให้ประชาชนเข้ามามีส่วนร่วม<br />3. <span style="color:#33ccff;">มุ่งสู่การเป็นองค์การที่มีขีดสมรรถนะสูง</span> บุคลากรมีความพร้อมและความสามารถ ในการ เรียนรู้ คิดริเริ่ม เปลี่ยนแปลงและปรับตัวได้อย่างเหมาะสมต่อสถานการณ์ต่าง ๆ<br />4. <span style="color:#33ccff;">สร้างระบบการกำกับดูแลตนเองที่ดี</span> เกิดความโปร่งใส มั่นใจ และสามารถตรวจสอบได้ รวมทั้งทำให้บุคลากรปฏิบัติงานอย่างมีจิตสำนึกความรับผิดชอบต่อตนเอง ต่อประชาชนและต่อสังคมโดยรวม<br /><span style="color:#cc9933;">การนำยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบราชการไทยไปสู่การปฏิบัติ<br /></span>ระบบราชการไทยมีขนาดค่อนข้างใหญ่และมีความซับซ้อนค่อนข้างมาก การนำยุทธศาสตร์ไปปฏิบัติแบบก้าวเดินไปพร้อมกันทั้งระบบอาจไม่เห็นผลการเปลี่ยนแปลงอย่างก้าวกระโดดในระยะเวลาสั้นๆ ได้ แม้ว่าจะได้มีการปรับปรุงกระทรวง ทบวง กรม ครั้งใหญ่ไปแล้วเมื่อปี พ.ศ. 2545แต่ก็พบว่าการจัดระเบียบโครงสร้างการบริหารราชการของฝ่ายพลเรือนก็ยังคงติดยึดกับแนวความคิดที่ต้องการให้ระบบราชการมีความเป็นหนึ่งเดียวเพื่อให้สามารถยึดโยงเปรียบเทียบกันได้ หรือต้องมีลักษณะเป็นระเบียบแบบแผนที่เหมือนกัน ไม่ได้แยกแยะและออกแบบให้มีความแตกต่างกัน ทั้งในแง่ของมิติลักษณะธรรมชาติงาน เช่น งานประเภทนโยบาย งานประเภทกำกับควบคุม งานประเภทบริการ งานขับเคลื่อนนโยบายพิเศษของรัฐบาล หรือในแง่ของมิติกลุ่มผู้รับบริการ เช่น ธุรกิจเอกชนผู้มีรายได้จากการทำงานประจำ ประชาชนผู้ยากจนและด้อยโอกาส เป็นต้น ทำให้เกิดข้อจำกัดในการปฏิบัติงานที่ต้องตอบสนองความหลากหลายดังกล่าว<br />กล่าวอีกนัยหนึ่ง มีความจำเป็นต้องเปิดให้มีการสร้างระบบย่อย (Sub-systems) ในระบบราชการ โดยเฉพาะการศึกษาเชิงลึกเพื่อให้เห็นสภาพปัญหาอุปสรรคและวางแนวทางการจัดระบบเพื่อปรับปรุงการทำงานของแต่ละระบบย่อยให้มีความเหมาะสม ซึ่งอาจมีรูปแบบและลักษณะการบริหารงานเป็นการเฉพาะของตนเอง ทั้งในแง่ของโครงสร้างองค์การ ระบบงาน กฎระเบียบ การบริหารงานบุคคลและการงบประมาณ รวมถึงการวัดผลการดำเนินงาน ทั้งนี้ เพื่อให้มีความยืดหยุ่นคล่องตัวทางการบริหาร เกิดผลสัมฤทธิ์อย่างเป็นรูปธรรม สามารถคิดริเริ่มและตอบสนองต่อความท้าทายในด้านต่างๆ อันเป็นผลมาจากการเปลี่ยนแปลงในยุคโลกาภิวัตน์ การพัฒนาระบบราชการในก้าวต่อไปนั้น จึงจำเป็นต้องยอมรับความแตกต่างหลากหลายไม่พยายามดึงให้เข้ามาอยู่ในระเบียบแบบแผนเดียวกันทั้งหมด รวมทั้งจะต้องไม่ตั้งสมมติฐานว่าหน่วยงานราชการจะต้องเป็นผู้ดำเนินการทุกอย่างเอง หรือพยายามปรับปรุงให้ระบบราชการมีขีดสมรรถนะสูงในภารกิจงานที่ไม่ควรดำเนินการเองอีกต่อไปแล้ว นอกจากนี้ยังอาจต้องใช้ยุทธวิธีดำเนินการแบบคู่ขนานทั้งในแง่ของการขับเคลื่อนยุทธศาสตร์ให้เคลื่อนตัวไปพร้อมกันทั้งหมดและการเลือกเน้นบางจุดมาดำเนินการพัฒนาให้บังเกิดผลก่อนฉะนั้น ในช่วงระยะประมาณ 6 เดือนแรกของการนำแผนยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบราชการ ไทย (พ.ศ. 2551 - พ.ศ. 2555) ไปสู่การปฏิบัตินั้น ก.พ.ร. จะประสานการดำเนินงานร่วมกับ หน่วยงานกลางที่เกี่ยวข้อง ดังต่อไปนี้<br />􀂂 <span style="color:#ffcc00;">ทบทวนบทบาทและภารกิจของภาครัฐในอนาคตที่เปลี่ยนแปลงไปตามสภาพแวดล้อม</span><br />ของประเทศและของโลก รวมถึงการสอบทานพันธกิจและอำนาจหน้าที่ โครงสร้างและระบบงาน ผลสัมฤทธิ์ การใช้ทรัพยากรและอัตรากำลังของส่วนราชการและหน่วยงานของรัฐที่เกี่ยวข้องในทุกระดับใหม่อีกครั้งหนึ่งโดยคำนึงถึงความคิดเห็นหรือความต้องการของประชาชน และความพร้อมของฝ่ายต่างๆ ที่จะรับถ่ายโอนภารกิจของภาครัฐไปดำเนินการแทน ทั้งนี้ การวิเคราะห์ดังกล่าวจะมุ่งเน้นให้ความสำคัญเป็นอันดับแรกในประเด็นวาระที่มีความสำคัญเชิงยุทธศาสตร์ต่อการพัฒนาประเทศและการบริหารราชการแผ่นดิน เช่น ลอจิสติกส์ อาหารและสินค้าเกษตร การท่องเที่ยว การบริหารจัดการเรื่องทรัพยากรน้ำ<br />􀂂 <span style="color:#ffcc00;">หากมีความจำเป็นที่ภาครัฐยังคงต้องมีบทบาทและภารกิจอยู่ต่อไป</span> ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของการวางนโยบาย การกำกับควบคุม หรือการดำเนินงานเอง ก็จะมีการออกแบบระบบย่อย โดยนำกลยุทธ์ต่างๆ ตามที่ปรากฎในแผนยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบราชการไทย(พ.ศ. 2551 - พ.ศ. 2555) อาทิเช่น การสร้างเครือข่าย การให้ประชาชนมีส่วนร่วมการเสริมสร้างขีดสมรรถนะและการกำกับดูแลตนเองที่ดี มาประยุกต์ใช้ให้มีความเหมาะสม<br /><span style="color:#999900;">ปัจจัยเงื่อนไขแห่งความสำเร็จในการพัฒนาระบบราชการไทย<br /></span>ในการนำแผนยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบราชการไทย (พ.ศ. 2551 - พ.ศ. 2555) ไปสู่การปฏิบัติให้ประสบความสำเร็จนั้น จำเป็นต้องได้รับการสนับสนุนเพื่อให้มีปัจจัยเกื้อหนุนรองรับหลายประการ กล่าวคือ<br />1. <span style="color:#9999ff;">การสร้างความเป็นเจ้าของในการบริหารการเปลี่ยนแปลง</span><br />􀂂 ต้องมีการเสริมสร้างภาวะผู้นำของผู้บริหารระดับสูงในแต่ละหน่วยงานให้มีความสนใจและสนับสนุนในเรื่องการบริหารการเปลี่ยนแปลงอย่างจริงจัง รวมถึงการกำหนดให้มีผู้บริหารระดับสูง เช่น ตำแหน่งที่ปรึกษาการพัฒนาระบบบริหาร เพื่อทำหน้าที่และรับผิดชอบในการบริหารการเปลี่ยนแปลงเป็นการเฉพาะและปฏิบัติงานอย่างเต็มเวลาขึ้นในแต่ละส่วนราชการ<br />􀂂 กำ หนดให้แต่ละหน่วยงานต้องมีการวางเป้าหมายหรือปักหมุดที่พึงประสงค์(Milestones) ในการพัฒนาและเปลี่ยนแปลงองค์การ รวมทั้งดำเนินการจัดทำแผนที่นำทาง (Roadmap) ให้มีความชัดเจน ในรูปแบบของแผนปฏิบัติการเกี่ยวกับการพัฒนาระบบบริหารราชการของกระทรวง ซึ่งมีความเชื่อมโยงและรองรับต่อยุทธศาสตร์การเสริมสร้างธรรมาภิบาล/การบริหารจัดการที่ดี หรือที่เรียกชื่ออย่างอื่นในแผนปฏิบัติราชการ 4 ปีของแต่ละกระทรวง<br />􀂂 ยกระดับความสำคัญและเสริมสร้างขีดความเข้มแข็งของกลุ่มพัฒนาระบบบริหารโดยเฉพาะในระดับกระทรวง ให้สามารถรับผิดชอบในการขับเคลื่อนแผนปฏิบัติการเกี่ยวกับการพัฒนาระบบบริหารราชการของกระทรวงสู่การปฏิบัติได้อย่างบรรลุผลโดยเฉพาะการบูรณาการและเชื่อมโยงหน่วยงานภายในของกระทรวง รวมทั้งเป็นเครือข่ายในการพัฒนาระบบราชการ<br />􀂂 ต้องมีการจัดสรรงบประมาณเพื่อลงทุนในการพัฒนาองค์การและทรัพยากรบุคคลให้แก่แต่ละหน่วยงานอย่างเหมาะสมและเพียงพอ โดยยึดตามแผนปฏิบัติการเกี่ยวกับการพัฒนาระบบบริหารราชการดังกล่าวข้างต้นเป็นหลัก<br />2. <span style="color:#9999ff;">การร่วมเป็นเจ้าภาพในการพัฒนาระบบราชการ</span><br />􀂂 ส่งเสริมให้หน่วยงานของรัฐพัฒนาขีดความสามารถในการปฏิบัติราชการของตน ให้สามารถเทียบเคียงสมรรถนะกับภาคเอกชน หรือหน่วยงานในภาครัฐที่มีประสิทธิภาพสูงกว่า หรือองค์กรที่เป็นผู้นำ ที่เป็นกรณีศึกษาที่เป็นตัวอย่างดำเนินการ (Best Practices) เพื่อเป็นพันธมิตรเชิงยุทธศาสตร์ ร่วมกับ ก.พ.ร. ซึ่งอาจจะมาจากการลงทุนสร้างหรือเสาะแสวงหา “หน่วยงานต้นแบบ” ซึ่งมีการคิดริเริ่มสิ่งใหม่ ๆ หรือสามารถดำเนินการด้านใดด้านหนึ่งเป็นผลสำเร็จจนเป็นที่ยอมรับหรือมีความเป็นเลิศ และนำมาใช้เป็นต้นแบบเพื่อการเทียบเคียง (Benchmarking)และเป็นศูนย์ถ่ายทอดองค์ความรู้ แหล่งทัศนศึกษา ดูงาน ในเรื่องต่างๆ เกี่ยวกับการพัฒนาระบบราชการให้แก่หน่วยงานอื่นๆ ต่อไป<br />ทั้งนี้ ในบางกรณีอาจเป็นรูปแบบของการประกวดหรือแสวงหาหน่วยงานต้นแบบภายในกระทรวงเดียวกันเช่น โรงเรียนหรือโรงพยาบาล “ในฝัน” ขึ้นมาเป็นตัวต้นแบบสำหรับการเทียบเคียงก็ได้<br />􀂂 ส่งเสริมให้มีกลไกประสานและเชื่อมโยงการทำงานของหน่วยงานกลางเข้าด้วยกันเพื่อให้การขับเคลื่อนนโยบายและยุทธศาสตร์การพัฒนาระบบราชการเป็นไปในทิศทางเดียวกันอย่างมีเอกภาพ รวมทั้งลดความซ้ำซ้อนและไม่สร้างภาระให้แก่ส่วนราชการจนเกินความจำเป็น<br />􀂂 แสวงหาความร่วมมือจากภาคธุรกิจเอกชนให้เข้ามาร่วมมือกับ ก.พ.ร. มากขึ้น เพื่อช่วยถ่ายทอดประสบการณ์ ความรู้ หรือเทคโนโลยีบางอย่างให้แก่ข้าราชการและหน่วยงานของรัฐ ในฐานะของการเป็นบรรษัทพลเมืองที่ดี (Good CorporateCitizenship) ซึ่งมีความรับผิดชอบต่อสังคม ตัวอย่างเช่น ในปัจจุบันเจ้าหน้าที่ผู้บริหารสูงสุดของหลายบริษัทได้ทำหน้าที่เป็นผู้ให้คำปรึกษา/พี่เลี้ยง เพื่อฝึกงานให้แก่ข้าราชการในโครงการพัฒนานักบริหารการเปลี่ยนแปลงรุ่นใหม่ (นปร.) เป็นต้น<br />􀂂 ร่วมมือกับสถาบันการศึกษาและองค์กรการพัฒนาระหว่างประเทศเพื่อสร้าง “ศูนย์นวัตกรรมเพื่อการพัฒนาระบบราชการไทย” ในการศึกษาวิจัย สร้างกรณีศึกษาต้นแบบ และแสวงหานวัตกรรมและความคิดริเริ่มใหม่มาปรับใช้กับการพัฒนาระบบราชการของไทย รวมถึงการเปิดให้ประชาชนและข้าราชการได้แสดงความคิดเห็นและข้อแนะนำในการปรับปรุงการทำงานของทางราชการ เช่น กรณีของการส่งเสริมมีโครงการ “ความคิดไร้ขีดจำกัด” (Ideas are free) โดยเปิดโอกาสให้ผู้ปฏิบัติงานแสดงความเห็นอย่างอิสระ ซึ่งความคิดเห็นเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็สามารถเป็นจุดเปลี่ยนที่สำคัญและนำไปสู่การปรับปรุงเปลี่ยนแปลงองค์การขนานใหญ่ได้<br /><span style="color:#9999ff;">เครื่องมือในการนำยุทธศาสตร์ไปสู่การปฏิบัติให้บังเกิดผล<br /></span>1.<span style="color:#ffcccc;"> การสื่อสารเพื่อการเปลี่ยนแปลง<br /></span>􀂂 มีการสร้างความเข้าใจ กระตุ้น เร่งเร้า สื่อสาร ทำความเข้าใจกับข้าราชการในทุกระดับอย่างต่อเนื่องและจริงจัง โดยเฉพาะสร้างความเข้าใจที่ชัดเจนให้กับกลุ่มข้าราชการ ประชาชน และผู้ที่เกี่ยวข้อง กระตุ้นให้เกิดการประสานเป็นหนึ่งเดียวกันอย่างเป็นรูปธรรม สร้างความรู้สึกในการมีส่วนร่วม (Create emotional trigger)รวมทั้งสร้างความตื่นเต้นและการประสานงานอย่างสอดคล้องในระบบการทำงานและการให้บริการต่าง ๆ ผ่านกิจกรรมสื่อสารสร้างความเข้าใจ เช่น การฝึกอบรมการประชุมเชิงปฏิบัติการ การจัดสัมมนา การเดินสายเผยแพร่ พร้อมสื่อ เช่นโปสเตอร์ แผ่นพับ ซีดี นิตยสาร คู่มือ เพื่อนำไปสู่ความภาคภูมิใจและความเชื่อมั่นในการปรับเปลี่ยนกระบวนทัศน์ สร้างความรู้ ความเข้าใจในการพัฒนาระบบราชการไทยต่อไป<br />􀂂 เพิ่มช่องทางการเข้าถึงข้าราชการแต่ละบุคคลในทางตรงมากขึ้น รวมถึงการเปิดช่องทางการสื่อสารสองทางให้ข้าราชการได้ร่วมแสดงความคิดเห็นเชิงสร้างสรรค์โดยเฉพาะระบบสื่อสารผ่านทางระบบอิเล็กทรอนิกส์ เช่น ระบบไปรษณีย์อิเล็กทรอนิกส์หรือสื่ออิเล็กทรอนิกส์อื่น ๆ เช่น e-Newsletter, Weblog, Wikipedia, Webboard และการสำรวจแบบออนไลน์<br />􀂂 ปรับปรุงเนื้อหาหลักสูตรฝึกอบรมและพัฒนาข้าราชการให้มีความทันสมัยและรองรับต่อการพัฒนาระบบราชการมากขึ้นและบังเกิดผลคุ้มค่าต่อการลงทุน ไม่ใช่เป็นเพียงเรื่องของการพบปะเพื่อสร้างเครือข่ายทางสังคมเท่านั้น ในการนี้ควรมุ่งเน้นความเข้มข้นทางวิชาการ วางระบบตรวจสอบและประกันคุณภาพ เน้นกรณีศึกษาและทดลองปฏิบัติงานจริงมากกว่าฟังการบรรยาย รวมทั้งพยายามให้การฝึกอบรมและพัฒนาข้าราชการมีผลต่อการปรับเปลี่ยนค่านิยมและกระบวนทัศน์อย่างแท้จริง<br />2. <span style="color:#ffcccc;">ผลักดันพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยหลักเกณฑ์และการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี พ.ศ. 2546<br /></span>􀂂 ให้มีการบังคับใช้พระราชกฤษฎีกาว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี พ.ศ. 2546 อย่างจริงจังและเป็นไปตามเจตนารมณ์ของมาตรา 3/1แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (แก้ไขเพิ่มเติมฉบับที่ 5) พ.ศ.2545 โดยเฉพาะส่งเสริมให้ข้าราชการและเจ้าหน้าที่ของรัฐ ได้รับการพัฒนาความรู้ความเข้าใจในเรื่องธรรมาภิบาล ตามที่กำ หนดไว้ในพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี พ.ศ. 2546<br />􀂂 สำรวจและจัดให้มีการแก้ไขกฎหมาย มติคณะรัฐมนตรี กฎ ระเบียบ คำสั่ง ที่เป็นอุปสรรคต่อการพัฒนาระบบราชการ/การให้บริการประชาชน หรือการเสริมสร้างขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศ ตามนัยของมาตรา 35 และมาตรา 36แห่งพระราชกฤษฎีกาว่าด้วยหลักเกณฑ์และวิธีการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี พ.ศ.2546 โดยประสานความร่วมมือกับสำนักงานคณะกรรมการกฤษฎีกาและองค์กรเพื่อการปฏิรูปกฎหมาย ตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ 2550<br />3. <span style="color:#ffcccc;">การสร้างแรงจูงใจ</span><br />􀂂 รักษาระบบการสร้างแรงจูงตามผลการปฏิบัติงานให้เป็นไปอย่างต่อเนื่อง ทั้งในรูปของตัวเงิน ได้แก่ การจัดสรรเงินเพิ่มพิเศษสำหรับผู้บริหารและเงินรางวัลสำหรับผู้ปฏิบัติงานประจำปี เงินงบประมาณเหลือจ่ายเพื่อนำมาจัดสรรเป็นสิ่งจูงใจ และในรูปที่ไม่ใช่ตัวเงิน เช่น การให้เข้าร่วม ฝึกอบรม ดูงาน หรือการเข้าร่วมประชุมระดับนานาชาติตามความต้องการสำหรับผู้บริหารการเลื่อนชั้นตราของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ได้เร็วขึ้น การได้รับการเชิดชูเกียรติหรือได้ใบประกาศเกียรติคุณ นอกจากนี้ ควรให้ความสำคัญกับมาตรการเชิงลบอย่างจริงจังมากขึ้น เช่น การสับเปลี่ยนให้ไปดำรงตำแหน่งอื่นในกรณีที่ปฏิบัติงานไม่เป็นไปตามเป้าหมาย<br />4. <span style="color:#ffcccc;">เพิ่มบทบาทการมีส่วนร่วมของประชาชนและสื่อมวลชนในการพัฒนาระบบราชการ</span> กล่าวคือ<br />􀂂 ในส่วนของประชาชนสามารถเข้ามามีส่วนร่วมได้ทั้งในแง่ของบทบาทในฐานะเป็นผู้เฝ้าระวัง เช่น คณะกรรมการธรรมาภิบาลจังหวัด (กธจ.) ตามพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการแผ่นดิน (ฉบับที่ 7) พ.ศ. 2550 ซึ่งจะได้มีการขยายให้ครอบคลุมทุกส่วนราชการต่อไป และบทบาทในฐานะผู้ให้ข้อคิดเห็นป้อนกลับเกี่ยวกับการพัฒนาระบบราชการ และคุณภาพการให้บริการแก่ประชาชน เพื่อใช้เป็นข้อมูลในการปรับปรุงและพัฒนาการทำงานผ่านทางช่องทางต่างๆ<br />􀂂 ในส่วนของสื่อมวลชนสามารถเข้ามามีส่วนร่วมได้เช่นกัน โดยเฉพาะการเผยแพร่ข้อมูลเกี่ยวกับความสำเร็จและ/หรือปัญหาอุปสรรคข้อขัดข้องในการปฏิบัติราชการและร่วมติดตามการทำงานของส่วนราชการ รวมทั้งเป็นสื่อกลางในการนำความคิดเห็นของประชาชนฝ่ายต่างๆ มานำ เสนอเพื่อประโยชน์ในการพัฒนาระบบราชการ<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6203823410725606710-75061710219410651?l=sub-admin1.blogspot.com' alt='' /></div>ชมรมผู้บริหารมัธยมพลัดถิ่นสระบุรีhttp://www.blogger.com/profile/15525528908019300328noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6203823410725606710.post-90475154486012295892008-12-04T20:26:00.000-08:002008-12-04T20:39:34.134-08:00<span style="color:#ffcc99;"><span style="color:#ccccff;">อำนาจหน้าที่ของสถานศึกษาที่เป็นนิติบุคคลตามที่ผู้บังคับบัญชามอบหมายให้ปฏิบัติราชการแทน</span><br /> หากจะพิจารณาถึงอำนาจหน้าที่ของผู้อำนวยการสถานศึกษาที่มีฐานะเป็นนิติบุคคลแล้วจะเห็นได้ว่าผู้อำนวยการสถานศึกษา จะมีฐานะเป็นผู้แทนของนิติบุคคลแต่ก็มิได้มีอำนาจหน้าที่เกี่ยวกับการบริหารจัดการสถานศึกษาอย่างกว้างขวางเช่นเดียวกับหัวหน้าส่วนราชการระดับกระทรวงทบวง กรม ทั้งนี้เพราะในระบบกฎหมายที่เกี่ยวข้องกับการบริหารราชการของไทยนั้น ให้ความไว้วางใจแก่หัวหน้าส่วนราชการในระดับกระทรวง ทบวง กรมที่จะใช้อำนาจหน้าที่ตามกฎหมายได้อย่าง กว้างขวาง เมื่อพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. ๒๕๔๖บัญญัติให้สถานศึกษาเป็นนิติบุคคล แต่มิได้แก้ไขปรับปรุงกฎหมายอื่น ๆ ให้ผู้บริหารสถานศึกษามีอำนาจหน้าที่ในการกระทำกิจกรรมต่าง ๆ ได้ เช่นเดียวกับหัวหน้าส่วนราชการในระดับ กระทรวงทบวง และ กรมด้วย จึงเป็นผลให้ผู้บริหารสถานศึกษายังไม่อาจบริหารจัดการสถานศึกษาให้มีความอิสระคล่องตัวและมีประสิทธิภาพได้อย่างแท้จริงเพราะอำนาจหน้าที่ในการบริหารจัดการในหลายเรื่องยังเป็นอำนาจหน้าที่ของหัวหน้าส่วนราชการในระดับกระทรวง ทบวง และกรมอยู่ หากจะให้สถานศึกษาบริหาร จัดการได้เองอย่างอิสระและคล่องตัวในเรื่องใด ก็จำเป็นต้องจัดให้มีการกระจายและมอบอำนาจในเรื่องนั้น ๆ ให้แก่ผู้บริหารสถานศึกษา ดังนั้น มาตรา ๔๔ และมาตรา ๔๕แห่งพระราชบัญญัติระเบียบบริหารราชการกระทรวงศึกษาธิการ พ.ศ. ๒๕๔๖ จึงได้บัญญัติเกี่ยวกับการกระจายอำนาจและ มอบอำนาจไว้ดังนี้<br />๑. <span style="color:#ccccff;">ปลัดกระทรวงศึกษาธิการ เลขาธิการสภาการศึกษา เลขาธิการคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานเลขาธิการคณะกรรมการการอุดมศึกษา และเลขาธิการคณะกรรมการการอาชีวศึกษา</span>จะต้องกระจายอำนาจการบริหารและการจัดการศึกษา ทั้งด้านวิชาการ งบประมาณ การบริหารงานบุคคล และการบริหารทั่วไป ไปยังคณะกรรมการเขตพื้นที่การศึกษา สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาและสถานศึกษาโดยตรง และหากเรื่องใดมีกฎหมายกำหนดให้เป็นอำนาจหน้าที่ของผู้ดำรงตำแหน่งดังกล่าวไว้เป็นการเฉพาะก็ให้ผู้ดำรงตำแหน่งดังกล่าวมอบอำนาจให้แก่ผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา หรือผู้อำนวยการสถานศึกษา ภายใต้หลักการบริหารงานการศึกษา ดังนี้<br />๑.๑ อำนาจหน้าที่ในการพิจารณาให้ความเห็นชอบเกี่ยวกับงบประมาณและการดำเนินการทางงบประมาณของผู้อำนวยการสถานศึกษาหรือผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่ การศึกษา รวมตลอดถึงหลักการการให้สถานศึกษาหรือสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามีอำนาจทำนิติกรรมสัญญาในวงเงิน งบประมาณที่ได้รับอนุมัติแล้ว<br />๑.๒ หลักเกณฑ์การพิจารณาความดีความชอบ การพัฒนา และดำเนินการทางวินัยกับข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษาโดยสัมพันธ์กับแนวทางที่กำหนดในกฎหมายว่าด้วยระเบียบข้าราชการครูแลบุคลากรทางการศึกษาการกระจายอำนาจและการมอบอำนาจดังกล่าว จะต้องปฏิบัติให้เป็นไปตามกฎกระทรวง<br />๒. <span style="color:#ccccff;">ปลัดกระทรวงศึกษาศึกษาธิการ เลขาธิการสภาการศึกษา เลขาธิการคณะกรรมการการ<br />ศึกษา ขั้นพื้นฐาน เลขาธิการคณะกรรมการการอุดมศึกษา และเลขาธิการคณะกรรมการการอาชีวศึกษา</span>ยังอาจกำหนดหลักเกณฑ์ให้หัวหน้าส่วนราชการในสังกัดมอบอำนาจในส่วนที่เกี่ยวกับภารกิจตนรับผิดชอบไปยังผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาและผู้อำนวยการสถานศึกษาในเขตพื้นที่การศึกษาโดยตรงก็ได้<br />๓<span style="color:#ccccff;">. ผู้อำนวยการสำนักบริหารงานในสังกัดสำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ และผู้อำนวยการสำนักบริหารงานในสังกัดสำนักงานคณะกรรมการต่าง ๆ</span> ก็อาจมอบอำนาจในส่วนที่เกี่ยวกับภารกิจที่ตนรับผิดชอบ หรือที่ได้รับมอบหมายตามระเบียบข้อบังคับต่าง ๆ จากสำนักงาน คณะกรรมการต่าง ๆ ไปยังผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา หรือผู้อำนวยการสถานศึกษา หรือ หัวหน้าหน่วยงานที่เรียกชื่ออย่างอื่นที่มีฐานะเทียบเท่าผู้อำนวยการสถานศึกษาโดยตรงทั้งนี้ โดยจะต้องไม่ขัดต่อนโยบายหรือการสั่งการของกระทรวง หรือคณะกรรมการต้นสังกัด<br /><span style="color:#ccccff;">๔. อำนาจในการสั่ง การอนุญาต การอนุมัติ การปฏิบัติราชการหรือการดำเนินการอื่น</span>ที่ผู้ดำรงตำแหน่งดังต่อไปนี้จะพึงปฏิบัติหรือดำเนินการตามกฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับ หรือคำสั่งใด หรือมติของคณะรัฐมนตรีในเรื่องใด ถ้ากฎหมาย ระเบียบ ข้อบังคับ หรือคำสั่งนั้น หรือมติของ คณะรัฐมนตรีในเรื่องนั้นมิได้กำหนดเรื่องการมอบอำนาจไว้เป็นอย่างอื่น หรือมิได้ห้ามเรื่องการมอบ อำนาจไว้ ผู้ดำรงตำแหน่งนั้นอาจมอบอำนาจให้ผู้ดำรงตำแหน่งอื่นปฏิบัติราชการแทนได้โดยคำนึงถึงความเป็นอิสระ การบริหารงานที่คล่องตัวในการจัดการศึกษาของสถานศึกษาและของสำนักงาน เขตพื้นที่การศึกษาที่บัญญัติในมาตรา ๔๔ (๑) และ (๒) ดังนี้<br /><span style="color:#33ccff;">๔.๑ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงศึกษาธิการอาจมอบอำนาจให้รัฐมนตรีช่วยว่าการกระทรวงศึกษาธิการ ปลัดกระทรวง เลขาธิการ หรือหัวหน้าส่วนราชการ</span>ซึ่งดำรงตำแหน่งเทียบเท่าอธิการบดีในสถานศึกษาของรัฐที่จัดการศึกษาระดับปริญญาในสังกัด หรือผู้ว่าราชการจังหวัด<br /><span style="color:#33ccff;">๔.๒ ปลัดกระทรวงอาจมอบอำนาจให้รองปลัดกระทรวง ผู้ช่วยปลัดกระทรวงหรือเลขาธิการ อธิการบดีในสถานศึกษาของรัฐที่จัดการศึกษาระดับปริญญาในสังกัด</span> หรือผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา หรือผู้อำนวยการสถานศึกษา หรือผู้ว่าราชการจังหวัด<br /><span style="color:#33ccff;">๔.๓ เลขาธิการ</span>อาจมอบอำนาจให้รองเลขาธิการ ผู้ช่วยเลขาธิการ อธิการบดีในสถานศึกษาของรัฐที่จัดการศึกษาระดับปริญญาในสังกัด ผู้อำนวยการสำนัก ผู้อำนวยการ สำนักบริหารงานหรือผู้ดำรงตำแหน่งเทียบเท่า ผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา หรือผู้อำนวยการสถานศึกษา หรือผู้ว่าราชการจังหวัด<br /><span style="color:#33ccff;">๔.๔ ผู้อำนวยการสำนัก ผู้อำนวยการสำนักบริหารงาน หรือผู้ดำรงตำแหน่งเทียบเท่า</span>อาจมอบอำนาจให้ผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา ผู้อำนวยการสถานศึกษา หรือผู้ดำรงตำแหน่งเทียบเท่า<br /><span style="color:#33ccff;">๔.๕ ผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา หรือผู้ดำรงตำแหน่งเทียบเท่า</span> อาจมอบอำนาจให้ข้าราชการในสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา หรือผู้อำนวยการสถานศึกษา หรือหัวหน้าหน่วยงานที่เรียกชื่ออย่างอื่นในเขตพื้นที่การศึกษาที่ตนรับผิดชอบได้ตามระเบียบที่เลขาธิการคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานกำหนด<br /><span style="color:#33ccff;">๔.๖ ผู้อำนวยการสถานศึกษาหรือผู้ดำรงตำแหน่งเทียบเท่า</span> อาจมอบอำนาจให้ข้าราชการในสถานศึกษาหรือในหน่วยงานที่เรียกชื่ออย่างอื่นได้ ตามระเบียบที่คณะกรรมการเขตพื้นที่การศึกษากำหนด<br />๔.๗ ผู้ดำรงตำแหน่ง (๔.๑) ถึง (๔.๖) อาจมอบอำนาจให้บุคคลอื่นได้ตามระเบียบที่คณะรัฐมนตรีกำหนด<br />๕. การมอบอำนาจให้ปฏิบัติราชการแทนนี้ต้องทำเป็นหนังสือ ซึ่งการทำเป็นหนังสือนั้นอาจจะทำเป็นคำสั่ง หรืออาจจะเป็นบันทึกสั่งการก็ได้<br />๖. คณะรัฐมนตรีก็อาจกำหนดให้มีการมอบอำนาจในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง ตลอดจนอาจมอบอำนาจให้ทำนิติกรรม ฟ้องคดี หรือดำเนินคดีแทนกระทรวงศึกษาธิการ สำนักงานปลัดกระทรวงศึกษาธิการ สำนักงานเลขาธิการสภาการศึกษา สำนักงานเลขาธิการคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน สำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา และสำนักงานคณะกรรมการการอุดมศึกษาได้หรืออาจกำหนดหลักเกณฑ์ วิธีการ หรือเงื่อนไขในการมอบอำนาจ ให้ผู้มอบอำนาจหรือผู้รับมอบอำนาจปฏิบัติก็ได้<br />๗. เมื่อมีการมอบอำนาจดังกล่าวข้างต้นแล้ว ผู้ที่ได้รับมอบอำนาจซึ่งได้แก่หัวหน้าสถานศึกษา และผู้ดำรงตำแหน่งอื่น ๆ มีหน้าที่ต้องรับมอบอำนาจ และปฏิบัติราชการตามที่ได้รับมอบอำนาจนั้น ตามวัตถุประสงค์ของการมอบอำนาจและให้เกิดผลดีแก่ทางราชการ จะปฏิเสธไม่รับมอบอำนาจหรือมอบอำนาจต่อให้แก่ผู้ดำรงตำแหน่งอื่นต่อไปไม่ได้ เว้นแต่เป็นกรณีการมอบอำนาจให้แก่ ผู้ว่าราชการจังหวัด ผู้ว่าราชการจังหวัดจะมอบอำนาจให้ผู้ดำรงตำแหน่งอื่นตามที่บัญญัติไว้ในกฎหมายว่าด้วยระเบียบบริหารราชการแผ่นดินก็ได้<br />ในเรื่องนี้จึงมีข้อสังเกตว่าหากผู้อำนวยการสถานศึกษาได้รับมอบอำนาจให้ปฏิบัติราชการในเรื่องใดแล้ว จะมอบอำนาจให้ข้าราชการในสถานศึกษาคนอื่นปฏิบัติราชการแทนตนอีกต่อหนึ่ง ไม่ได้ แต่อาจมอบหมายให้ดำเนินการต่าง ๆ โดยอยู่ในความรับผิดชอบ การสั่ง การอนุญาตอนุมัติ ของ ผู้อำนวยการสถานศึกษาในฐานะที่เป็นเจ้าหน้าที่ หรือเป็นผู้ใต้บังคับบัญชาได้<br />๘. ผู้มอบอำนาจยังต้องคำนึงถึงการอำนวยความสะดวกแก่ประชาชน ความรวดเร็วในการปฏิบัติราชการ กระจายความรับผิดชอบตามสภาพของตำแหน่งของผู้รับมอบอำนาจ ซึ่งผู้มอบยังมีหน้าที่กำกับ ติดตามผลการปฏิบัติราชการของผู้รับมอบอำนาจและมีอำนาจแนะนำและแก้ไขการปฏิบัติราชการของผู้รับมอบอำนาจได้ในการมอบอำนาจให้ผู้อำนวยการสถานศึกษาซึ่งเป็นผู้แทนของสถานศึกษาที่เป็นนิติบุคคลนี้ เห็นว่าเป็นดุลพินิจของผู้ดำรงตำแหน่งต่าง ๆ ซึ่งเป็นเจ้าของอำนาจที่จะมอบอำนาจให้ผู้อำนวยการสถานศึกษามากน้อยเพียงใดก็ได้แต่ต้องอยู่ภายในกรอบและหลักเกณฑ์ตามกฎกระทรวงว่าด้วยการกระจายอำนาจและการมอบอำนาจ การบริหารและการจัดการศึกษา ดังนั้น ในการมอบอำนาจนี้ผู้มอบอำนาจจะพิจารณาถึงความพร้อมและประสิทธิภาพของสถานศึกษาแต่ละแห่ง โดยอาจมอบอำนาจให้ไม่เท่ากันได้</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6203823410725606710-9047515448601229589?l=sub-admin1.blogspot.com' alt='' /></div>ชมรมผู้บริหารมัธยมพลัดถิ่นสระบุรีhttp://www.blogger.com/profile/15525528908019300328noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6203823410725606710.post-79674685748183660102008-11-28T07:24:00.000-08:002008-11-28T07:40:48.455-08:00<span style="color:#ffcc66;">เล็กๆน้อยๆ ได้จากผู้มีประสบการณ์การสอบซึ่งปัจจุบัน ท่านเป็นผอ.เขตฯแล้ว(ขอสงวนนามครับ)</span><br /><span style="color:#999900;">รวมถึงได้พูดคุยกับท่านรองผอ.เขตที่เคยไปสอบผอ.เขต ซึ่งบางท่านสอบได้แต่ไม่ได้บรรจุ ได้แนวทางการอ่านหนังสือเตรียมสอบ ดังนี้<br />1.<span style="color:#33ccff;">เรื่องที่ควรอ่านและจดจำ คือ หลักสูตรที่กำหนดไว้ให้อ่านในประกาศ</span> ได้แก่ กฎหมาย ระเบียบการ ข้อหารือของหน่วยงานซึ่งหน่วยงานที่เกี่ยวข้องตอบเป็นเฉพาะที่ปฏิบัติแล้วมีปัญหา โดยเฉพาะที่เกี่ยวกับหน่วยงานราชการอื่น อาทิ กระทรวงการคลัง กระทรวงการต่างประเทศ กระทรวงมหาดไทย หรือแม้แต่ในสำนักของศธ. เอง เช่น กคศ กฎหมายเกี่ยวกับคดีความ คดีละเมิด โดยเฉพาะเกี่ยวกับผู้บริหารหน่วยงานโดยตรง กฎหมายทางการศึกษา พรบ.ครูฯ พรบ.แบ่งส่วนราชการในกระทรวง หน่วยงาน ,พรบ.ลูกเสือ พรบ.เอกชน พรบ.กศน. พรบ.ครู ที่ปรับปรุงเปลี่ยนแปลง2551 เรื่องวินัยและการรักษาวินัย สรุปคือ ต้องรู้หลักกฎหมายครู (รัฐธรรมนูญ ไม่ค่อยถามถึง เรื่องที่ไม่ค่อยออก สอบมา 3 รอบ คือ การเชิญธง ระเบียบการแต่งกายของข้าราชการ)<br />2.<span style="color:#33ccff;">เรื่องงานในหน้าที่ที่ต้องปฏิบัติในฐานะผอ.เขต และผอ.โรงเรียน</span>อันเกี่ยวข้องกับงานในฐานะการบริการประชาชน ต้องตอบให้เป็นไปตามกฎหมาย น่าจะหมายถึง พรก.ว่าด้วยการบริหารกิจการบ้านเมืองที่ดี<br />3.<span style="color:#33ccff;">ข่าวสารบ้านเมือง ณ วันเวลาที่ใกล้วันจะสอบ</span> ต้องอ่านหนังสือพิมพ์ สกรุปข่าว ดูทีวี แล้วสังเคราะห์ความคิด ไปตอบคำถาม<br /><span style="color:#cc9933;">ตัวอย่างคำถาม ซึ่งมักจะเล่นวลีเสมอ ต้องคิดให้ดีๆ ก่อนตอบ<br /></span><span style="color:#ccccff;">1.การแบ่งกลุ่มงานในเขต</span> เป็นอย่างไรบ้าง ใครเป็นผู้กำหนด (ประกาศเป็นกฎกระทรวงหรือเปล่า?)<br /><span style="color:#ccccff;">2.การแบ่งกลุ่มงานในโรงเรียน</span> งานใดอยู่ในกลุ่มงานไหน เช่น งานระดมทรัพยากร อยู่กลุ่มงานไหน งานรับนักเรียน งานสำมะโนนักเรียน งานขยายชั้นเรียน<br /><span style="color:#ccccff;">3.กรรมการเขตพื้นที่ฯ /กรรมการสถานศึกษาขั้นพื้นฐาน</span> (องค์คณะบุคคล)/อกคศ.มีจำนวนเท่าใด มาจากส่วนไหนบ้าง กรรมการที่มาจากอปท. เป็นระดับผู้บริหารหรือตัวแทน ฯลฯ เป็นต้น<br /><span style="color:#ccccff;">4.หลักสูตรสถานศึกษา</span> หลักสูตรแกนกลาง 51(อันนี้ใหม่มากต้องอ่านทำความเข้าใจ ตอนยังไม่ประกาศใช้ก็ออกแล้ว ต้องอ่านแล้วเปรียบเทียบกับฉบับเก่าด้วย) คิดเวลาเรียน ผลการเรียนเป็นหน่วยกิต วัดผลตามหลักสูตรเป็นอย่างไร แต่ละช่วงชั้นที่กำหนดไว้ ใช้ปีการศึกษาไหน<br /><span style="color:#ccccff;">5.การบริหารการเงินและสินทรัพย์</span> งานพัสดุออกมาก ถามแม้กระทั่งการแต่งตั้งกรรมการตรวจรับ 1 คน ตรวจรับเท่าไหร่ ครูผู้ช่วย พนักงานบริการ พนักงานราชการ นักการภารโรง ตรวจรับได้หรือไม่ ราคาคอมพิวเตอร์ที่จัดเป็นครุภัณฑ์ ต้องมีราคา 20,000 บาท แต่ราคาครุภัณฑ์เริ่มต้นที่ 5,000 บาท ประมาณนี้ กรณีศึกษาเกี่ยวกับค่าปรับงานจ้างต่างๆ การนับวัน การคิดเงินค่าปรับ บางข้อก็ถามถึงว่าอะไรเป็นครุภัณฑ์ โดยกำหนดสเปคให้เราวินิจฉัย<br /><span style="color:#ccccff;">6.เรื่องอื่นๆที่ง่ายๆ เช่นคุณธรรมพื้นฐาน 8 ประการ</span>มีอะไร จำนวนนักเรียนที่จัดต่อห้องเรียนในแต่ละระดับ ใครเป็นผู้อนุมัติให้จัดห้องเรียนห้องละเท่าไหร่ ใครเป็นผู้อนุมัติการจัดซื้อจัดจ้าง การนับเวลาราชการเพื่อการเลื่อนวิทยฐานะ การนับวันเกษียณ (2 ต.ค.นะ ถึงจะเกษียณปีงบประมาณต่อไปได้ ไม่ใช่1 ต.ค. ) อัตราครูต่อจำนวนนักเรียน การแต่งตั้งครูผู้ช่วย ครู คศ.1 ทำอย่างไร<br /><span style="color:#ccccff;">7.การกระจายอำนาจ</span> โรงเรียนนิติบุคคล ทำอะไรได้บ้าง มีอะไรที่ต้องดำเนินการผ่านกรรมการชุดต่างๆ ในด้านการบริหารวิชาการ บุคคล บริหารทั่วไปและงบประมาณ<br /><span style="color:#ccccff;">8.งานบริหารบุคคล</span> (ออกมากๆๆๆ) การแต่งตั้ง ครูผู้ช่วยเป็นคศ. 1 นับวันไหน การลาป่วย ลากิจ ลาพักผ่อน การลาศึกษาต่อได้รับเงินหรือไม่ได้รับเงินเดือนมีเงื่อนไขอะไร มีส่วนเกี่ยวพันกับการเลื่อนวิทยฐานะและการส่งผลงานทางวิชาการ (นับวัน ) เป็นอำนาจของใคร ใครเป็นผู้อนุญาต การเออรี่ การบรรจุเครื่องราชอิสริยาภรณ์ การขอ การประดับสายสะพาย เขาจะหลอกภาม ว่าประดับสายสะพายสายแรกได้ตอนประกาศในราชกิจจาหรือเมื่อได้รับพระราชทานเครื่องราช คำตอบคือ ตั้งแต่วันที่ 5 ธันวาคม ของปีที่ได้รับ งานวินัย ส่งเสริมวินัยของข้าราชการ<br /><span style="color:#ccccff;">9.งานของศึกษานิเทศก์</span> มีอะไรบ้าง เกี่ยวกับงานของโรงเรียนตรงไหน<br /><span style="color:#ccccff;">10.งานแผนงาน</span> ที่เกี่ยวกับโรงเรียน การของบประมาณ<br /><span style="color:#ccccff;">11.เรื่องอื่นๆ ที่เกี่ยวข้องกับครู เช่น เรื่องใบประกอบวิชาชีพ</span> จำนวนเงินที่ปรับ มากที่สุด น้อยที่สุด , การทำลายเอกสาร มีข้าราชการระดับใด เป็นประธาน กฎหมายมาตราต่าง ๆ ให้จำให้ดี โรงเรียนเอกชนผอ.เขตตั้ง,คุม ได้ตามพรบ.ร.ร.เอกชน กศน. การศึกษาพิเศษ แต่ละอย่างมีลักษณะการบริหาร จัดการ อย่างไร<br />สุดท้าย คือ <span style="color:#ffcc00;">งานบุคคล</span> มักเอาข้อหารือ มาเป็นคำถาม ให้ค้นหาในเวป สพฐ / ศธ / กรมบัญชีกลาง ,กรณีศึกษาเกี่ยวกับคดีความทางแพ่ง ทางวินัย การเงินและพัสดุ และกฎหมายอื่น เช่นกฎหมายเลือกตั้ง อปท. จำนวนตัวเลขต่างๆ ระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน การสร้างเสริมวินัยเชิงบวก และสุดท้ายจริงๆ ผู้ตอบคำถาม ต้องใช้สติปัญญาและไหวพริบ(ผสมสมรรถนะผู้บริหาร-เหมือนข้อสอบภาค ก ผู้บริหารสถานศึกษา(คนจะตกเยอะโดยไม่รู้ตัว นึกเอาเองว่าตัวเองตอบถูก)(ฮา...) ดูเจตนารมณ์ของผู้ออกข้อสอบว่าเขาถาม Main Idea ใด และอย่าด่วนตัดสินในการตอบ(ความสะเพร่า)(ไม่ฮา..) เพราะบางทีอักขระหรือคำ เพียงหนึ่งเดียว ทำให้ความหมายเปลี่ยน </span><br /><span style="color:#999900;">.......................................<span style="color:#ffcccc;">ด้วยรักและศรัทธา</span>.....<br /></span><br /><br /><span style="color:#999900;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6203823410725606710-7967468574818366010?l=sub-admin1.blogspot.com' alt='' /></div>ชมรมผู้บริหารมัธยมพลัดถิ่นสระบุรีhttp://www.blogger.com/profile/15525528908019300328noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6203823410725606710.post-9318643997835648402008-11-24T23:25:00.000-08:002008-11-24T23:56:34.356-08:00<span style="color:#6633ff;"><span style="color:#ffcccc;">การบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน</span> <span style="color:#ffcccc;">(SBM)<br /></span><span style="color:#ffcc99;">ความเป็นมา<br /></span><span style="color:#666600;">การบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานเป็นแนวคิดในการบริหารโรงเรียนที่ริเริ่มใน ประเทศสหรัฐอเมริกาในช่วงทศวรรษที่ 1980 แล้วแพร่หลายไปยังประเทศอื่น แนวความคิดนี้มีความเชื่อมโยงกับการปฏิรูปการศึกษาและการกระจายอำนาจทางการศึกษา ซึ่งเกิดจากความไม่พอใจของผู้เกี่ยวข้องกับระบบการบริหารจัดการศึกษาของรัฐ มีการศึกษาและผลักดันให้เกิดนโยบายที่ชัดเจนและต่อเนื่องปัจจุบันมีการบริหารโดยใช้ โรงเรียนเป็นฐานครอบคลุมทั่วประเทศสหรัฐอเมริกาแพร่หลายไปยังประเทศอื่น ๆ รวมทั้งกำลังจะถูกนำมาใช้ในประเทศไทยตามสาระบัญญัติของพระราชบัญญัติการศึกษา แห่งชาติพ.ศ.2542 มาตรา 40 ตั้งแต่เดือนสิงหาคมพ.ศ.2545 เป็นต้นไป </span></span><br /><span style="color:#6633ff;"><span style="color:#ffcc99;">แนวความคิดพื้นฐาน</span><br /><span style="color:#666600;">แนวคิดเรื่องการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานนั้นได้รับอิทธิพลมาจากกระแส การเปลี่ยนแปลงของโลกธุรกิจอุตสาหกรรมที่ประสบความสำเร็จจาก หลักการ วิธีการ และกลยุทธ์ในการทำให้องค์การมีประสิทธิภาพและมีประสิทธิผล ผลการปฏิบัติงานมีคุณภาพ สร้างกำไรและสร้างความพึงพอใจแก่ลูกค้าและผู้เกี่ยวข้องยิ่งขึ้นความสำเร็จดังกล่าวนี้ทำให้ ประชาชนและผู้เกี่ยวข้องเห็นว่าการพัฒนาคุณภาพการศึกษาให้ดีขึ้นนั้น ต้องปรับกระบวนการ และวิธีการที่เคยเน้นแต่เรื่องการเรียนการสอนปรับไปสู่การบริหารโดยการกระจายอำนาจไปยัง โรงเรียนที่เป็นหน่วยปฏิบัติและให้มีส่วนเกี่ยวข้องได้มีส่วนร่วมในการบริหารและจัดการศึกษา อย่างแท้จริง<br /></span><span style="color:#ffcc99;">ความหมาย<br /></span><span style="color:#666600;">จากการประมวลแนวความคิดของนักวิชาการและองค์การต่าง ๆ จำนวนมาก อาจสรุปได้ว่าการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานเป็นกลยุทธ์ในการปรับปรุงการศึกษา โดยเปลี่ยนอำนาจหน้าที่ในการตัดสินใจจากส่วนกลางไปยังแต่ละโรงเรียน โดยให้คณะกรรมการโรงเรียน (School Council หรือ School Board) ซึ่งประกอบด้วย ผู้ปกครอง ครู สมาชิกในชุมชน ผู้ทรงคุณวุฒิ ศิษย์เก่า และผู้บริหารโรงเรียน (บางโรงเรียนมีตัวแทนนักเรียนเป็นกรรมการด้วย) ได้มีอำนาจในการบริหารจัดการศึกษา ในโรงเรียน มีหน้าที่และความรับผิดชอบในการตัดสินใจที่เกี่ยวข้องกับงบประมาณ บุคลากร และวิชาการ โดยให้เป็นไปตามความต้องการของนักเรียน ผู้ปกครองและชุมชน<br /><strong><span style="color:#ffcc99;"></span></strong></span><span style="color:#ffcc99;"><strong>หลักการ<br /></strong></span><span style="color:#666600;">หลักการสำคัญในการบริหารแบบ (School-Based Management) โดยทั่วไป ได้แก่<br /><span style="color:#999900;">1) หลักการกระจายอำนาจ (Decentralization)</span> ซึ่งเป็นการกระจายอำนาจการจัดการ ศึกษาจากกระทรวงและส่วนกลางไปยังสถานศึกษาให้มากที่สุด โดยมีความเชื่อว่าโรงเรียนเป็น หน่วยสำคัญในการเปลี่ยนแปลงและพัฒนาการศึกษาเด็ก<br /><span style="color:#999900;">2) หลักการมีส่วนร่วม (Participation or Collaboration or Involvement)</span> เปิดโอกาส ให้ผู้เกี่ยวข้องและผู้มีส่วนได้ส่วนเสียได้มีส่วนร่วมในการบริหาร ตัดสินใจ และร่วมจัดการศึกษา ทั้งครูผู้ปกครองตัวแทนศิษย์เก่าและตัวแทนนักเรียนการที่บุคคลมีส่วนร่วมในการจัดการศึกษา จะเกิดความรู้สึกเป็นเจ้าของและจะรับผิดชอบในการจัดการศึกษามากขึ้น<br /><span style="color:#999900;">3) หลักการคืนอำนาจจัดการศึกษาให้ประชาชน </span></span><span style="color:#666600;"><span style="color:#999900;">(Return Power to People)</span> ในอดีตการจัดการศึกษาจะทำหลากหลายทั้งวัดและองค์กรในท้องถิ่นเป็นผู้ดำเนินการ ต่อมามีการร่วมการจัดการศึกษาไปให้กระทรวงศึกษาธิการ เพื่อให้เกิดเอกภาพและมาตรฐาน ทางการศึกษา แต่เมื่อประชากรเพิ่มขึ้น ความเจริญต่าง ๆ ก้าวไปอย่างรวดเร็ว การจัดการศึกษา โดยส่วนกลางเริ่มมีข้อจำกัดเกิดความล่าช้าและไม่สนองความต้องการของผู้เรียนและชุมชน อย่างแท้จริง จึงต้องมีการคืนอำนาจให้ท้องถิ่นและประชาชนได้จัดการศึกษาเองอีกครั้ง<br /><span style="color:#999900;">4) หลักการบริหารตนเอง (Self-managing)</span> ในระบบการศึกษาทั่วไป มักจะกำหนด ให้โรงเรียนเป็นหน่วยปฏิบัติตามนโยบายของส่วนกลาง โรงเรียนไม่มีอำนาจอย่างแท้จริง สำหรับการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานนั้นไม่ได้ปฏิเสธเรื่องการทำงานให้บรรลุเป้าหมาย และนโยบายของส่วนรวม แต่มีความเชื่อว่าวิธีการทำงานให้บรรลุเป้าหมายนั้นทำได้หลายวิธี การที่ส่วนกลางทำหน้าที่เพียงกำหนดนโยบายและเป้าหมายแล้วปล่อยให้โรงเรียนมีระบบ การบริหารด้วยตนเอง โดยให้โรงเรียนมีอำนาจหน้าที่และความรับผิดชอบในการดำเนินงาน ซึ่งอาจดำเนินการได้หลากหลายด้วยวิธีการที่แตกต่างกัน แล้วแต่ความพร้อมและสถานการณ์ ของโรงเรียนผลที่ได้น่าจะมีประสิทธิภาพสูงกว่าเดิมที่ทุกอย่างกำหนดมาจากส่วนกลาง ไม่ว่าจะโดยทางตรงหรือทางอ้อม<br /><span style="color:#999900;">5) หลักการตรวจสอบและถ่วงดุล (Check and Balance)</span> ส่วนกลางมีหน้าที่กำหนด นโยบายและควบคุมมาตราฐาน มีองค์กรอิสระทำหน้าที่ตรวจสอบคุณภาพการบริหารและ การจัดการศึกษาเพื่อให้มีคุณภาพและมาตรฐานเป็นไปตามกำหนดและมาตรฐานเป็นไปตามกำหนด และเป็นไปตามนโยบายของชาติ จากหลักการดังกล่าวทำให้เกิดความเชื่อมั่นว่าการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน จะเป็นการบริหารงานที่ทำให้เกิดประสิทธิภาพและประสิทธิผลมากกว่ารูปแบบการจัดการศึกษา ที่ผ่านมา<br /></span><span style="color:#ffcc99;">รูปแบบการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน<br /></span><span style="color:#666600;">จากการศึกษาพบว่า มีรูปแบบที่สำคัญอย่างน้อย 4 รูปแบบ ได้แก่<br /><span style="color:#cc9933;">1) รูปแบบที่มีผู้บริหารโรงเรียนเป็นหลัก </span></span><span style="color:#666600;"><span style="color:#cc9933;">(Administration Control SBM)</span> ผู้บริหารเป็นประธานคณะกรรมการ ส่วนกรรมการอื่น ๆ ได้จากการเลือกตั้งหรือคัดเลือกจาก กลุ่มผู้ปกครอง ครู และชุมชน คณะกรรมการมีบทบาทให้คำปรึกษาแต่อำนาจการ ตัดสินใจยังคงอยู่ที่ผู้บริหารโรงเรียน<br /><span style="color:#cc9933;">2) รูปแบบที่มีครูเป็นหลัก (Professional Control SBM)</span> เกิดจากแนวคิดที่ว่า ครูเป็นผู้ใกล้ชิดนักเรียนมากที่สุดย่อมรู้ปัญหาได้ดีกว่าและสามารถแก้ปัญหาได้ตรงจุด ตัวแทนคณะครูจะมีสัดส่วนมากที่สุดในคณะกรรมการโรงเรียน ผู้บริหารยังเป็นประธาน คณะกรรมการโรงเรียนบทบาทของคณะกรรมการโรงเรียนเป็นคณะกรรมการบริหาร<br /><span style="color:#cc9933;">3) รูปแบบที่ชุมชนมีบทบาทหลัก (Community Control SBM)</span> แนวคิดสำคัญ คือ การจัดการศึกษาควรตอบสนองความต้องการและค่านิยมของผู้ปกครองและชุมชนมากที่สุด ตัวแทนของผู้ปกครอง และชุมชนจึงมีสัดส่วนในคณะกรรมการโรงเรียนมากที่สุด ตัวแทนผู้ปกครองและชุมชนเป็นประธานคณะกรรมการโดยมีผู้บริหารโรงเรียนเป็นกรรมการ และเลขานุการ บทบาท หน้าที่ของคณะกรรมการ โรงเรียนเป็นคณะกรรมการบริหาร<br /><span style="color:#cc9933;">4) รูปแบบที่ครูและชุมชนมีบทบาทหลัก (Professional Community Control SBM)</span> แนวคิดเรื่องนี้เชื่อว่าทั้งครูและผู้ปกครองต่างมีความสำคัญในการจัดการศึกษาให้แก่เด็ก เนื่องจากทั้ง2กลุ่มต่างอยู่ใกล้ชิดนักเรียนมากที่สุดรับรู้ปัญหาและความต้องการได้ดีที่สุดสัดส่วน ของครูและผู้ปกครอง (ชุมชน) ในคณะกรรมการโรงเรียนจะมีเท่า ๆ กันแต่มากกว่าตัวแทน กลุ่มอื่น ๆ ผู้บริหารโรงเรียนเป็นประธานบทบาทหน้าที่ของคณะกรรมการโรงเรียนเป็น คณะกรรมการบริหาร<br /></span><span style="color:#ffcc99;">แนวทางการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานในประเทศไทย<br /></span><span style="color:#666600;"><span style="color:#ffcc99;">1) หลักการ</span><br />หลักการพื้นฐานในการกำหนดรูปแบบการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐาน ได้แก่<br />1)หลักการกระจายอำนาจ</span></span><br /><span style="color:#6633ff;"><span style="color:#666600;">2)หลักการมีส่วนร่วม</span></span><br /><span style="color:#6633ff;"><span style="color:#666600;">3)หลักการคืนอำนาจจัดการศึกษา ให้ประชาชน</span></span><br /><span style="color:#6633ff;"><span style="color:#666600;">4) หลักการบริหารตนเอง </span></span><br /><span style="color:#6633ff;"><span style="color:#666600;">5) หลักการตรวจสอบและถ่วงดุล</span></span><span style="color:#666600;"><br /></span><span style="color:#6633ff;"><span style="color:#666600;"><span style="color:#ffcccc;">2) รูปแบบที่เหมาะสมกับริบทและกฎหมายการศึกษาของไทยในปัจจุบัน</span> คือ รูปแบบการบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานที่มีชุมชนเป็นหลัก </span><span style="color:#666600;">(Community Control SBM) คณะกรรมการสถานศึกษาประกอบด้วยกรรมการที่เป็นตัวแทนจากกลุ่มต่างๆ 6 กลุ่ม ได้แก่ผู้แทนผู้ปกครอง ผู้แทนครู ผู้แทนองค์กรชุมชน ผู้แทนองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ผู้แทนศิษย์เก่าของสถานศึกษา ผู้ทรงคุณวุฒิ กลุ่มละไม่น้อยกว่า 2 คน และมีจำนวนเท่า ๆ กัน ให้คณะกรรมการสถานศึกษาเลือกกรรมการคนหนึ่งมีจำนวนเท่า ๆ กัน ให้คณะกรรมการสถานศึกษาเลือกกรรมการคนหนึ่งเป็นประธาน และอีกคนหนึ่งเป็น รองประธาน โดยผู้บริหารสถานศึกษาเป็นกรรมการและเลขานุการ โดยตำแหน่ง สำหรับจำนวนคณะกรรมการสถานศึกษาควรอยู่ในดุลพินิจและขึ้นอยู่กับขนาดของโรงเรียน ซึ่งควรอยู่ระหว่าง 13-19 คน คณะกรรมการมีวาระการทำงาน 2 ปี และอาจได้รับการแต่งตั้งอีกได้<br /><span style="color:#ffcccc;">3) วิธีการได้มา</span><br />สถานศึกษาแต่งตั้งคณะกรรมการชุดหนึ่ง ทำหน้าที่สรรหากรรมการที่เป็นผู้แทนจาก กลุ่มบุคคลต่างๆทั้ง 6 กลุ่มทั้งนี้อาจทำได้โดยการเลือกตั้งหรือการสรรหาและแต่งตั้งแล้ว แต่ความเหมาะสมเมื่อได้รายชื่อผู้สมควรได้รับการแต่งตั้งแล้วผู้บริหารสถานศึกษาเสนอให้ผู้อำนวยการสำนักงานการศึกษา ศาสนา และวัฒนธรรม เขตพื้นที่การศึกษาเป็นผู้แต่งตั้ง<br /><span style="color:#ffcccc;">4) บทบาทหน้าที่</span><br />ให้คณะกรรมการสถานศึกษามีบทบาทหน้าที่และความรับผิดชอบ ทั้งการเป็นคณะกรรมการบริหารสถานศึกษาและการเป็นที่ปรึกษาแก่ผู้บริหารสถานศึกษา โดยให้มีบทบาทหน้าที่ทั่วไปบทบาทหน้าที่ในการบริหารสถานศึกษาทั้งด้านวิชาการบุคลากร ธุรการ งบประมาณ อาคารสถานที่ บริการ แผนงานและโครงการ ศาสนา และวัฒนธรรม<br /><span style="color:#ffcccc;">กลยุทธ์ในการนำรูปแบบบริหารโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานไปปฏิบัติ</span> กลยุทธ์สำคัญ ได้แก่ </span></span><br /><span style="color:#6633ff;"><span style="color:#666600;">1) การประชาสัมพันธ์ </span></span><br /><span style="color:#6633ff;"><span style="color:#666600;">2) กำหนดบทบาทหน้าที่ของคณะกรรมการ สถานศึกษาให้ชัดเจน </span></span><br /><span style="color:#6633ff;"><span style="color:#666600;">3)การสรรหาและการคัดเลือกคณะกรรมการสถานศึกษา<br />4)การพัฒนาคณะกรรมการสถานศึกษา</span></span><br /><span style="color:#6633ff;"><span style="color:#666600;">5)การสนับสนุนให้บุคลากรในสถานศึกษาร่วมปฏิบัติ งานกับคณะกรรมการสถานศึกษา </span></span><br /><span style="color:#6633ff;"><span style="color:#666600;">6) การสร้างเครือข่ายคณะกรรมการสถานศึกษา<br />7)การกำหนดมาตรฐานการดำเนินงานของคณะกรรมการสถานศึกษา<br />8) พิจารณาให้สวัสดิการ บริการและสิทธิพิเศษแก่คณะกรรมการสถานศึกษา<br /><span style="color:#ffcccc;">ข้อเสนอแนะเชิงนโยบาย<br /></span>1) สถานศึกษาควรใช้หลักการบริหาร 2 ประการ คือ หลักการบริหารตนเอง (Self-Management) ให้สถานศึกษามีอิสระในการบริหารจัดการ และหลักธรรมาภิบาล (GoodGovernance)ให้มีการบริหารจัดการที่ดียึดคุณธรรมโปร่งใสและสนองประโยชน์ต่อองค์การชุมชนและประเทศชาติ<br />2) ควรเตรียมความพร้อมด้านระบบและบุคลากรมีการจัดระบบบริหารที่มีประสิทธิภาพ มีการเตรียมความพร้อมแก่ผู้บริหารโรงเรียน ครู และประชาชนให้มีความรู้ ความสามารถในการจัดการก่อนทำหน้าที่คณะกรรมการสถานศึกษา<br />3) ควรดำเนินโครงการนำร่องการบริหารจัดการในระดับเขตพื้นที่การศึกษา และระดับสถานศึกษาโดยเน้นการกระจายอำนาการศึกษาและการบริหารแบบ </span><span style="color:#666600;">SBM ควรกำหนดบทบาทหน้าที่ระเบียบและแนวปฏิบัติต่าง ๆ โดยละเอียดในกฎกระทรวงและ กฎหมายที่เกี่ยวข้องก่อนที่สถานศึกษาต่างๆจะนำรูปแบบการบริหารแบบ SBM ไปใช้ </span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6203823410725606710-931864399783564840?l=sub-admin1.blogspot.com' alt='' /></div>ชมรมผู้บริหารมัธยมพลัดถิ่นสระบุรีhttp://www.blogger.com/profile/15525528908019300328noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6203823410725606710.post-9978663836463704252008-11-22T02:55:00.000-08:002008-11-28T20:01:01.626-08:00<span style="color:#999900;"><span style="color:#cc66cc;">การทำงานเป็นทีม</span><br />การทำงานเป็นทีมเป็นวิธีที่ดีในการดึงขีดความสามารถของบุคคลมาใช้ ทีมที่มีสมรรถนะการทำงานสูงต้องมีความเชื่อถือ ไว้วางใจซึ่งกันและกันในระหว่างสมาชิกของทีม โดยมีองค์ประกอบพื้นฐานของแนวความคิดเกี่ยวกับความไว้วางใจ 5 ประการ ดังนี้<br /><span style="color:#cc66cc;">ความไว้วางใจ(trust)<br /></span>1.ความซื่อสัตย์ (Integrity)<br />2.ความสามารถ(Competence)<br />3.ความคงเส้นคงวา(Consistency)<br />4.ความจงรักภักดี(Loyalty)<br />5.เปิดเผย(Openness)<br />แสดงทัศนะของความเชื่อถือไว้วางใจ (Dimensions Of trust) (Robbins. 1996 : 356)<br />1. ความซื่อสัตย์ (Integrity) : ความซื่อสัตย์และความจริงใจ<br />2. ความสามารถ (Competence) : ความรู้และทักษะทางเทคนิคและการสื่อสารระหว่างบุคคล<br />3. ความคงเส้นคงวา (Consistency) : ความไว้วางใจได้ ความสามารถคาดคะเนได้ ความสามารถในการใช้วิจารณญาณที่ดีในสถานการณ์ต่าง ๆ<br />4. ความจงรักภักดี (Loyalty) : ความเต็มใจที่จะปกป้องและช่วยเหลือบุคคลใดบุคคลหนึ่ง</span><br /><span style="color:#999900;">5. ความเป็นคนเปิดเผย (Openness) : ความเต็มใจที่จะแลกเปลี่ยนความคิดและข่าวสารข้อมูลอย่างเต็มที่<br />ทัศนะ 5 ประการนี้มีการจัดลำดับความสำคัญโดย (1) ความซื่อสัตย์จะมีความสำคัญมากกว่าความสามารถ (2) ความสามารถจะมีความสำคัญมากกว่า ความจงรักภักดี (3) ความจงรักภักดีจะมีความสำคัญมากกว่าความคงเส้นคงวา (4) ความคงเส้นคงวามีความสำคัญมากกว่าความเป็นคน เปิดเผย ความซื่อสัตย์และความสามารถเป็นสิ่งสำคัญสุด เพื่อการตัดสินใจเลือกบุคคลที่มีความเชื่อถือไว้วางใจในใครคนใดคนหนึ่ง ความซื่อสัตย์ดูเหมือนจะถูกให้คะแนนสูงสุด เพราะว่าคนที่ปราศจากการรับรู้ในระบบคุณธรรมและไม่มีพื้นฐานแห่งความซื่อสัตย์แล้วก็จะไม่เกิดความเชื่อถือไว้วางใจต่อกัน<br /><span style="color:#cc66cc;">แล้วจะสร้างความเชื่อถือไว้วางใจได้อย่างไร (How do you build trust ? )<br /></span><span style="color:#cc66cc;">แนวทางการสร้างความเชื่อถือไว้วางใจในทีมงาน สามารถกระทำได้ ดังนี้<br /></span>1. การให้บุคคลอื่นได้รู้ว่าท่านให้ความสนใจในสิ่งที่เขาสนใจ<br />2. การทำงานเป็นทีม ให้การสนับสนุน ตลอดจนใช้คำพูดและการกระทำปกป้องทีมงานและสมาชิกในทีมงาน ซึ่งสิ่งนี้จะเป็นการแสดงถึงความเป็นหนึ่งเดียวกันของทีมงาน<br />3. การเป็นคนเปิดเผย จะนำไปสู่ความไว้วางใจซึ่งกันและกันเป็นการสร้างความเชื่อมั่นให้เกิดขึ้นดังนั้นจึงควรอธิบายการตัดสินใจอย่างซื่อตรงและเปิดเผยเกี่ยวกับปัญหาต่าง ๆ ข้อมูลต่าง ๆ เพื่อจะได้ร่วมกันระดมความคิด (Brain storming) เพื่อหาทางแก้ไขที่เหมาะสมต่อไป<br />4. มีความยุติธรรม ก่อนการตัดสินใจหรือกระทำการใด ๆ พึงพิจารณาว่าคนอื่น ๆ จะรับรู้หรือรู้สึกว่ามีความยุติธรรมหรือไม่ ให้ความยุติธรรมในการประเมินผลโดยยึดหลักความเสมอภาคหรือความเป็นธรรมในการให้รางวัล<br />5. พูดตรงตามความรู้สึกของตนเอง การพูดอย่างจริงใจจะทำให้เกิดความเคารพผู้พูดมากขึ้น<br />6. แสดงความคงเส้นคงวาในคุณค่าอันเป็นพื้นฐานซึ่งนำไปสู่การตัดสินใจ ใช้เวลาคิดเกี่ยวกับสิ่งที่เป็นคุณค่าและเป็นที่เชื่อถือแล้วนำมาเป็นเครื่องชี้การตัดสินใจโดยต้องรู้ถึงความประสงค์ แล้ววางโครงการซึ่งจะนำไปสู่ความเชื่อถือความไว้วางใจ<br />7. สร้างความเชื่อมั่น โดยการปฏิบัติตนให้เป็นที่เชื่อถือและไว้วางใจจากบุคคลในทีมงาน และเป็นตัวอย่างที่ดีให้กันและกัน<br />8. แสดงให้เห็นถึงความสามารถ ทำให้คนอื่นมีความชื่นชมและความเคารพนับถือโดยการแสดงให้เห็นถึงความสามารถด้านอาชีพและเทคนิคต่าง ๆ ความรู้สึกที่ดีต่อธุรกิจ ให้ความสนใจในการพัฒนาการสื่อสาร การสร้างทีมงาน และทักษะการสรางความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล<br />การทำงานเพื่อให้เกิดการทำงานร่วมกันเป็นทีมงานนั้นต้องอาศัยความร่วมมือของทุกคนในทีมงาน มีการให้ข้อมูลแก่กันและกัน รวมถึงต้องเผชิญกับความแตกต่างของแต่ละคนด้วยไม่ว่าจะเป็น ในด้าน อุปนิสัย ทัศนคติ ความสนใจ และการแสดงออก ของแต่ละคน<br /> ในทุกวันของการทำงานดูเหมือนว่ามีการทำงานเป็น “ทีมงาน” แต่จริง ๆ แล้วอาจเป็นเพียง “กลุ่มงาน” เท่านั้น<br /><span style="color:#9999ff;"> แล้วทีมงานกับกลุ่มงานแตกต่างกันอย่างไร (Teams VS Groups : What is the difference ?)<br /></span><span style="color:#cc66cc;">กลุ่มงาน (Work group)</span> คือ กลุ่มซึ่งมีกิจกรรมระหว่างกันเพื่อใช้ข้อมูลร่วมกันในการ ตัดสินใจช่วยเหลือให้สมาชิกแต่ละคนทำงานภายในขอบข่ายที่เขารับผิดชอบ<br />กลุ่มงานไม่จำเป็นต้องใช้ความพยายามในการทำงานร่วมกัน ดังนั้นจึงมีลักษณะคล้ายกับการที่สมาชิกแต่ละคนมีการช่วยเหลือกันตามส่วนที่ได้รับแบ่งความรับผิดชอบ ไม่มีการเชื่อมโยงทรัพยากรและใช้ร่วมกันอย่างมีประสิทธิผลในทางบวกซึ่งจะสร้างระดับของสมรรถนะที่มากกว่าผลรวมของปัจจัย นำเข้า<br /><span style="color:#cc66cc;">ทีมงาน (Work team, Team work)</span> เป็นการเชื่อมโยงและใช้ทรัพยากรร่วมกันอย่างมีประสิทธิภาพ ทำให้เกิดผลจากการใช้ความพยายามของแต่ละบุคคลรวมกัน หรือหมายถึงกลุ่มบุคคลที่ร่วมกันทำงานให้สำเร็จ ซึ่งตั้งขึ้นเพื่อให้เกิดความยืดหยุ่นในองค์กรหรือสอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงที่องค์การเจริญเติบโตอย่างรวดเร็ว</span><br /><span style="color:#999900;"><span style="color:#cc66cc;">ลักษณะของกลุ่มงาน(Work Groups)<br /></span>1.เป้าหมาย(Goal) = มีการแบ่งปันข้อมูล(Share information)<br />2.คุณค่า(พลัง)ในการใช้ทรัยากรร่วมกัน(Synergy)= เป็นกลาง บางครั้งเป็นลบ[Neutral (Sometimes negative)]<br />3.ความรับผิดชอบในการทำงาน(Accountability) =ทำงานส่วนบุคคล(Individual<br />4.ทักษะ(Skills)= ไม่สม่ำเสมอ(Random and varied)<br /><span style="color:#cc66cc;">ลักษณะของทีมงาน(Work Teams)<br /></span>1.เป้าหมาย (Goal)=ลักษณะการทำงานร่วมกัน(Collective Performance)<br />2.คุณค่า(พลัง)ในการใช้ทรัพยากรร่วมกัน(Synergy)=เป็นบวก(Positive)<br />3.ความรับผิดชอบในการทำงาน(Accountability)=ส่วนบุคคลและร่วมมือ(Individual and mutual)<br />4.ทักษะ(Skills)=มีการพัฒนาอยู่เสมอ(Complementary)<br /><span style="color:#ccccff;">(ด้านบนแสดงการเปรียบเทียบกลุ่มงานและทีมงาน) (Comparing work groups and work team)(Robbins. 1996 : 348)<br /></span>ในการทำงานเพื่อให้เกิดการทำงานร่วมกันเป็นทีมงานนั้นต้องอาศัยความร่วมมือของทุกคนในทีมงานมีการให้ข้อมูลแก่กันและกัน และต้องยอมรับความแตกต่างของแต่ละคนด้วย เพื่อให้สามารถดึงศักยภาพของแต่ละคนในทีมงานออกมาให้ได้มากที่สุด<br /><br />ร.ท.หญิง หยาดพิรุณ ส่อสืบ<br />เรียบเรียงจาก : หนังสือพฤติกรรมองค์การ<br />Organizational Behavior (OB)<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6203823410725606710-997866383646370425?l=sub-admin1.blogspot.com' alt='' /></div>ชมรมผู้บริหารมัธยมพลัดถิ่นสระบุรีhttp://www.blogger.com/profile/15525528908019300328noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6203823410725606710.post-471148843751680332008-11-18T03:25:00.000-08:002008-11-18T03:38:38.262-08:00<span style="color:#663366;"><span style="color:#cc6600;">นโยบายการศึกษาของโอบามา<br /></span><span style="color:#cc9933;">ได้อ่านพบกันทุกวันอังคารของท่านเลขา สพฐ. เสนอแนะให้ไปอ่านนโยบายการศึกษาของโอบามา จึงตามไปดูว่ามันอะไรกันนักกันหนา ทำไมท่านไม่แปลมาเผยแพร่ให้สมกะที่ท่านจบด๊อกเตอร์จากอเมริกา</span> </span><br /><span style="color:#339999;">K - 12 (ตั้งแต่ระดับอนุบาลศึกษา ถึงเกรด 12) </span><br /><span style="color:#663366;"><span style="color:#999900;">ข้อ 1 ปฏิรูปไม่ให้มีเด็กถูกทอดทิ้ง</span> </span><span style="color:#cc9933;">(Reform No Child Left Behind) โอบามาจะเปลี่ยนแปลงกฏหมาย โดยเชื่อว่าครูไม่ควรยัดเยียดการใช้เวลาของนักเรียนแต่ละปีการศึกษาเพื่อตอบแบบทดสอบมาตรฐานอย่างไร้สาระ(ทำแบบทดสอบมาตรฐานมากเกินไป) โอบามาจะยกระดับการทดสอบเพื่อใช้สำหรับการพัฒนาความก้าวหน้าของผู้เรียนสู่ระดับวิทยาหรือสถานประกอบการ ยกระดับการเรียนของผู้เรียนให้เหมาะกับเวลาและศักยภาพของบุคคล โอบามาจะจัดการนโยบายนี้อย่างโปร่งใส โดยสนับสนุนการปรับปรุงตามที่โรงเรียนต้องการมากกว่าการลงโทษ<br /></span><span style="color:#663366;"><span style="color:#999900;">ข้อ 2 สนับสนุนโรงเรียนที่มีคุณภาพสูงและยกเลิกใบอนุญาตโรงเรียนที่มีคุณภาพต่ำ</span> </span><br /><span style="color:#663366;"><span style="color:#999900;">ข้อ 3 ทำการศึกษาด้านวิทยาศาสตร์ - คณิตศาสตร์ให้เป็นวาระแห่งชาติ</span> ฯลฯ </span><br /><span style="color:#663366;"><span style="color:#cc6600;">ด้านครู</span> </span><br /><span style="color:#cc9933;">1.การสรรหาครู (Recruit Teachers)<br />2.การเตรียมครูให้มีความพร้อม (Prepare Teachers)<br />3.การสงวนรักษาครู (Retain Teachers)<br />4.การให้รางวัลครู (Reward Teachers)<br /></span><span style="color:#663366;"><span style="color:#ccccff;">ขณะที่ประเทศไทยกำลังทดสอบ NT , O-Net , A-Net และกำลังจะกลายเป็นธุรกิจการศึกษาที่มีวงเงินมหาศาล บางบริษัทกำลังจัดสอบ Pre-O-Net หรือ Pre-A-Net แปลว่าสอบกันให้ตายไปข้างหนึ่งเลย เด็ก ๆ ไม่ต้องคิดอะไรแล้ว นอกจากใจจดจ่อกับการสอบ ไม่ต้องมีความคิดสร้างสรรค์ ไม่ต้องคิดที่จะประดิษฐ์คิดค้นอะไรใหม่ ๆ คิดอย่างเดียวคือ สอบ สอบ และสอบ</span> </span><br /><span style="color:#cc9933;">(4 บรรทัดท้ายๆนั้น เป็นแนวคิดของผู้เขียนบทความในเวบครูบ้านนอกครับ...โปรดมีวิจารณญาณ..ขอบคุณ ครูบ้านนอกดอทคอม)<br /></span><span style="color:#663366;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6203823410725606710-47114884375168033?l=sub-admin1.blogspot.com' alt='' /></div>ชมรมผู้บริหารมัธยมพลัดถิ่นสระบุรีhttp://www.blogger.com/profile/15525528908019300328noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6203823410725606710.post-43066371849702751662008-11-12T04:13:00.000-08:002008-11-12T04:22:06.790-08:00<span style="font-size:180%;color:#cc9933;">ด่วนที่สุด... </span><span style="color:#999900;">คลิ๊กที่นี่</span>..<a href="http://www.moe.go.th/webtcs/news51/exam51.pdf">http://www.moe.go.th/webtcs/news51/exam51.pdf</a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6203823410725606710-4306637184970275166?l=sub-admin1.blogspot.com' alt='' /></div>ชมรมผู้บริหารมัธยมพลัดถิ่นสระบุรีhttp://www.blogger.com/profile/15525528908019300328noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6203823410725606710.post-69938622015225187062008-11-12T03:02:00.000-08:002008-11-12T04:03:05.525-08:00<a name="_Toc209869330"></a><a name="_Toc209865886"></a><span style="color:#339999;"></span><a name="_Toc209865368"><span style="color:#339999;"></span></a><span style="color:#339999;"><span style="color:#ffcc99;">แนวทางการขับเคลื่อนนโยบายของ สพฐ. ปีงบประมาณ ๒๕๕๒<br /></span><span style="color:#ff9966;">ผลผลิตหลักของ สพฐ. ปี ๒๕๕๒ ผลผลิตจำนวน ๕ ผลผลิต ได้แก่<br /></span>๑. ผู้จบการศึกษาก่อนประถมศึกษา<br />๒. ผู้จบการศึกษาภาคบังคับ<br />๓. ผู้จบการศึกษามัธยมศึกษาตอนปลาย<br />๔. เด็กพิการได้รับการศึกษาขั้นพื้นฐานและพัฒนาสมรรถภาพ<br />๕. เด็กด้อยโอกาสได้รับการศึกษาขั้นพื้นฐาน<br /><span style="color:#cccccc;">เป้าหมายการให้บริการของ สพฐ. ๓ ด้าน<br /></span><span style="color:#cc9933;"></span><span style="color:#cc6600;">๑. ด้านโอกาสทางการศึกษา</span><br />๑.๑ ประชากรในวัยเรียนได้รับโอกาสในการศึกษาขั้นพื้นฐานอย่างเท่าเทียม ทั่วถึง และได้รับโอกาส<br />ในการศึกษาปฐมวัยอย่างน้อย 1 ปี ก่อนเข้าเรียนในระดับการศึกษาภาคบังคับ<br />๑.๒ ผู้พิการ ผู้ด้อยโอกาส และผู้เรียนในเขตพื้นที่พิเศษได้รับการศึกษาขั้นพื้นฐานและการศึกษาปฐมวัยอย่างเท่าเทียมและทั่วถึงตามลักษณะของผู้เรียนแต่ละกลุ่มและประเภท<br />๑.๓ ผู้เรียน ในเขตพัฒนาพิเศษเฉพาะกิจจังหวัดชายแดนภาคใต้ได้รับการศึกษาขั้นพื้นฐานที่มีคุณภาพ<br />และสอดคล้องกับอัตลักษณ์ วิถีชีวิตและความต้องการของชุมชน<br /></span><span style="color:#cc6600;">๒. ด้านคุณภาพการศึกษา</span><br /><span style="color:#339999;">๒.๑ ผู้เรียนทุกคนได้รับการศึกษาที่มีคุณภาพตามมาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐาน และการศึกษาปฐมวัย<br />๒.๒ ครูผู้สอนมีเพียงพอและสามารถจัดการเรียนรู้ตามหลักสูตรได้อย่างมีประสิทธิภาพและให้ความสำคัญกับพื้นฐานและศักยภาพของผู้เรียน<br />๒.๓ สถานศึกษาทุกแห่งมีระบบประกันคุณภาพภายในและผ่านการประเมินการศึกษาของสำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษา<br /><span style="color:#cc6600;">๓. ด้านประสิทธิภาพในการบริหารจัดการ</span><br />สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา และสถานศึกษา ตลอดจนองค์คณะบุคคลตามกฏหมายมีความพร้อม และมีความเข้มแข็งที่จะปฏิบัติหน้าที่ตามหลักธรรมาภิบาลอย่างมีประสิทธิภาพ และเกิดประสิทธิผล โดยใช้เครือข่ายความร่วมมือทุกภาคส่วน<br /><span style="color:#999900;">กลยุทธ์สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน ปีงบประมาณ ๒๕๕๒ ๖ กลยุทธ์<br /></span>๑. ปลูกฝังคุณธรรม ความสำนึกในความเป็นชาติไทย และวิถีชีวิตตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ให้แก่นักเรียนทุกคน<br />๒. เพิ่มอัตราการเข้าเรียนในทุกระดับ ทั้งเด็กทั่วไป ผู้พิการ ผู้ด้อยโอกาส ลดอัตราการออกกลางคัน และ พัฒนารูปแบบการให้บริการการศึกษาขั้นพื้นฐานแก่เยาวชนที่อยู่นอกระบบการศึกษา<br />๓. ยกระดับคุณภาพสถานศึกษาสู่มาตรฐานการศึกษาของชาติ พัฒนาผู้เรียน สมรรถนะครูและบุคลากรอย่างเป็นระบบ เพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานและปฐมวัย และการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ ผู้เรียนบรรลุมาตรฐานการเรียนรู้ของหลักสูตรการศึกษาอย่างเต็มตามศักยภาพ<br />๔. เร่งรัดพัฒนาความพร้อมในด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารให้แก่สถานศึกษาและหน่วยงานการศึกษาในสังกัดเพื่อการเรียนรู้และการบริหารจัดการ<br />๕. สร้างความเข้มแข็งและส่งเสริมการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วนในการบริหารและการจัดการศึกษาเพื่อรองรับการกระจายอำนาจอย่างมีประสิทธิภาพบนหลักธรรมาภิบาลในสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา และสถานศึกษา<br />๖. เร่งพัฒนาการศึกษาและคุณภาพชีวิตนักเรียน ครูและบุคลากรทางการศึกษาในเขตพัฒนาพิเศษ เฉพาะกิจจังหวัดชายแดนภาคใต้<br /></span><span style="color:#ffccff;">กลยุทธ์ เป้าหมายความสำเร็จ และมาตรการ<br /></span><a name="_Toc209869334"></a><a name="_Toc209865890"></a><a name="_Toc209865372"><span style="color:#339999;"></span></a><span style="color:#339999;"><span style="color:#ccccff;">กลยุทธ์ที่ ๑ ปลูกฝังคุณธรรม ความสำนึกในความเป็นชาติไทย และวิถีชีวิตตาม หลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงให้แก่นักเรียนทุกคน</span><br /><span style="color:#ff99ff;">เป้าหมายความสำเร็จ</span><br /><span style="color:#cc66cc;">๑. นักเรียนไม่น้อยกว่าร้อยละ ๘๐ ผ่านการประเมินคุณธรรม มีสำนึกในความเป็นชาติไทย สามารถปฏิบัติตนตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงและวิถีประชาธิปไตย<br /></span><span style="color:#ccffff;">มาตรการ<br /></span>๑. สำรวจสภาพการจัดการเรียนการสอนในกลุ่มสาระสังคมศึกษา<br />๒. ประเมินความเข้าใจของนักเรียนตามมาตรฐานการเรียนรู้<br />๓. เสริมประสิทธิภาพในการพัฒนาหลักสูตรแกนกลาง หลักสูตรสถานศึกษา<br />๔. พัฒนาสื่อและการจัดการเรียนการสอน<br /><span style="color:#cc66cc;">๒. ลดจำนวนเยาวชนมีพฤติกรรมเสี่ยง มีโรงเรียนคุณธรรมต้นแบบและโรงเรียนวิถีพุทธต้นแบบผ่านเกณฑ์การประเมิน<br /></span><span style="color:#ccffff;">มาตรการ<br /></span>๑. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาทุกแห่งมีข้อมูลเกี่ยวกับพฤติกรรมเด็กติดเกมส์ การตั้งครรภ์ ปัญหาเพศสัมพันธ์ในวัยเรียน ความรุนแรงในโรงเรียน และการกระทำผิดในหมู่นักเรียน<br />๒. จัดกิจกรรมส่งเสริมคุณธรรมตามนโยบายในแต่ละสถานศึกษา<br />๓. มีระบบการจัดการความรู้<br />๔. มีแผนส่งเสริมและติดตามผลการพัฒนาคุณธรรมสู่การปฏิบัติ และเฝ้าระวังปัญหายา เสพติดในโรงเรียน<br /><span style="color:#cc66cc;">๓. ผู้บริหาร ครูและบุคลากรทางการศึกษาทุกคนมีความรู้ความเข้าใจในนโยบาย ประพฤติปฏิบัติตนเป็นแบบอย่างที่ดี และสามารถจัดการเรียนการสอนเพื่อปลูกฝังคุณธรรมได้ตามนโยบาย</span><br /><span style="color:#ccffff;">มาตรการ<br /></span>๑. พัฒนาผู้บริหาร และครูให้มีความเข้าใจและมีความพร้อมที่จะจัดกิจกรรมการเรียน การสอน<br />๒. พัฒนาผู้เรียนเพื่อปลูกฝังคุณธรรม โดยให้ความสำคัญกับสถานศึกษาที่มีข้อมูลพฤติกรรมเสี่ยงของนักเรียนสูง<br /><span style="color:#cc66cc;">๔. โรงเรียนทุกแห่งจัดกิจกรรมการเรียนการสอนเพื่อปลูกฝังคุณธรรม ความสำนึกในความเป็นชาติไทยและวิถีชีวิตตามปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง ที่ให้ความสำคัญกับกิจกรรมลดภาวะโลกร้อน โดยมีโรงเรียนผ่านมาตรฐานและสามารถเป็นแหล่งเรียนรู้สำหรับโรงเรียนอื่นไม่ต่ำกว่าร้อยละ ๕๐<br /></span><span style="color:#ccffff;">มาตรการ<br /></span>๑. ส่งเสริมการจัดการเรียนรู้ การพัฒนาสื่อ<br />๒. จัดกิจกรรมพัฒนาผู้เรียนที่หลากหลาย โดยเฉพาะการจัดค่าย การแสดง ลูกเสือ ดนตรี กีฬา เพื่อเป็นแนวทางในการปลูกฝังคุณธรรม ความสำนึกในความเป็นชาติไทย วิถีประชาธิปไตย<br />๓. จัดกิจกรรมตามหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงในการเรียนรู้ตามหลักสูตรการศึกษา ขั้นพื้นฐาน<br />๔. ให้ความสำคัญแก่การสร้างเสริมจิตสำนึกในความเป็นชาติไทยเป็นพิเศษในปีงบประมาณ ๒๕๕๒<br /><span style="color:#cc66cc;">๕. โรงเรียนทุกแห่งมีระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียน และโรงเรียนที่เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น และมัธยมศึกษาตอนปลายสามารถพัฒนาระบบได้มาตรฐานไม่ต่ำกว่าร้อยละ ๓๐<br /></span><span style="color:#ccffff;">มาตรการ</span><br />๑. สนับสนุนการพัฒนาระบบดูแลช่วยเหลือนักเรียนในโรงเรียนทุกแห่ง โดยให้ความสำคัญกับโรงเรียนที่เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้น และมัธยมศึกษาตอนปลายอย่างครบวงจร และประเมินมาตรฐานของระบบเป็นรายโรงเพื่อพัฒนาต่อยอด<br />๒. ส่งเสริมให้สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา และสถานศึกษาทำงานเป็นเครือข่ายกับสถาบันทางศาสนา ผู้ปกครอง และหน่วยงานที่เกี่ยวข้องในการส่งเสริมคุณธรรมและแก้ปัญหาพฤติกรรมของครูและบุคลากรทางการศึกษา และนักเรียน<br /><span style="color:#ccccff;">กลยุทธ์ที่ ๒ เพิ่มอัตราการเข้าเรียนในทุกระดับ ทั้งเด็กทั่วไป ผู้พิการ ผู้ด้อยโอกาส ลดอัตราการออกกลางคัน และพัฒนารูปแบบการให้บริการการศึกษาขั้นพื้นฐานแก่เยาวชนที่อยู่ นอกระบบการศึกษา</span><br /><span style="color:#ffccff;">เป้าหมายความสำเร็จ</span><br /><span style="color:#ff99ff;"><span style="color:#993399;">๑. เพิ่มอัตราการเข้าเรียนภาคบังคับโดยรวม ไม่ต่ำกว่าร้อยละ ๙๐ โดยไม่มีตำบลใดที่มีอัตราการเข้าเรียน<br />การศึกษาภาคบังคับต่ำกว่าร้อยละ ๘๐ และลดอัตราการออกกลางคันให้เหลือไม่เกินร้อยละ ๐.๘ และเพิ่มอัตราการเรียนต่อชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๓ เรียนต่อมัธยมศึกษาตอนปลายทุกสังกัดไม่น้อยกว่าร้อยละ ๘๐</span><br /></span><span style="color:#ccffff;">มาตรการ<br /></span>๑. ปรับปรุงระบบข้อมูลและระบบวางแผนเพื่อเพิ่มอัตราการเข้าเรียน อัตราการเรียนต่อ การพัฒนาสถาน ศึกษา การขยายบริการทางการศึกษา และการจัดสรรทรัพยากรที่เหมาะสมกับสภาพในแต่ละเขตพื้นที่<br />๒. ปรับปรุงและกำกับแนวปฏิบัติเรื่องการรับนักเรียนให้โปร่งใส เป็นธรรม และเหมาะสมกับสภาพพื้นที่ จัดทำแผนยุทธศาสตร์และสนับสนุนการขยาย จัดตั้งและพัฒนาโรงเรียนเพื่อลดความเหลื่อมล้ำในโอกาสและคุณภาพการศึกษา<br />๓. สนับสนุนปัจจัยพื้นฐานสำหรับนักเรียนที่ด้อยโอกาสและผู้มีความต้องการพิเศษอย่างต่อเนื่องและสอดคล้องกับสภาพความเป็นจริง<br />๔. แสวงหาแนวทางสนับสนุนโรงเรียนให้สามารถจัดการศึกษาที่มีคุณภาพโดยไม่ต้องเก็บค่าใช้จ่ายเพื่อเสนอขอความสนับสนุนจากรัฐบาล<br />๕. ส่งเสริมการจัดและมีส่วนร่วมจัดในการจัดการศึกษา โดยบุคคล ครอบครัว สถานประกอบการ เอกชน และองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น<br /><span style="color:#993399;">๒. เพิ่มจำนวนผู้เรียนที่พิการผู้ด้อยโอกาส ผู้ตกหล่น ผู้ออกกลางคันและอยู่นอกระบบโรงเรียนให้ได้รับบริการทางการศึกษาทั้งในพื้นที่ทั่วไปและพื้นที่พิเศษ<br /></span><span style="color:#ccffff;">มาตรการ<br /></span>๑. ขยายบริการทางการศึกษาสำหรับผู้เรียนที่มีปัญหาทางการ เรียนรู้ ทางสติปัญญาและอารมณ์เด็กและเยาวชนที่เจ็บป่วยในโรงพยาบาล ตลอดจนสนับสนุนและประสานการระดมทรัพยากร สื่อ สิ่งอำนวยความสะดวกสำหรับผู้พิการตามสภาพความจำเป็น ในการเรียนรู้<br />๒. สนับสนุนการพัฒนานวัตกรรมการศึกษาเพื่อเข้าถึงเด็กและเยาวชนผู้พิการ ผู้มีความต้องการพิเศษ ผู้ด้อยโอกาส และผู้อยู่ในพื้นที่ห่างไกล ทุรกันดาร<br />๓. พัฒนาระบบที่จะสนับสนุนปัจจัยสำหรับผู้พิการ ผู้ด้อยโอกาส และกลุ่มเป้าหมายพิเศษตามความจำเป็น เพื่อไม่ให้เป็นอุปสรรคต่อการรับการศึกษา 12 ปี<br />๔. ขยายเครือข่ายโรงเรียนแกนนำเรียนร่วมในการศึกษาระดับปฐมวัย ระดับประถมศึกษา ระดับมัธยมศึกษาตอนต้น และมัธยมศึกษาตอนปลาย<br /><span style="color:#993399;">๓. ร้อยละ ๘๐ ของประชากรวัย ๔ – ๖ ปี ได้รับการศึกษาปฐมวัยอย่างน้อย ๑ ปี โดยให้ความสำคัญแก่ผู้ด้อยโอกาส และกลุ่มเป้าหมายพิเศษ<br /></span><span style="color:#ccffff;">มาตรการ</span><br />๑. ส่งเสริมให้เด็กอายุช่วงปฐมวัยเข้าเรียนทั้งภาครัฐ ท้องถิ่น และเอกชน<br />๒. สนับสนุนการพัฒนาเด็กปฐมวัย และให้ความสำคัญกับกลุ่มผู้ด้อยโอกาส และกลุ่มเป้าหมายพิเศษ<br /><span style="color:#ccccff;">กลยุทธ์ที่ ๓ ยกระดับคุณภาพสถานศึกษาสู่มาตรฐานการศึกษาของชาติ พัฒนาผู้เรียน สมรรถนะครูและ<br />บุคลากรอย่างเป็นระบบ เพิ่มประสิทธิภาพในการบริหารหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน และปฐมวัย และการเรียนรู้ที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ ผู้เรียนบรรลุมาตรฐานการเรียนรู้ของหลักสูตรการศึกษาอย่างเต็มตามศักยภาพ </span><span style="color:#ffccff;">เป้าหมายความสำเร็จ<br /></span><span style="color:#6633ff;">๑. สถานศึกษาร้อยละ ๘๐ ผ่านเกณฑ์การประเมินมาตรฐานตามระบบประกันคุณภาพ ภายใน และผ่านเกณฑ์การประเมินการรับรองมาตรฐานของสำนักงานรับรองมาตรฐานและประเมินคุณภาพการศึกษาในระดับดีขึ้นไปอย่างน้อยร้อยละ ๘๐ และไม่มีสถานศึกษาใดอยู่ในระดับปรับปรุง<br /></span><span style="color:#ccffff;">มาตรการ<br /></span>๑. กำกับ ดูแล ช่วยเหลือเพื่อพัฒนาสถานศึกษาที่ไม่ผ่านการรับรองมาตรฐานและสถานศึกษาขนาดเล็กตามแผนยุทธศาสตร์โรงเรียนขนาดเล็ก<br />๒. สนับสนุนการพัฒนาสถานศึกษาที่ได้รับรองตามมาตรฐานการประเมินคุณภาพภายนอกให้พัฒนาต่อยอดสู่ระดับดีและดีมาก โดยมีโรงเรียนดีใกล้บ้านในทุกอำเภอให้เป็นต้นแบบศูนย์การพัฒนาการเรียนรู้ทุกกลุ่มสาระแก่ครูและนักเรียนในพื้นที่ และมีศูนย์ปฐมวัยต้นแบบ สถานศึกษาผู้นำด้านต่างๆ เป็นแหล่งเรียนรู้ให้กับสถานศึกษาอื่น<br /><span style="color:#6633ff;">๒. สถานศึกษาทุกแห่งมีอัตราการขาดครูไม่เกินร้อยละ 30 และสถานศึกษาที่เปิดสอนระดับมัธยมศึกษาตอนต้นและมัธยมศึกษาตอนปลาย มีครูตรงวุฒิ หรือผ่านการประเมินความรู้ความสามารถตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ในกลุ่มสาระการเรียนรู้ คณิตศาสตร์ วิทยาศาสตร์ ภาษาไทย และภาษาอังกฤษ<br /></span><span style="color:#ccffff;">มาตรการ<br /></span>๑. ให้ความสำคัญแก่การพัฒนาระบบข้อมูลและแผนยุทธศาสตร์เพื่อบริหารและพัฒนาครูทั้งระบบ การแก้ปัญหาการขาดแคลนครู การมีครูไม่ตรงวุฒิ และเร่งพัฒนาสมรรถนะครูทุกกลุ่มสาระอย่างครบวงจร<br />๒. ดำเนินการตามแผนยุทธศาสตร์พัฒนาการเรียนการสอนในวิชาภาษาอังกฤษ และภาษาจีน<br /><span style="color:#6633ff;">๓. สถานศึกษานำร่องมีหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐานของสถานศึกษาที่ได้มาตรฐานสอดคล้องกับสภาพปัญหาท้องถิ่น และสามารถจัดการเรียนการสอนที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ<br /></span><span style="color:#ccffff;">มาตรการ<br /></span>๑. สนับสนุนโรงเรียนนำร่องการใช้หลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน และการขยายผลสู่ สถานศึกษาทั่วไป และสถานศึกษาที่จัดการศึกษาพิเศษสำหรับผู้พิการและ ด้อยโอกาส</span><br /><span style="color:#339999;"><span style="color:#6633ff;">๔. สำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาและสถานศึกษาทุกแห่งสามารถยกระดับคุณภาพการศึกษาทุกระดับให้สูงขึ้น และลดจำนวนผู้เรียนที่อยู่ในเกณฑ์ ปรับปรุง<br /></span><span style="color:#ccffff;">มาตรการ<br /></span>๑. ปรับปรุงระบบวัดผลและประเมินผลการเรียนรู้ในสถานศึกษา ปรับปรุงระบบเทียบโอนประสบการณ์ และพัฒนาระบบประเมินผลสัมฤทธิ์ออนไลน์เพื่อการพัฒนาการเรียนรู้ของผู้เรียนรวมถึงส่งเสริมการประเมินคุณภาพผู้เรียนในระดับเขตพื้นที่การศึกษา เพื่อพัฒนาผู้เรียนอย่างต่อเนื่อง<br />๒. ส่งเสริมการพัฒนาองค์ความรู้และรูปแบบพัฒนากระบวนการคิด การจัดการเรียนรู้ที่ สอดคล้องกับพัฒนาการทางสมอง การส่งเสริมการอ่าน การศึกษาปฐมวัย การให้ความรู้แก่ผู้ปกครอง การจัดการศึกษาเพื่อพัฒนาพื้นฐานทางอาชีพและการมีงานทำ<br />๓. ส่งเสริมการจัดการศึกษาสำหรับผู้มีความสามารถพิเศษโดยพัฒนาระบบวัดแวว ปรับปรุงหลักสูตรการเรียนการสอนทั้งในระบบและนอกระบบโรงเรียน พัฒนาครูให้มีความรู้ความเข้าใจเรื่องผู้มีความสามารถพิเศษ และจัดตั้งศูนย์พัฒนาอัจฉริยภาพ ประจำจังหวัด<br />๔. พัฒนาการเรียนการสอนสำหรับเด็กพิการ และเด็กที่มีปัญหาทางการเรียนรู้ให้ขยายผลได้มากขึ้นส่งเสริมการพัฒนาเครือข่ายเพื่อส่งเสริมคุณภาพ ระบบจัดการความรู้ การจัดเวทีวิชาการสำหรับสถานศึกษา ครู และนักเรียน<br />๕. ส่งเสริมการพัฒนาเครือข่ายเพื่อส่งเสริมคุณภาพ ระบบจัดการความรู้ การจัดเวทีวิชาการ สำหรับสถานศึกษา ครู และนักเรียน<br /><span style="color:#ccccff;">กลยุทธ์ที่ ๔ เร่งรัดพัฒนาความพร้อมในด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารให้แก่ สถานศึกษาและหน่วยงานการศึกษาในสังกัดเพื่อการเรียนรู้และการบริหารจัดการ<br /></span><span style="color:#ff99ff;">เป้าหมายความสำเร็จ</span><br /><span style="color:#cc66cc;">๑. นักเรียนที่จบการศึกษาภาคบังคับทุกคนร้อยละ ๘๐ มีความรู้และมีทักษะการใช้คอมพิวเตอร์ พื้นฐานเป็นเครื่องมือในการเรียนรู้ และนักเรียนที่จบมัธยมศึกษาตอนปลายอย่างน้อยร้อยละ ๔๐ สามารถเขียนโปรแกรมและออกแบบเว็ปเพจได้<br /></span><span style="color:#ccffff;">มาตรการ<br /></span>๑. ปรับสาระการเรียนรู้คอมพิวเตอร์และมาตรฐานการเรียนรู้ช่วงชั้นที่สอดแทรกการใช้ ICT เป็นเครื่องมือการเรียนรู้และแสวงหาความรู้ในทุกกลุ่มสาระ<br />๒. ส่งเสริมและสนับสนุนให้มีศูนย์การเรียนรู้ ICT ในชุมชนและท้องถิ่น<br /></span><a name="_Toc209869336"></a><a name="_Toc209865892"></a><a name="_Toc209865374"><span style="color:#339999;"></span></a><span style="color:#339999;"><span style="color:#cc66cc;">๒. ครูร้อยละ ๗๐ มีความรู้และทักษะพื้นฐานในการใช้เทคโนโลยีเพื่อการเรียนการสอนและการบริหาร</span></span><span style="color:#339999;"><span style="color:#cc66cc;">จัดการ</span></span><br /><span style="color:#339999;"> <span style="color:#ccffff;">มาตรการ<br /></span>๑. พัฒนาครูและบุคลากรทางการศึกษาให้มีความรู้และทักษะพื้นฐานในการใช้เทคโนโลยีเพื่อการเรียนการสอนและการบริหารจัดการในสถานศึกษาด้วยวิธีการที่หลากหลาย<br /><span style="color:#cc66cc;">๓. สถานศึกษาร้อยละ ๙๐ มีการนำคอมพิวเตอร์ มาใช้เพื่อการบริหารและสถานศึกษาร้อย ละ ๗๐ มีการนำคอมพิวเตอร์มาใช้เพื่อการเรียนการสอนในอัตราส่วน ๑ เครื่อง ต่อนักเรียน ๔๐ คน<br /></span><span style="color:#ccffff;">มาตรการ<br /></span>๑. สนับสนุนคอมพิวเตอร์ให้กับสถานศึกษา และประสานให้มีการสนับสนุนคอมพิวเตอร์ และเทคโนโลยีเพื่อการเรียนการสอนและบริหารจัดการจากภาครัฐ เอกชน และท้องถิ่น<br /><span style="color:#cc66cc;">๔. สถานศึกษาร้อยละ ๙๐ มีการเชื่อมต่อระบบเครือข่ายอินเทอร์เน็ตความเร็วสูง และสถานศึกษา ร้อยละ ๙๐ นำ ICT มาช่วยจัดกระบวนการเรียนรู้<br /></span><span style="color:#ccffff;">มาตรการ</span><br />๑. ปรับเปลี่ยนระบบสื่อสาร ความเร็วอินเทอร์เน็ตในสถานศึกษาทั่วประเทศเป็น ๕๑๒ Mbps และสถานศึกษาตามโครงการห้องเรียนวิทยาศาสตร์เป็น ๒ KMbps<br /><span style="color:#cc66cc;">๕. สถานศึกษาขนาดเล็ก และสถานศึกษาในพื้นที่ ห่างไกล ร้อยละ ๕๐ มีระบบการศึกษาทางไกล เพื่อ<br />เสริมคุณภาพการจัดการเรียนการสอน<br /></span><span style="color:#ccffff;">มาตรการ<br /></span>๑. เร่งสนับสนุนเทคโนโลยี คอมพิวเตอร์ สื่อ และระบบอินเตอร์เน็ตในสถานศึกษาขนาดเล็กและสถานศึกษาห่างไกลในการนำระบบการศึกษาทางไกลเพื่อเสริมคุณภาพการจัดการเรียนการสอน<br /><span style="color:#cc66cc;">๖. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาทุกแห่ง มีศูนย์รวมสื่อเพื่อสนับสนุนการเรียนการสอนให้กับสถานศึกษาได้ทุกกลุ่มสาระ มีศูนย์เครือข่ายการซ่อมบำรุงคอมพิวเตอร์ในเขตพื้นที่การศึกษาและสำนักงานในสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานมีการนำเทคโนโลยีสารสนเทศและการสื่อสารไปใช้เพื่อการบริหารจัดการอย่างมีประสิทธิภาพ<br /></span><span style="color:#ccffff;">มาตรการ<br /></span>๑. พัฒนา Web Portal<br />๒. จัดทำ Visual field trip ติวเตอร์ออนไลน์<br />๓. จัดทำห้องเรียนทันข่าว e-Learning<br />๔. ส่งเสริมศูนย์ ICT ของสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา<br />๕. จัดทำฐานข้อมูลและ Back office<br />๖. จัดทำศูนย์เครือข่ายการซ่อมบำรุงคอมพิวเตอร์และเทคโนโลยี<br /><span style="color:#ccccff;">กลยุทธ์ที่ ๕ สร้างความเข้มแข็งและส่งเสริมการมีส่วนร่วมของทุกภาคส่วนในการบริหารและการจัดการศึกษาเพื่อรองรับการกระจายอำนาจอย่างมีประสิทธิภาพบนหลักธรรมาภิบาลในสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา และสถานศึกษา<br /></span><span style="color:#ffccff;">เป้าหมายความสำเร็จ<br /></span><span style="color:#6666cc;">๑. ทุกสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาสนับสนุน ให้องค์คณะบุคคลตามกฎหมายมีความพร้อมและมีบทบาทในการปฏิบัติหน้าที่อย่างมีเอกภาพและสอดคล้องกัน<br /></span><span style="color:#ccffff;">มาตรการ<br /></span>๑. สร้างความเข้มแข็งให้องค์คณะบุคคลในสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา และสถานศึกษาโดยองค์คณะบุคคลสามารถทำงานเชิงบูรณาการให้เกิดความเชื่อมโยงระหว่างกันและมี ส่วนร่วมในการขับเคลื่อนนโยบายของสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน<br /><span style="color:#6666cc;">๒. สถานศึกษาที่ผ่าการอบรมผู้นำการเปลี่ยนแปลงไม่ต่ำกว่าร้อยละ ๗๐ ผ่านการประเมินโรงเรียนที่บริหารจัดการแบบโรงเรียนเป็นฐาน และสามารถเป็นพี่เลี้ยงสนับสนุนโรงเรียนอื่นในการพัฒนาคุณภาพ<br /></span><span style="color:#ccffff;">มาตรการ</span><br />๑. สถานศึกษาประเภทที่หนึ่งประเมินตนเองและสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาตรวจสอบการประเมินตนเองของสถานศึกษาตามมาตรฐานการศึกษาขั้นพื้นฐานและมาตรฐาน SBM<br />๒. ส่งเสริมสถานศึกษาตามความพร้อมของสถานศึกษาในการบริหารจัดการศึกษาโดยใช้โรงเรียนเป็นฐานโดยมีสถานศึกษาที่มีความพร้อม เป็นพี่เลี้ยงสนับสนุนในการพัฒนาคุณภาพ<br /><span style="color:#6666cc;">๓. ทุกสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษามีระบบเครือข่ายเพื่อพัฒนาคุณภาพและประสิทธิภาพระหว่างโรงเรียนประเภทต่างๆ ที่มีความเข้มแข็ง สามารถเป็นกลไกในการจัดการความรู้ พัฒนาคุณภาพ ติดตามดูแลแก้ปัญหา อย่างมีประสิทธิภาพ<br /></span><span style="color:#ccffff;">มาตรการ<br /></span>๑. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาส่งเสริมการทำงานของเครือข่ายสถานศึกษาประเภทที่หนึ่งในภาพรวมจังหวัด<br />๒. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษาจัดทำระบบสารสนเทศ รายสถานศึกษาที่เป็นปัจจุบันและนำไปใช้พัฒนาคุณภาพการศึกษาทั้งข้อมูลครูและบุคลากรทางการศึกษารายบุคคลข้อมูลผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนกลุ่มสาระวิชาหลักของนักเรียนรายบุคคลและผลการประเมินคุณภาพภายในของสถานศึกษาและผลการประเมินคุณภาพภายนอกของ สมศ.<br />๓. สำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา นิเทศติดตาม ช่วยเหลือสถานศึกษาประเภทที่สองและเครือข่ายสถานศึกษาประเภทที่สอง<br /><span style="color:#6666cc;">๔. ทุกโรงเรียนมีคณะกรรมการนักเรียนและ ผู้แทนนักเรียนประเภทต่างๆ ซึ่งได้รับการพัฒนาให้มีความพร้อมและมีบทบาทในการนำเสนอความคิดเห็น และร่วมพัฒนาโรงเรียน<br /></span><span style="color:#ccffff;">มาตรการ<br /></span>๑. สนับสนุนกิจกรรมของคณะกรรมการนักเรียน และผู้แทนนักเรียนประเภทต่างๆ ในการเข้ามีส่วนร่วมการสนับสนุน วิถีประชาธิปไตย บำเพ็ญประโยชน์เพื่อสังคม และเสริมสร้างคุณธรรม ความรักชาติ<br /><span style="color:#6666cc;">๕. ร้อยละ ๑๕ ของสถานศึกษามีการสนับสนุน ของผู้ปกครอง ชุมชน และสมาคม เพื่อการสร้างเครือข่ายการมีส่วนร่วมจัด และส่งเสริม การจัดการศึกษาที่เกี่ยวข้อง<br /></span><span style="color:#ccffff;">มาตรการ<br /></span>๑. เครือข่ายผู้ปกครอง องค์กรนักเรียนมีส่วนร่วมในการสนับสนุน และส่งเสริมกิจการสถานศึกษาตามขอบข่าย<br /><span style="color:#6666cc;">๖. ทุกหน่วยงานในสำนักงานคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐานมีบุคลากรที่มีความรู้ ความชำนาญอย่างพอเพียง มีโครงสร้างที่เหมาะสม มีการบริหารจัดการที่ดี มีประสิทธิภาพ บนพื้นฐานของหลักธรรมาภิบาลและหลักปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียง</span><br /><span style="color:#ccffff;">มาตรการ<br /></span>๑. บุคลากรตามโครงสร้างของหน่วยงานมีส่วนร่วมกำหนดเป้าหมายและกิจกรรมการทำงานในแผนปฏิบัติการประจำปีและสามารถดำเนินงานให้บรรลุตามเป้าหมายที่ระบุไว้ได้ โดยได้มีการรายงานผลการใช้จ่ายงบประมาณและการดำเนินงานต่อสาธารณชน<br /><span style="color:#ccccff;">กลยุทธ์ที่ ๖ เร่งพัฒนาการศึกษาและคุณภาพชีวิตนักเรียน ครูและบุคลากรทางการศึกษาในเขตพัฒนาพิเศษเฉพาะกิจจังหวัดชายแดนภาคใต้<br /></span><span style="color:#ff99ff;">เป้าหมายความสำเร็จ<br /></span><span style="color:#cc9933;">๑. นักเรียนมีอัตราการเข้าเรียนในระดับการศึกษาขั้นพื้นฐานและปฐมวัยเพิ่มขึ้น<br /></span><span style="color:#ccffff;">มาตรการ<br /></span>๑. สนับสนุนให้มีการจัดการศึกษาระดับอนุบาล ๓ ขวบ ตามความต้องการของชุมชน<br />๒. สนับสนุนให้นักเรียนในวัยเรียนได้เข้าเรียนในสถานศึกษาที่สอนสายสามัญจนจบการศึกษาขั้นพื้นฐาน<br />๓. สนับสนุนนักเรียนที่เรียนดี ความประพฤติดีได้เรียนในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายในสถานศึกษามีชื่อเสียงเป็นที่ยอมรับ<br />๔. สนับสนุนทุนการศึกษาสำหรับนักเรียนที่มีผลการเรียนดี ประพฤติดี และผู้ได้รับผลกระทบจากเหตุการณ์ไม่สงบ<br />๕. เสริมสร้างความสัมพันธ์ระหว่างสถานศึกษากับชุมชน โดยสนับสนุน ให้สถานศึกษาพัฒนา และใช้รูปแบบการจัดการเรียนการสอนที่หลากหลาย ให้สอดคล้องกับวัฒนธรรมและความต้องการ ของชุมชน<br /><span style="color:#cc9933;">๒. นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ ๖ มีร้อยละของการศึกษาต่อระดับอุดมศึกษาเพิ่มขึ้น<br /></span><span style="color:#ccffff;">มาตรการ<br /></span>๑. เร่งพัฒนาคุณภาพนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาให้มีความพร้อมที่จะเข้าเรียนต่อระดับอุดมศึกษา<br />๒. พัฒนาคุณภาพทางวิชาการแก่ครูผู้สอนในระดับมัธยมศึกษาทุกกลุ่มสาระ<br /><span style="color:#cc9933;">๓. ครูและบุคลากรทางการศึกษาได้รับการพัฒนาและมีความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สิน</span><br /><span style="color:#ccffff;">มาตรการ<br /></span>๑. เสริมสร้างความปลอดภัยในชีวิตและทรัพย์สินแก่ครูและบุคลากรทางการศึกษา<br />๒. สนับสนุนสวัสดิการและสวัสดิภาพให้แก่ครูและบุคลากรทางการศึกษาในพื้นที่<br /><br /></span><span style="color:#339999;"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6203823410725606710-6993862201522518706?l=sub-admin1.blogspot.com' alt='' /></div>ชมรมผู้บริหารมัธยมพลัดถิ่นสระบุรีhttp://www.blogger.com/profile/15525528908019300328noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-6203823410725606710.post-85106338775694519712008-11-07T22:12:00.000-08:002008-11-07T22:26:55.627-08:00<span style="color:#6666cc;"><span style="color:#9999ff;">นโยบายสังคมและคุณภาพชีวิต<br /></span>๓.๑ นโยบายการศึกษา<br />๓.๑.๑ <span style="color:#ccccff;">ลงทุนเพื่อยกระดับคุณภาพการศึกษาทั้งระบบ</span>ครอบคลุมการพัฒนาครู<br />หลักสูตร สื่อ เทคโนโลยีสารสนเทศ เพื่อผลสัมฤทธิ์ด้านคุณภาพและความรู้ของนักเรียนตามแผนการเรียนการสอนอย่างสัมพันธ์กับทรัพยากรและปัจจัยแวดล้อมต่างๆ อันจะนำไปสู่การสร้างระบบการเรียนรู้ตลอดชีวิตของประชาชน และการเป็นศูนย์กลางด้านการศึกษาในภูมิภาค<br />๓.๑.๒ <span style="color:#ccccff;">จัดให้คนไทยทุกคนมีโอกาสรับการศึกษาไม่น้อยกว่า๑๒ ปีโดยไม่เสีย<br />ค่าใช้จ่าย</span> โดยเฉพาะผู้ยากไร้ ผู้พิการหรือทุพพลภาพ ผู้อยู่ในสภาวะยากลำบาก รวมทั้งบุคคลออทิสติก เด็กสมาธิสั้น และผู้ด้อยโอกาสอื่นๆ ได้รับการศึกษาอย่างทั่วถึง และเพิ่มโอกาสในการศึกษาต่อผ่านกองทุนเงินให้กู้ยืมเพื่อการศึกษาและเชื่อมโยงกับนโยบายการผลิตบัณฑิตเพื่อตอบสนองความต้องการบุคลากรที่มีความรู้ความสามารถของประเทศ รวมทั้งต่อยอดให้ทุนการศึกษาทั้งในและต่างประเทศ<br />๓.๑.๓ <span style="color:#ccccff;">ปรับระบบการผลิตและพัฒนาครูให้มีคุณภาพและคุณธรรม</span><br />มีคุณภาพชีวิตที่ดี มีรายได้ค่าตอบแทนและสวัสดิการที่เหมาะสม พัฒนาหลักสูตรสื่อการเรียนการสอนให้ทันสมัยและสอดคล้องกับการเปลี่ยนแปลงของโลก ควบคู่กับการส่งเสริมการเรียนภาษาไทยและประวัติศาสตร์ เพื่อสร้างจิตสำนึกในความเป็นไทยพร้อมทั้งขยายบทบาทของระบบการเรียนรู้เชิงสร้างสรรค์ผ่านองค์กรต่าง ๆ เช่น สำนักงานบริหารและพัฒนาองค์ความรู้ ระบบห้องสมุดสมัยใหม่ หรืออุทยานการเรียนรู้ พิพิธภัณฑ์การเรียนรู้แห่งชาติ ศูนย์สร้างสรรค์งานออกแบบ ศูนย์พัฒนาด้านกีฬา ดนตรี ศิลปะ<br />ศูนย์บำบัดและพัฒนาศักยภาพของบุคคลออทิสติก เด็กสมาธิสั้น และผู้ด้อยโอกาสอื่น ๆ<br />๓.๑.๔ <span style="color:#ccccff;">ส่งเสริมการนำเทคโนโลยีสารสนเทศมาใช้ในการเพิ่มประสิทธิภาพการเรียนรู้</span><br />อย่างจริงจัง ส่งเสริมการใช้สื่อการเรียนรู้ทางไกล จัดให้มีการเข้าถึงระบบอินเทอร์เน็ตความเร็วสูงอย่างกว้างขวาง จัดหาอุปกรณ์เทคโนโลยีสารสนเทศเพื่อประกอบแผนการเรียนการสอนของครูให้โรงเรียนอย่างทั่วถึง ตลอดจนพัฒนาทักษะด้านภาษาต่างประเทศ<br />๓.๑.๕ <span style="color:#ccccff;">พัฒนาคุณภาพและมาตรฐานสถาบันอุดมศึกษาให้มีความเป็นเลิศด้านการ<br />ศึกษาวิจัยและสร้างสรรค์นวัตกรรม</span> การให้บริการวิชาการและวิชาชีพชั้นสูง และการผลิตและพัฒนากำลังคน ให้สอดรับการเปลี่ยนแปลงโครงสร้างภาคการผลิตและบริการ พร้อมทั้งเร่งผลิตกำลังคนระดับอาชีวศึกษาให้มีคุณภาพและมีเส้นทางอาชีพที่ชัดเจนเพื่อสนับสนุนขีดความสามารถในการแข่งขันของประเทศด้านต่าง ๆ เช่น ปิโตรเคมีซอฟต์แวร์ อาหาร สิ่งทอ บริการสุขภาพ การท่องเที่ยว และการบริหารจัดการขนส่งสินค้าและบริการ เป็นต้น ตลอดจนจัดให้มีการรับรองสมรรถนะของบุคคลในการประกอบอาชีพและสานต่อการขยายบทบาทศูนย์ซ่อมสร้างเพื่อชุมชน<br />๓.๑.๖ <span style="color:#ccccff;">ส่งเสริมสนับสนุนการกระจายอำนาจการจัดการศึกษาไปยังเขตพื้นที่<br />การศึกษาและสถานศึกษา</span> รวมทั้งการมีส่วนร่วมของภาคเอกชนในการจัดการศึกษาอย่างกว้างขวาง ด้วยมาตรการที่เป็นรูปธรรม ควบคู่กับการพัฒนาศักยภาพขององค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นให้พร้อมรับการถ่ายโอนการจัดการศึกษา ตลอดจนการปรับระเบียบวิธีเพื่อให้องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นสามารถสนับสนุนการจัดการศึกษาได้อย่างมีคุณภาพมาตรฐาน<br />๓.๑.๗ <span style="color:#ccccff;">ส่งเสริมกลไกการบริหารจัดการศึกษาทั้งระบบ</span>โดยครอบคลุมระบบการ<br />วางแผน การบริหารจัดการ การกำกับดูแล และการติดตามประเมินผล เพื่อนำข้อมูลต่าง ๆ มาใช้ในการปรับกลยุทธ์ของการจัดการศึกษาอย่างต่อเนื่อง</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6203823410725606710-8510633877569451971?l=sub-admin1.blogspot.com' alt='' /></div>ชมรมผู้บริหารมัธยมพลัดถิ่นสระบุรีhttp://www.blogger.com/profile/15525528908019300328noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6203823410725606710.post-13910964974095122732008-11-07T22:04:00.001-08:002008-11-07T22:10:45.087-08:00<span style="color:#66cccc;"><span style="color:#ffcccc;">นายศรีเมือง เจริญศิริ </span></span><span style="color:#999900;">รมว.ศึกษาธิการ (ศธ.)<br />กล่าวในการประชุมสัมมนาผู้อำนวยการสำนักงานเขตพื้นที่การศึกษา (สพท.) ทั่วประเทศ ณ โรงแรมเจริญศรีแกรนด์ จ.อุดรธานีว่า ขอฝากให้ ผอ.สพท.ช่วยผลักดัน งานการศึกษาที่กำหนดไว้ในรัฐธรรมนูญ 2550 และนโยบายการศึกษา 7 ด้านของรัฐบาล รวมทั้งติดตามประเมินผลการจัดการศึกษาด้วย ส่วนเรื่องการเกษียณอายุราชการก่อนกำหนด หรือ เออร์ลี่รีไทร์ ซึ่งทราบว่าบางโรงเรียนมีครูเออร์ลี่ฯ กันมากจนส่งผลกระทบต่อการจัดการเรียนการสอนอย่างมาก ก็ขอให้สพท.ติดตามช่วยเหลือและรีบบรรจุครูทดแทนให้แก่โรงเรียนที่ขาดแคลนครูด้วยโดยเฉพาะในโรงเรียนที่ห่างไกล นอกจากนี้อยากให้ดูแลการรับนักเรียนให้เรียบร้อย ไม่ให้มีเรื่องการฝากเด็ก การเรียกรับเงินแป๊ะเจี๊ยะ เพราะการรับนักเรียนต้องทำด้วยความโปร่งใส</span><span style="color:#66cccc;"> </span><br /><span style="color:#66cccc;"><span style="color:#ffcc99;">คุณหญิงกษมา วรวรรณ ณ อยุธยา</span> </span><span style="color:#996633;">เลขาธิการคณะกรรมการการศึกษาขั้นพื้นฐาน (กพฐ.)<br />กล่าวว่า สิ่งที่ต้องการเน้นให้ ผอ.สพท.ทั่วประเทศดูแลเป็นพิเศษ คือ เรื่องการประเมินภายนอกของสถานศึกษา ที่แต่ละเขตพื้นที่จะต้องดูแลไม่ให้มีโรงเรียนอยู่ในเกณฑ์ปรับปรุงเป็นจำนวนมากอีก และต้องลงไปช่วยพัฒนาโรงเรียนที่อยู่ในเกณฑ์พอใช้ให้มีพัฒนาการที่ดีขึ้น รวมถึงต้องเน้นย้ำให้โรงเรียนนำผลการวัดประเมินระดับชาติ (เอ็นที) ผลประเมินของสถาบันทดสอบทางการศึกษาแห่งชาติ (สทศ.) นำมาใช้ให้เกิดประโยชน์ที่สุด เพื่อลดจำนวนเด็กที่เรียนอ่อนและเพิ่มจำนวนเด็กที่เรียนเก่งให้มากขึ้น นอกจากนี้ขอให้เน้นย้ำเรื่องระบบการดูแลนักเรียน โดยให้โรงเรียนให้ความรู้แก่ผู้ปกครองในเรื่องปัญหาเด็กติดเกม เพศศึกษา ให้มากขึ้นด้วย “สำหรับการประเมินวิทยฐานะของข้าราชการครูและบุคลากรทางการศึกษานั้น ถึงแม้ สพฐ.อยากให้ครูได้รับกันทุกคน แต่การจะได้รับวิทยฐานะก็ควรเกิดจากการทำงานที่แท้จริง ซึ่งจากการประชุมอ.ก.ค.ศ.วิสามัญเฉพาะกิจเพื่อพัฒนาหลักเกณฑ์ให้มีและเลื่อนวิทยฐานะ เมื่อเร็ว ๆ นี้ สพฐ.ได้เสนอข้อมูลและตั้งข้อสังเกตไปว่า การประเมินวิทยฐานะที่ผ่านมา มีครูที่ดีและเก่ง ๆ จำนวนมากไม่ผ่านการประเมิน เพราะเขียนผลงานวิชาการไม่ดี สพฐ.เห็นว่า ควรต้องมีกระบวนการดูแลช่วยเหลือครูกลุ่มนี้ ส่วนกรณีที่ผลงานวิชาการไม่ชัดเจนก็น่าจะมีการอบรมแบบเข้มเพื่อช่วยเหลือด้วย” เลขาธิการกพฐ. กล่าวและว่า นอกจากนี้ขอให้ ผอ.สพท.ได้ไปศึกษานโยบายของนายบารัค โอบามา ประธานาธิบดีคนใหม่ของสหรัฐอเมริกา เพื่อนำไปปรับใช้ด้วย เนื่องจากมีนโยบายด้านการศึกษาที่น่าสนใจ. </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6203823410725606710-1391096497409512273?l=sub-admin1.blogspot.com' alt='' /></div>ชมรมผู้บริหารมัธยมพลัดถิ่นสระบุรีhttp://www.blogger.com/profile/15525528908019300328noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6203823410725606710.post-88785799343151754842008-11-03T05:53:00.000-08:002008-11-03T06:02:11.282-08:00<span style="color:#339999;">1.วิธีการชดใช้ค่าเสียหายที่เกิดจากการละเมิดของเจ้าหน้าที่ตามพระราชบัญญัติความผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ พ.ศ.2539ข้อใดถูกต้อง<br />ก ชดใช้เป็นเงิน<br />ข ซ่อมแซมทรัพย์สินที่เสียหายให้คงสภาพเดิม<br />ค ชดใช้เป็นทรัพย์สินที่มีคุณภาพ สภาพและปริมาณอย่างเดียวกับที่เสียหาย<br />ง ทุกข้อ<br />2.คณะกรรมการสอบสวนข้อเท็จจริงความผิดทางละเมิดที่หัวหน้าส่วนราชการแต่งตั้งมีกี่คน<br />ก ไม่น้อยกว่า 5 คน<br />ข ไม่เกินกว่า 5 คน<br />ค ไม่น้อยกว่า 7 คน<br />ง ไม่เกินกว่า 7 คน<br />3.การฟ้องของบุคคลภายนอกที่ได้รับการละเมิดจากเจ้าหน้าที่รัฐที่เกิดจากการปฏิบัติหน้าที่และเจ้าหน้าที่รัฐคนนั้นไม่ได้สังกัดหน่วยงานใด บุคคลภายนอกจะฟ้องหน่วยงานใด<br />ก ฟ้องเจ้าหน้าที่คนนั้น<br />ข ฟ้องหน่วยงานรัฐ<br />ค ฟ้องนายกรัฐมนตรี<br />ง ฟ้องกระทรวงการคลัง<br />4.การฟ้องร้องกรณีที่เกิดละเมิดขึ้นแก่เอกชน โดยเจ้าหน้าที่รัฐได้ปฏิบัติไปตามหน้าที่ ผู้เสียหายจะฟ้องร้องต่อใครได้เพื่อให้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทน<br />ก ฟ้องเจ้าหน้าที่ของรัฐ<br />ข ฟ้องหน่วยงานของรัฐที่เจ้าหน้าที่สังกัด<br />ค ฟ้องกระทรวงการคลังเท่านั้น<br />ง ไม่สามารถฟ้องร้องได้<br />5.กรณีที่เกิดละเมิดขึ้นแก่หน่วยงานของรัฐ โดยเจ้าหน้าที่รัฐกระทำต่อเอกชนโดยจงใจหรือประมาทเลินเล่ออย่างร้ายแรง ผู้ใดเป็นผู้รับผิดชอบค่าสินไหมทดแทน<br />ก เจ้าหน้าที่รัฐ<br />ข หน่วยงานของรัฐ<br />ค กระทรวงการคลัง<br />ง เจ้าหน้าที่ของรัฐและหน่วยงานของรัฐในฐานะเจ้าหนี้ร่วม<br />6.ผู้ใดเป็นผู้มีอำนาจในการแต่งตั้งคณะกรรมการสืบข้อเท็จจริง หากโรงเรียนเกิดไฟไหม้<br />ก ผอ.โรงเรียน<br />ข ผอ.เขตฯ<br />ค เลขาฯสพฐ.<br />ง บุคคลตามมาตรา 53 ของพรบ.ครู<br />7.จุดประสงค์หลักของพระราชบัญญัติความผิดทางละเมิดของเจ้าหน้าที่ ข้อใดเป็นจริงที่สุด<br />ก ต้องการคุ้มครองหน่วยงานรัฐ<br />ข ต้องการคุ้มครองหน่วยงานเอกชน<br />ค ต้องการคุ้มครองเจ้าหน้าที่รัฐที่ปฏิบัติหน้าที่อย่างสุจริตรอบคอบ<br />ง ต้องการคุ้มครองหน่วยงานของรัฐที่ได้รับผลกระทบจากการฟ้องร้องของเอกชน<br />8.ผู้เสียหายสามารถยื่นฟ้องร้องเมื่อถูกละเมิด กรณีที่มิได้เกิดจากการปฏิบัติหน้าที่ ต่อหน่วยงานใด<br />ก หน่วยงานรัฐ<br />ข ศาลยุติธรรม<br />ค กระทรวงการคลัง<br />ง ศาลปกครอง<br />9.ถ้าผู้เสียหายได้ยื่นคำขอให้หน่วยงานรัฐพิจารณาชดใช้ค่าสินไหมทดแทน หน่วยงานรัฐต้องพิจารณาให้แล้วเสร็จภายในกี่วัน<br />ก 60<br />ข 90<br />ค 120<br />ง 180<br />10.หากหน่วยงานของรัฐได้ชดใช้ค่าสินไหมทดแทนแก่ผู้เสียหาย โดยเจ้าหน้าที่รัฐผู้รับผิดชอบค่าสินไหม สิทธิของหน่วยงานรัฐที่จะเรียกให้เจ้าหน้าที่ผู้รับผิดชอบค่าสินไหมทดแทนมีอายุความกี่ปี<br />ก ภายในครึ่งปี<br />ข ภายใน 1 ปี<br />ค ภายใน 2 ปี<br />ง ภายใน 5 ปี<br />---------------------------------------------<br />1-ง 2-ข 3- ง 4-ข 5-ก 6-ก 7-ค 8-ข 9-ง 10-ข</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/6203823410725606710-8878579934315175484?l=sub-admin1.blogspot.com' alt='' /></div>ชมรมผู้บริหารมัธยมพลัดถิ่นสระบุรีhttp://www.blogger.com/profile/15525528908019300328noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-6203823410725606710.post-5818807479038734072008-11-01T20:21:00.000-07:002008-11-01T20:24:06.612-07:00<span style="color:#ffcccc;">1.ข้อมูลข่าวสารในข้อใดที่ไม่ต้องเปิดเผย<br />ก ข้อมูลข่าวสารของราชการที่อาจก่อให้เกิดความเสียหายต่อสถาบันพระมหากษัตริย์<br />ข ข้อมูลข่าวสารที่จะก่อให้เกิดความเสียหายต่อความมั่นคงของประเทศ<br />ค ข้อมูลข่าวสารที่จะก่อให้เกิดความเสียหายต่อบุคคลใดบุคคลหนึ่ง<br />ง ทุกข้อที่กล่าวมา<br />2.ข้อมูลข่าวสารของราชการในข้อใดที่เจ้าหน้าที่ของรัฐอาจมีคำสั่งมิให้เปิดเผยก็ได้<br />ก การเปิดเผยจะก่อให้เกิดอันตรายต่อชีวิตหรือความปลอดภัยของบุคคลใดบุคคลหนึ่ง<br />ข รายงานการแพทย์หรือข้อมูลข่าวสารส่วนบุคคลซึ่งการเปิดเผยจะเป็นการรุกล้ำสิทธิส่วนบุคคลโดยไม่สมควร<br />ค การเปิดเผยจะทำให้การบังคับใช้กฎหมายเสื่อมประสิทธิภาพหรือไม่อาจสำเร็จตามวัตถุประสงค์ได้<br />ง ทุกข้อที่กล่าวมา<br />3.ข้อมูลข่าวสารที่อาจก่อให้เกิดความเสียหายต่อสถาบันพระมหากษัตริย์ มีอายุการเก็บรักษากี่ปี<br />ก 20<br />ข 25<br />ค 35<br />ง 75<br />4.กรณีประชาชนไม่ได้รับความสะดวกในการเข้าดูข้อมูลข่าวสารของราชการโดยไม่มีเหตุอันสมควร จะร้องเรียนต่อหน่วยงานใด<br />ก ผู้บังคับบัญชาของหน่วยงานตนเอง<br />ข ผู้ว่าราชการจังหวัด<br />ค คณะกรรมการข้อมูลข่าวสารของราชการ<br />ง คณะกรรมการวินัจฉัยการเปิดเผยข้อมูลข่าวสาร<br />5.ข้อมูลข่าวสารที่สามารถให้ประชาชนเข้าดูแต่ถ้าต้องห้ามมิให้เปิดเผยได้ ต้องดำเนินการในข้อใดจึงจะถูกต้อง<br />ก เปิดเผยเฉพาะส่วนนั้น<br />ข ใช้การตัดต่อหรือขีดฆ่าข้อความที่ไม่ให้เปิดเผย<br />ค เจ้าหน้าที่บอกเฉพาะบุคคลที่เข้าไปดูข่าวสารเท่านั้น<br />ง ลบ ตัดทอน ทำอย่างอื่นที่ไม่เป็นการเปิดเผย<br />6.ข้อมูลข่าวสารในข้อใดที่บุคคลย่อมมีสิทธิเข้าตรวจดู หรือขอสำเนาได้<br />ก มติคณะรัฐมนตรี<br />ข โครงการงบประมาณรายจ่ายประจำปี<br />ค คู่มือการปฏิบัติงานของเจ้าหน้าที่ของรัฐ<br />ง ทุกข้อ<br />7.ถ้ามีประชาชนเข้ามาขอดูข้อมูลข่าวสารในหน่วยงานของท่าน แต่ท่านไม่มีข้อมูลนั้น ท่านจะดำเนินการอย่างไรจึงจะถูกต้อง<br />